กลัวผู้คนมากค่ะ ไม่อยากเป็นที่สายตา

สวัสดีค่ะ หนูอายุ13ปีค่ะ เข้าเรื่องเลยค่ะ//เวลาออกไปไหน แม่พาไปไหน ไปจ่ายตลาด ไปเที่ยวซื้อของเนี่ย หนูจะตอบไม่ไปเลยค่ะบางครั้งก็ไปอยู่หรือแม่ก็บังคับ เวลาออกไปข้างนอกแล้ว เราจะทำตัวไม่ถูก เพราะกลัวเขามองเราไม่ดีกลัวเขาคิดร้ายนู้นนี้นั่น แม่ชอบบอกว่าเราทำตัวเซ่อซ่าลุกลักไม่เหมือนคนทั่วไป จริงๆเราก็แค่ตื่นเต้นกลัวเท่านั้นแหละ. แล้วเวลาที่ได้ไปทำกิจกรรมหน้าห้องหน้าเวทีอะไรพวกนี้เนี่ย เราจะเครียดเลยล่ะค่ะนอนไม่หลับเลย ไม่มั่นใจตัวเองมากกลัวทำพลาดแล้วคนอื่นมองเราไม่ดี แล้วเวลาเจอผู้คนก็จะทำตัวหลบๆจนเขามอง เขาคงคิดว่าเราบ้าอะ เพื่อนเราเนี่ยมีน้อยมากเพราะไม่ค่อยได้คุย ทำตัวร่าเริงเหมือนคนอื่น เราเหมือนจะหยิ่งๆที่จริงไม่ได้หยิ่งหรอกแค่กลัว ส่วนใหญ่จะมีเพื่อนสมัยเด็กๆตอนอนุบาลกับป.1-3 โตมาทำตัวไม่เป็นเลยค่ะ ครูมักจะบอกแม่เราว่าเราอะเงียบๆเวลาถามตอบช้า แต่เวลาอยู่กับเพื่อนน่ะเสียงดัง55 แม่ก็ด่าเราล่ะค่ะว่าทำตัวเอ๋อเร๋อ เพื่อนแม่หรือใครที่มาบ้านเรา เราจะหลบในห้องตลอดเลยเพราะไม่อยากคุยกับแขกกลัวเขามองเราไม่ดีเลยเลือกที่จะหนีดีกว่า เวลาเราคุยกับคนอื่นอึดอัดมากค่ะทำตัวไม่เป็นเลย😭พอคุยเสร็จก็เก็บเอาไปคิดแล้วก็เครียด ไม่ทราบว่าเราเป็นอะไรอะใช่โรคกลัวสังคมอะไรประมาณนั่นป่าวแล้วต้องทำไงถึงหายกลัวโตขึ้นมาแล้วหางานทำไม่เป็น