สวัสดีครับทุกคน ตามหัวข้อเลยอยากจะถามคนที่เคยเป็นว่าที่จขกท. อาการแบบนี้มันกำลังเกิดอะไรขึ้นกับตัวเราแล้วใครพอมีแนวทางแก้ไขไหม
จขกท.กำลังเรียนอยู่คณะวิทยาศาสตร์ ขึ้นปี2แล้ว ก็คืองานก็เพิ่มขึ้นจากปีหนึ่งเรียนเช้าทุกวันเลยครับทั้งอาทิตย์มีว่างสองคาบ มันเป็นธรรมดาที่จะต้องเหนื่อยใช่ไหมครับอันนี้เข้าใจครับ แต่จขกท.ก็ทำงานเสริมไปด้วยกลับดึกมากๆ ทำเพิ่มมันก็ต้องเหนื่อยเพิ่มก็พยายามทำตัวเองให้สามารถทำได้เต็มที่แต่มันกลับล้าและเหนื่อยมาก ยิ่งช่วงนี้ใกล้สอบแล้วมองไปตอนปีหนึ่งจะอ่านเท่าไรดึกแค่ไหนก็สู้ไม่ถอย ตอนนี้พฤติกรรมเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เปิดเรียนปีสองเป็นอาการที่มีความรู้สึกว่างเปล่าต่อตัวเองมาก เพลงที่เคยชอบกลับฟังแล้วไม่ได้รู้สึกผ่อนคลาย มันเหมือนข้างในโหว่งๆนอนไม่หลับ และก้าวร้าวหงุดหงิดง่ายมาก เกินกว่าปกติไม่อยากยิ้มหรือทำไรเหมือนหลุดหายไปตลอด แบบทิ้งดสียงทุกอย่างรอบตัวแต่ก็ไม่ได้โฟกัสตัวเอง หลุดโฟกัสในการทำอะไรได้ง่าย แต่พอกลับบ้านไป(บ้านจขกท.อยู่ต่างจังหวัดแต่มาเรียนไกลบ้าน)ก็รู้สึกดีขึ้นครับเหมือนได้ฮีล แต่พอกลับมาเรียนอีกโฟกัสกลับมาครับ แต่ตอนนี้อาการล้ากลับมาอีกแล้วนอนบ่อยมาก รู้สึกว่าอยากนอนตลอดเวลาทั้งที่นอนมากแล้ว ไม่ค่อยอยากคุยอยากตอบคนที่บ้าน เรื่องงานก็ทำได้ช้าลงเคลียตัวเองได้ช้าลงตั้งใจโฟกัสอ่านหนังสือยากมากทั้งๆที่รู้ว่าต้องทำแต่ก็พลัดวันประกันพรุ่งทั้งที่ตั้งใจจะอ่าน จริงๆมันมีทั้งงานที่เรียนและงานที่ทำเสริม วันนี้เลยครับอยู่ๆก็ระเบิดร้องไห้ออกมาเหมือนทนตัวเองแบบนี้ไม่ไหวแล้วในหัวแว้บนึงคืออยากเอาอะไรมากรีดตัวเอง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังปกติไม่ได้รู้สึกว่าเป็นอะไรตอนกลางวันยังดีๆอยู่และแต่ก่อนก็ลุยเพื่อเป้าหมายมากกว่า อยากทราบครับว่าผมแค่หมดไฟหรือมีอะไรผิดปกติในสมองผมทำให้ผมเริ่มมีความคิดที่จะทำร้ายตัวเอง
Burnout syndrome(หมดไฟในการทำงาน) หรือ เริ่มเป็นโรคซึมเศร้า
จขกท.กำลังเรียนอยู่คณะวิทยาศาสตร์ ขึ้นปี2แล้ว ก็คืองานก็เพิ่มขึ้นจากปีหนึ่งเรียนเช้าทุกวันเลยครับทั้งอาทิตย์มีว่างสองคาบ มันเป็นธรรมดาที่จะต้องเหนื่อยใช่ไหมครับอันนี้เข้าใจครับ แต่จขกท.ก็ทำงานเสริมไปด้วยกลับดึกมากๆ ทำเพิ่มมันก็ต้องเหนื่อยเพิ่มก็พยายามทำตัวเองให้สามารถทำได้เต็มที่แต่มันกลับล้าและเหนื่อยมาก ยิ่งช่วงนี้ใกล้สอบแล้วมองไปตอนปีหนึ่งจะอ่านเท่าไรดึกแค่ไหนก็สู้ไม่ถอย ตอนนี้พฤติกรรมเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่เปิดเรียนปีสองเป็นอาการที่มีความรู้สึกว่างเปล่าต่อตัวเองมาก เพลงที่เคยชอบกลับฟังแล้วไม่ได้รู้สึกผ่อนคลาย มันเหมือนข้างในโหว่งๆนอนไม่หลับ และก้าวร้าวหงุดหงิดง่ายมาก เกินกว่าปกติไม่อยากยิ้มหรือทำไรเหมือนหลุดหายไปตลอด แบบทิ้งดสียงทุกอย่างรอบตัวแต่ก็ไม่ได้โฟกัสตัวเอง หลุดโฟกัสในการทำอะไรได้ง่าย แต่พอกลับบ้านไป(บ้านจขกท.อยู่ต่างจังหวัดแต่มาเรียนไกลบ้าน)ก็รู้สึกดีขึ้นครับเหมือนได้ฮีล แต่พอกลับมาเรียนอีกโฟกัสกลับมาครับ แต่ตอนนี้อาการล้ากลับมาอีกแล้วนอนบ่อยมาก รู้สึกว่าอยากนอนตลอดเวลาทั้งที่นอนมากแล้ว ไม่ค่อยอยากคุยอยากตอบคนที่บ้าน เรื่องงานก็ทำได้ช้าลงเคลียตัวเองได้ช้าลงตั้งใจโฟกัสอ่านหนังสือยากมากทั้งๆที่รู้ว่าต้องทำแต่ก็พลัดวันประกันพรุ่งทั้งที่ตั้งใจจะอ่าน จริงๆมันมีทั้งงานที่เรียนและงานที่ทำเสริม วันนี้เลยครับอยู่ๆก็ระเบิดร้องไห้ออกมาเหมือนทนตัวเองแบบนี้ไม่ไหวแล้วในหัวแว้บนึงคืออยากเอาอะไรมากรีดตัวเอง ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังปกติไม่ได้รู้สึกว่าเป็นอะไรตอนกลางวันยังดีๆอยู่และแต่ก่อนก็ลุยเพื่อเป้าหมายมากกว่า อยากทราบครับว่าผมแค่หมดไฟหรือมีอะไรผิดปกติในสมองผมทำให้ผมเริ่มมีความคิดที่จะทำร้ายตัวเอง