ช่วยถอดคำประพันธ์นิทานคำกลอนเรื่องพระอภัยมณี ตอนพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทรบทนี้หน่อยคะ

ฝ่ายผีเสื้อเมื่อลูกลอบลงน้ำ พอจวนค่ำคิดว่าวิ่งขึ้นสิงขร ด้วยใจนางคิดว่าพาบิดร มาซุ่มซ่อนอยู่ที่นี่จึงหนีมา เที่ยวแลรอบขอบเขาเงาชะงุ้ม ยิ่งมืดคลุ้มก็ยิ่งคลั่งตั้งแต่หา เสียงคลื่นโครมโถมตะครุบก้อนศิลา จ

อุตลุดผุดดำปลำกันไป ถึงเขาใหญ่ในน้ำน้ำชะเงื้อม เข้าหาดทรายชายตื้นขึ้นบนเตียน เห็นมารดาล่าลับแล้วยับยั้ง ไม่พ่นผุดรุดไปในนที ฝ่ายผีเสื้อเมื่อลูกลอบลงน้ำ ด้วยใจนางคิดว่าพาบิดร เที่ยวแลรอบขอบเขาเงาชะงุ้ม

เสียงคลื่นโครมโถมตะครุบก้อนศิลา จนหน้าตาแตกยับลงสับเงา แล้วลุกขึ้นยืนชะโงกโยกสิงขร จนโคลงคลอนเคลื่อนดังทั้งภูเขา ยิ่งมืดค่ำสำเหนียกร้องเรียกเดา ไม่พ้นเราเร่งมาหาโดยดี เห็นไม่ขานมารร้ายทลายซ้ำ เขาย่อยย

พอเห็นองค์ทรงยศโอรสราช อยู่ชายหาดพร้อมกันก็หรรษา จึงชวนลูกสาวนั้นกับภรรยา คลานขึ้นมาชายฝั่งแล้วบังคม  อันนี้คือที่แปลคร่าวๆนะคะ พอเห็นพระอภัยกับลูกอยู่บนชายหาดก็ดีใจเลยชวนลูกส

นางเงือกน้อยสร้อยเศร้าเข้ามาผลัด กำลังสาวคราวด่วนด้วยจวนจน แบกกษัตริย์ว่าย:)เสลือกสลน ออกกลางชลโบกหางผางผางไป ออกเดินทางอย่างนี้ต้องนิมิต ไม่ปิดงำอำพรางอย่าคลางแคลง ไหนพ่อเจ้าเล่าแม่ไม่แลเห็น แต่จาก

ฝ่ายองค์พระอภัยวิไลโฉม จึงหยิบปี่ที่เป่าเมื่อคราวนั้น ปลอบประโลมลูกชายจะผายผัน เอาผ้าพันผูกดีแล้วลีลา ให้ลูกรักผลักแผ่นศิลาล้ม แมงม สมอารมณ์รีบออกนอกคูหา เลียบลีลาศหาดทรายชายคงคา แลชลาล้วนคลื่นเส

พอดีเราต้องทำโครงงานหาชื่อในเรื่องพระอภัยมณีตอนหนีผีเสื้อสมุทรพร้อมความหมายค่ะ แล้วอยากรวบรวมชื่อให้มากที่สุด เราหาในกุเกิลไม่เจอเลย พอจะมีใครรู้บ้างไหมคะ😭😭 หรือท่านไม่มีชื่อกล่าวในเรื่อง