ช่วยถอดคำประพันธ์นิทานคำกลอนเรื่องพระอภัยมณี ตอนพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทรบทนี้หน่อยคะ

ฝ่ายผีเสื้อเมื่อลูกลอบลงน้ำ พอจวนค่ำคิดว่าวิ่งขึ้นสิงขร ด้วยใจนางคิดว่าพาบิดร มาซุ่มซ่อนอยู่ที่นี่จึงหนีมา เที่ยวแลรอบขอบเขาเงาชะงุ้ม ยิ่งมืดคลุ้มก็ยิ่งคลั่งตั้งแต่หา เสียงคลื่นโครมโถมตะครุบก้อนศิลา จ

อุตลุดผุดดำปลำกันไป ถึงเขาใหญ่ในน้ำน้ำชะเงื้อม เข้าหาดทรายชายตื้นขึ้นบนเตียน เห็นมารดาล่าลับแล้วยับยั้ง ไม่พ่นผุดรุดไปในนที ฝ่ายผีเสื้อเมื่อลูกลอบลงน้ำ ด้วยใจนางคิดว่าพาบิดร เที่ยวแลรอบขอบเขาเงาชะงุ้ม

เสียงคลื่นโครมโถมตะครุบก้อนศิลา จนหน้าตาแตกยับลงสับเงา แล้วลุกขึ้นยืนชะโงกโยกสิงขร จนโคลงคลอนเคลื่อนดังทั้งภูเขา ยิ่งมืดค่ำสำเหนียกร้องเรียกเดา ไม่พ้นเราเร่งมาหาโดยดี เห็นไม่ขานมารร้ายทลายซ้ำ เขาย่อยย

พอเห็นองค์ทรงยศโอรสราช อยู่ชายหาดพร้อมกันก็หรรษา จึงชวนลูกสาวนั้นกับภรรยา คลานขึ้นมาชายฝั่งแล้วบังคม  อันนี้คือที่แปลคร่าวๆนะคะ พอเห็นพระอภัยกับลูกอยู่บนชายหาดก็ดีใจเลยชวนลูกส

อยากให้ช่วยแปล         ศิลานี้ที่มนุษย์จะเปิดนั้น            สักหมื่นพันก็ไม่อาจจะหวาดหวั่น                 &

ฝ่ายองค์พระอภัยวิไลโฉม จึงหยิบปี่ที่เป่าเมื่อคราวนั้น ปลอบประโลมลูกชายจะผายผัน เอาผ้าพันผูกดีแล้วลีลา ให้ลูกรักผลักแผ่นศิลาล้ม แมงม สมอารมณ์รีบออกนอกคูหา เลียบลีลาศหาดทรายชายคงคา แลชลาล้วนคลื่นเส

อยากทราบว่า พระอภัยมณีตอนหนีนางผีเสื้อสมุทร มีบทประพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับฉากตอนที่ นางผีเสื้อสมุทรร้องไห้ ถึงพระอภัยมณี ที่กำลังหนีจากไป โดยเดินทางด้วยเรือ ไหมคะ หาในหนังสือแล้วไม่เจอ เลยอยากจะมาสอบถาม

จึงถามนางเงือกน้อยกลอยฤทัย เกาะอะไรแก้วตาตรงหน้าเรา ฯ ๏ นางเงือกน้ำบอกสำคัญว่านั่นแล้ว คือเกาะแก้วพิสดารเป็นชานเขา พระฟังนางสร่างโศกค่อยบรรเทา จึงว่าเราเห็นจะรอดไม่วอดวาย แล้วพิศดูภูผาศิลาเส

นางเงือกน้ำบอกสำคัญว่านั้นแล้ว คือเกาะแก้วพิสดาลเป็นชานเขา พระฟังนางสร่างโศกค่อยบรรเทา จึงว่าเราเห็นจะรอดไม่วอดวาย เเล้วพิศดูภูผาศิลาเลื่อม ชะโงกเงื้อมน้ำวนชลสาย แลลิบลับหลังคาศาลาราย มีเสาหงส์ธงปล