เราชอบรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งเขารู้ว่าเราชอบ เวลาเขาเจอเรา เขาจะทำตัวแปลกๆ ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเขาอึดอัดมั้ย เรากับเขาเจอกันบ่อย
เราทำงานอยู่ร้านสะดวกซื้อที่หนึ่ง มีวันหนึ่งเรารีพาย
สตอรี่เขาไป ชมว่า น่ารัก แต่เขาไม่อ่านไม่ตอบ แต่พอเขาเข้ามาเจอเราในร้าน เขาก็เดินเลี่ยงไปทางอื่น
แต่เขาก็ยังมาอยู่บ่อยๆ ตอนแรกที่เห็นเขาเดินเลี่ยงแบบนั้น
เขากลัวว่าเขาจะอึดอัด เลยคิดว่าจะหลบหน้าเขา แต่เราก็ไม่ได้หลบเขา ก็ทำตัวปกติไป
เวลาเขามาคิดเงินที่เรา เขาจะไม่มองหน้า เวลาสั่งของอะไร ก็หลบหน้าไปทางอื่น เวลามายืนคิดเงิน จะไม่ยืนตรงหน้าเคาเตอร์ จะยืนหลบๆเลี่ยงๆหน่อย มีบางครั้งเขาจะมองเราเหมือนจะพยายามสบตา และทุกครั้งเวลาจะเดินมาคิดเงินเขาจะมองมาที่เรา เวลาเราอยู่เคาเตอร์ หรือบางครั้งตอนเดินเข้ามาในร้าน เวลาเดินผ่านหน้าเคาเตอร์ บางครั้งเขาก็อมยิ้ม หรือทำเป็นกดโทรศัพท์โทรหาใครสักคน หันหน้ามาทางเรา ทำเป็นมองไม่เห็นบ้าง แต่เราเฉยๆ และเขาก็จะมาทุกวัน เวลาเดิมตลอด ทำให้เราเจอเขาทุกวัน ทำให้เราใจฟูทุกครั้งเวลาเจอเขา บางครั้งก็มากับเพื่อนแต่ไม่ซื้ออะไร บางครั้งก็ซื้อน้ำ ขวดเดียว หรือไม่ก็เขามาเดินดูของแล้วออกไป
มีวันหนึ่งเราถือกระเป๋ากำลังจะกลับบ้าน เขามาพอดี เราเลยเอากระเป๋าไปเก็บและมารอคิดเงินให้เขา เหมือนเขาจะรู้ เขาก็เดินเลี่ยงไปคิดเงินอีกเคาเตอร์หนึ่ง และหลังจากนั้นเหมือนเขาก็จะพยายามหลบเรา เวลาเราอยู่เคาเตอร์ พอเรารู้สึกว่าเขาหลบเรา คราวนี้เราเลยหลบเขาบ้าง คือ เวลาเห็นเขายืนรอคิดเงิน เราก็จะหลบไปทำอย่างอื่น
ต่อมาอีกวัน เรากำลังกวาดร้าน เราหันไปเห็นเขา คือเขามองเราอยู่แล้ว เราเลยเดินหลบเข้าไปในร้าน
เราไม่รู้เลยว่า เขาอึดอัดมั้ย ตอนนี้เราเริ่มทำตัวไม่ถูกเวลาเจอเขา
อยากรู้ว่าเขารู้ว่าเขาคิดยังไงกับเรา
เราทำงานอยู่ร้านสะดวกซื้อที่หนึ่ง มีวันหนึ่งเรารีพาย
สตอรี่เขาไป ชมว่า น่ารัก แต่เขาไม่อ่านไม่ตอบ แต่พอเขาเข้ามาเจอเราในร้าน เขาก็เดินเลี่ยงไปทางอื่น
แต่เขาก็ยังมาอยู่บ่อยๆ ตอนแรกที่เห็นเขาเดินเลี่ยงแบบนั้น
เขากลัวว่าเขาจะอึดอัด เลยคิดว่าจะหลบหน้าเขา แต่เราก็ไม่ได้หลบเขา ก็ทำตัวปกติไป
เวลาเขามาคิดเงินที่เรา เขาจะไม่มองหน้า เวลาสั่งของอะไร ก็หลบหน้าไปทางอื่น เวลามายืนคิดเงิน จะไม่ยืนตรงหน้าเคาเตอร์ จะยืนหลบๆเลี่ยงๆหน่อย มีบางครั้งเขาจะมองเราเหมือนจะพยายามสบตา และทุกครั้งเวลาจะเดินมาคิดเงินเขาจะมองมาที่เรา เวลาเราอยู่เคาเตอร์ หรือบางครั้งตอนเดินเข้ามาในร้าน เวลาเดินผ่านหน้าเคาเตอร์ บางครั้งเขาก็อมยิ้ม หรือทำเป็นกดโทรศัพท์โทรหาใครสักคน หันหน้ามาทางเรา ทำเป็นมองไม่เห็นบ้าง แต่เราเฉยๆ และเขาก็จะมาทุกวัน เวลาเดิมตลอด ทำให้เราเจอเขาทุกวัน ทำให้เราใจฟูทุกครั้งเวลาเจอเขา บางครั้งก็มากับเพื่อนแต่ไม่ซื้ออะไร บางครั้งก็ซื้อน้ำ ขวดเดียว หรือไม่ก็เขามาเดินดูของแล้วออกไป
มีวันหนึ่งเราถือกระเป๋ากำลังจะกลับบ้าน เขามาพอดี เราเลยเอากระเป๋าไปเก็บและมารอคิดเงินให้เขา เหมือนเขาจะรู้ เขาก็เดินเลี่ยงไปคิดเงินอีกเคาเตอร์หนึ่ง และหลังจากนั้นเหมือนเขาก็จะพยายามหลบเรา เวลาเราอยู่เคาเตอร์ พอเรารู้สึกว่าเขาหลบเรา คราวนี้เราเลยหลบเขาบ้าง คือ เวลาเห็นเขายืนรอคิดเงิน เราก็จะหลบไปทำอย่างอื่น
ต่อมาอีกวัน เรากำลังกวาดร้าน เราหันไปเห็นเขา คือเขามองเราอยู่แล้ว เราเลยเดินหลบเข้าไปในร้าน
เราไม่รู้เลยว่า เขาอึดอัดมั้ย ตอนนี้เราเริ่มทำตัวไม่ถูกเวลาเจอเขา