ต้องเริ่มต้นเรื่องก่อนเลยนะ เราคบกับแฟนมาเข้าปีที่ 5 แล้ว แฟนเราเด็กกว่าเรา เกือบ6 ปีเลย
รวมระยะเวลาที่คบกันและรู้จักกันก็เกือบ7ปี วึ่งเราบอกก่อนเลยว่าเรารักเด็กคนนี้มากก เราหาให้ได้
ทุกอย่าง สิ่งของ ไปเที่ยวเราเป็นคนดุแลทุกอย่าง มีบ้างที่จะหารกัน แต่ระยะเวลาที่คบกัน คือเราโตกว่า
แต่นิสัยส่วนตัวของเรา เด็กมาก งอแง เอาแต่ใจ ต้องเป็นไปตามที่เราขีดไว้หมด ก้อมีปากเสียงกันบ้าง แต่เรา
ก็ปรับตัวทุกครั้งจนวันนึง เราคิดว่าเราหมดความรู้สึกทุกอย่างคือวันนั้น เราไปออกงานของบริษัทที่ไบเทค
แล้วงานเลิกช้ากว่าที่เราบอกแฟนเราซึ่งเรานัดกันไว้ว่าจะไปกินบุฟเฟ่กัน คือเวลาที่เราเลิกงานมันดึกแล้ว
ก้อเลยมีปากเสียงกันแรงมาก แต่เราเลือกที่จะเงียบไม่พูดอะไรเลยสักคำเดียว แต่ก้อยังมีเหตุการณ์อื่นอีกเล็กน้อยๆ
เข้ามา เช่นไม่สนใจ ไม่ค่อยรับสาย เวลาเล่นเกมโมโหมาออกกับเรา จนวันนึงเราก้อรู้สึกดีๆกับเพื่อนร่วมงาน
เหมือนเค้าเข้ามาเติมส่วนที่มันแต้มให้ (อ่อเราไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นไหมนะ พอทะเลาะกันเรารู้สึกว่าเราจะไม่อยากมีอะไรกับแฟน
มันไม่มีอารมร่วมเลย มันจะค่อยๆเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่ทะเลาะกัน) ต่อนะ พอเราเจอคนดีเราก้อรู้สึกดีด้วย แต่คนนี้เค้าก้อมีปัญหากับแฟน
อยู่นะ ถึงขั้นเลิกกัน แต่พอเวลาผ่านไปแฟนเราจับได้ เรารู้สึกดีใจนะที่เค้าจะได้ไปสักที แต่พอเวลาผ่านไปสักพักเราทบทวน
หลายๆอย่างที่เกิดขึ้น เราเลือกแฟนเรา มั่นใจมากว่ายังไงก้อเลือกแฟนเรา เราพร้อมทำทุกอย่างให้เค้ากลับมา
ยอมทุกๆ อย่าง จนเค้ากลับไปอยู่บ้านเค้าที่ต่างจังหวัดเราขอโอกาสให้เราแก้ตัวได้ไหม เรายอมออกกำลังกายให้ผอม
ทำตัวเองให้ดูดี แต่งตัวแบบที่เค้าชอบ ทำทุกอย่างแบบที่เค้าอยากให้ทำ แต่แล้ว เราก้อเริ่มมีปัญหาที่ทำงาน เราบอกเค้าวันนั้น
แต่สิ่งที่เค้าบอกเราคือเค้ามีคนอื่นนะ เค้าพาคนอื่นมานอนที่บ้านเค้าขอจบทุกอย่าง ให้เราปล่อยเค้าไป แต่เราไม่ยอม เราไปหาเค้า
โดยการชวนคนที่เราเคยคุยด้วยขับรถไป เราเข้าใจเลยแหละว่ามันไม่ถูกต้องแต่ด้วยปัญหาหลายๆอย่าง เงินด้วย เลยต้องพึ่งเค้า
วันนั้นที่เราไปถึงเค้าบอกเค้าเลือกเราเค้าจะกลับมาคบกับเราเหมือนเดิม แต่พอตอนเยนเค้าบอกไม่เอาแล้วดีกว่า เลิกกันเหมือนเดิมนี้แหละเพราะ
เราผิดคำพูดกับเค้าโดยการไปคุยกับอีกคนนึง หลังจากวันนั้นเราบอกกับเค้าว่าสิ้นเดือนเราจะกลับมาเก้บของทุกอย่างที่บ้านเค้าที่ต่างจังหวัด
ตลอดเวลา4วันที่เรากลับมาอยู่บ้าน เราบอกเค้าว่าลองห่างกันสักพักไหมเผื่ออะไรๆจะดีขึ้น แต่เราก้อทำไม่ได้เค้าก้อทำไม่ได้เหมือนกัน
เราเลยยอมเสียศักดิ์ศรีไปเลย เราบอกเค้าว่าเรายอมไม่กลับมาคบก้อได้แต่ขออยู่แบบนี้ได้ไหมเราขาดเค้าไม่ได้จริงๆขอแค่อย่ามีคนอื่นอีกเรายอมทุกอย่าง
ขอแค่กลับมาคุยกับเราเหมือนเดิม เค้าบอกเค้าโอเคทำทุกอย่างเหมือนแฟนแต่ไม่ใช่แฟน เราตัดสินใจไปอยู่กับเค้าวันแรกที่เราไป เราถามเค้าว่า
เราต้องเผื่อใจไหม จะกลับมาแล้วจะไปแบบเดิมอีกไหม เค้าบอกว่าไม่แล้วเค้าตัดสินใจแล้วจะกลับมาคบกัน แล้วก้ออยากให้เราไอยุ่กับเค้าที่บ้านเค้า
เค้าตอบตกลงโอเค ตลอดเวลาที่อยู่ที่บ้านได้ทำหลายๆอย่างด้วยกัน มันโอเคเลย มันรู้สึกดีทุกอย่างจนเราคิดว่า เราคงกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้แล้วจริงๆแหละแต่ก้อมีบ้างช่วงที่เรางอแงพูดถึงเรื่องอีกคนของเค้าขึ้นมาแล้วก่อนวันที่เราจะกลับเราได้งานที่นั้นพอดี เราถามเค้าว่าโอเคไหม กลับไปจะได้รีบจัดการ
เรื่องงาน ให้เรียบร้อยเลย แต่คำตอบที่ได้คือ เค้าเบื่อเค้าบอกว่าเราไม่เคยเปลี่ยน เค้าบอกเค้ากลับมาคบกับเราไม่ได้แล้ว แต่ก่อนเราจะกลับเค้าขอให้เราวางของทุกอย่างไว้เหมือนเดิม เสื้อผ้าที่เค้าชอบเราซื้อมาเราตัดสินใจจะทิ้งให้หมด แต่เค้าบอกว่าขอเอาไว้ที่เดิมให้เราฉีดน้ำหอมใส่เสื้อไว้ เผื่อเวลาเค้าคิดถึงเค้าจะได้ได้กลิ่นมัน เค้าบอกเค้าไม่กลับมาแล้วเค้าไม่ลังเล แต่ในใจเราอะคิดถึงเวลาที่อยู่ด้วยกันตลอด มันดีมากนะมันคือเหมือนเดิมทุกอย่าง จิงใช่ไหมที่เค้าทำคือไม่ได้รักแล้ว เรายังรอเค้านะถึงแม้จะบล็อคเราทุกอย่าง เราอยากได้ยินเสียงเราอยากคุยเราอยากกลับมาเป้นเหมือนเดิมด้วยซ้ำ เราแค่ไม่เข้าใจสิ่งที่เค้าพูดสิ่งที่เค้าทำ เค้าคิดเค้ารู้สึกยังไงกันแน่ เก็บของเราไว้ทำไม รู้สึกอะไรรึป่าว เราทำใจไม่ได้ จะด่าเราโง่หรือแสดงความคิดเห็นยังไงก้อได้นะ เราอยากเตือนสติตัวเองบ้าง
ช่วยเราคิดหน่อยแบบนี้คืออะไร เราสับสนไปหมดแล้วตอนนี้
รวมระยะเวลาที่คบกันและรู้จักกันก็เกือบ7ปี วึ่งเราบอกก่อนเลยว่าเรารักเด็กคนนี้มากก เราหาให้ได้
ทุกอย่าง สิ่งของ ไปเที่ยวเราเป็นคนดุแลทุกอย่าง มีบ้างที่จะหารกัน แต่ระยะเวลาที่คบกัน คือเราโตกว่า
แต่นิสัยส่วนตัวของเรา เด็กมาก งอแง เอาแต่ใจ ต้องเป็นไปตามที่เราขีดไว้หมด ก้อมีปากเสียงกันบ้าง แต่เรา
ก็ปรับตัวทุกครั้งจนวันนึง เราคิดว่าเราหมดความรู้สึกทุกอย่างคือวันนั้น เราไปออกงานของบริษัทที่ไบเทค
แล้วงานเลิกช้ากว่าที่เราบอกแฟนเราซึ่งเรานัดกันไว้ว่าจะไปกินบุฟเฟ่กัน คือเวลาที่เราเลิกงานมันดึกแล้ว
ก้อเลยมีปากเสียงกันแรงมาก แต่เราเลือกที่จะเงียบไม่พูดอะไรเลยสักคำเดียว แต่ก้อยังมีเหตุการณ์อื่นอีกเล็กน้อยๆ
เข้ามา เช่นไม่สนใจ ไม่ค่อยรับสาย เวลาเล่นเกมโมโหมาออกกับเรา จนวันนึงเราก้อรู้สึกดีๆกับเพื่อนร่วมงาน
เหมือนเค้าเข้ามาเติมส่วนที่มันแต้มให้ (อ่อเราไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นไหมนะ พอทะเลาะกันเรารู้สึกว่าเราจะไม่อยากมีอะไรกับแฟน
มันไม่มีอารมร่วมเลย มันจะค่อยๆเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่ทะเลาะกัน) ต่อนะ พอเราเจอคนดีเราก้อรู้สึกดีด้วย แต่คนนี้เค้าก้อมีปัญหากับแฟน
อยู่นะ ถึงขั้นเลิกกัน แต่พอเวลาผ่านไปแฟนเราจับได้ เรารู้สึกดีใจนะที่เค้าจะได้ไปสักที แต่พอเวลาผ่านไปสักพักเราทบทวน
หลายๆอย่างที่เกิดขึ้น เราเลือกแฟนเรา มั่นใจมากว่ายังไงก้อเลือกแฟนเรา เราพร้อมทำทุกอย่างให้เค้ากลับมา
ยอมทุกๆ อย่าง จนเค้ากลับไปอยู่บ้านเค้าที่ต่างจังหวัดเราขอโอกาสให้เราแก้ตัวได้ไหม เรายอมออกกำลังกายให้ผอม
ทำตัวเองให้ดูดี แต่งตัวแบบที่เค้าชอบ ทำทุกอย่างแบบที่เค้าอยากให้ทำ แต่แล้ว เราก้อเริ่มมีปัญหาที่ทำงาน เราบอกเค้าวันนั้น
แต่สิ่งที่เค้าบอกเราคือเค้ามีคนอื่นนะ เค้าพาคนอื่นมานอนที่บ้านเค้าขอจบทุกอย่าง ให้เราปล่อยเค้าไป แต่เราไม่ยอม เราไปหาเค้า
โดยการชวนคนที่เราเคยคุยด้วยขับรถไป เราเข้าใจเลยแหละว่ามันไม่ถูกต้องแต่ด้วยปัญหาหลายๆอย่าง เงินด้วย เลยต้องพึ่งเค้า
วันนั้นที่เราไปถึงเค้าบอกเค้าเลือกเราเค้าจะกลับมาคบกับเราเหมือนเดิม แต่พอตอนเยนเค้าบอกไม่เอาแล้วดีกว่า เลิกกันเหมือนเดิมนี้แหละเพราะ
เราผิดคำพูดกับเค้าโดยการไปคุยกับอีกคนนึง หลังจากวันนั้นเราบอกกับเค้าว่าสิ้นเดือนเราจะกลับมาเก้บของทุกอย่างที่บ้านเค้าที่ต่างจังหวัด
ตลอดเวลา4วันที่เรากลับมาอยู่บ้าน เราบอกเค้าว่าลองห่างกันสักพักไหมเผื่ออะไรๆจะดีขึ้น แต่เราก้อทำไม่ได้เค้าก้อทำไม่ได้เหมือนกัน
เราเลยยอมเสียศักดิ์ศรีไปเลย เราบอกเค้าว่าเรายอมไม่กลับมาคบก้อได้แต่ขออยู่แบบนี้ได้ไหมเราขาดเค้าไม่ได้จริงๆขอแค่อย่ามีคนอื่นอีกเรายอมทุกอย่าง
ขอแค่กลับมาคุยกับเราเหมือนเดิม เค้าบอกเค้าโอเคทำทุกอย่างเหมือนแฟนแต่ไม่ใช่แฟน เราตัดสินใจไปอยู่กับเค้าวันแรกที่เราไป เราถามเค้าว่า
เราต้องเผื่อใจไหม จะกลับมาแล้วจะไปแบบเดิมอีกไหม เค้าบอกว่าไม่แล้วเค้าตัดสินใจแล้วจะกลับมาคบกัน แล้วก้ออยากให้เราไอยุ่กับเค้าที่บ้านเค้า
เค้าตอบตกลงโอเค ตลอดเวลาที่อยู่ที่บ้านได้ทำหลายๆอย่างด้วยกัน มันโอเคเลย มันรู้สึกดีทุกอย่างจนเราคิดว่า เราคงกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้แล้วจริงๆแหละแต่ก้อมีบ้างช่วงที่เรางอแงพูดถึงเรื่องอีกคนของเค้าขึ้นมาแล้วก่อนวันที่เราจะกลับเราได้งานที่นั้นพอดี เราถามเค้าว่าโอเคไหม กลับไปจะได้รีบจัดการ
เรื่องงาน ให้เรียบร้อยเลย แต่คำตอบที่ได้คือ เค้าเบื่อเค้าบอกว่าเราไม่เคยเปลี่ยน เค้าบอกเค้ากลับมาคบกับเราไม่ได้แล้ว แต่ก่อนเราจะกลับเค้าขอให้เราวางของทุกอย่างไว้เหมือนเดิม เสื้อผ้าที่เค้าชอบเราซื้อมาเราตัดสินใจจะทิ้งให้หมด แต่เค้าบอกว่าขอเอาไว้ที่เดิมให้เราฉีดน้ำหอมใส่เสื้อไว้ เผื่อเวลาเค้าคิดถึงเค้าจะได้ได้กลิ่นมัน เค้าบอกเค้าไม่กลับมาแล้วเค้าไม่ลังเล แต่ในใจเราอะคิดถึงเวลาที่อยู่ด้วยกันตลอด มันดีมากนะมันคือเหมือนเดิมทุกอย่าง จิงใช่ไหมที่เค้าทำคือไม่ได้รักแล้ว เรายังรอเค้านะถึงแม้จะบล็อคเราทุกอย่าง เราอยากได้ยินเสียงเราอยากคุยเราอยากกลับมาเป้นเหมือนเดิมด้วยซ้ำ เราแค่ไม่เข้าใจสิ่งที่เค้าพูดสิ่งที่เค้าทำ เค้าคิดเค้ารู้สึกยังไงกันแน่ เก็บของเราไว้ทำไม รู้สึกอะไรรึป่าว เราทำใจไม่ได้ จะด่าเราโง่หรือแสดงความคิดเห็นยังไงก้อได้นะ เราอยากเตือนสติตัวเองบ้าง