สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกของเรา...จริงๆ อ่านพันทิป คือ เน้นเรื่องเล่าผี ส่งทำอาหารบ้าง เป็นบางที ไม่เคยสนใจบางรักเลย เพราะที่ผ่านมาชีวิตดีมาตลอดเลย จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้...
แนะนำตัวก่อนนะคะ เรา อายุ 27 ปี ค่ะ คบกับแฟนคนนี้มาได้ 8 ปี 9 เดือนแล้ว (เขาเป็นเพื่อนสนิท เป็นแฟนคนแรก เป็นความสุขของเรา...อ้อ เราจดทะเบียนสมรสกันแล้ว และแพลนกันว่าจะแต่งงานปลายปีนี้ค่ะ)
เมื่อไม่นานมานี้ เราทั้งคู่ย้ายที่ทำงานเมื่อเดือน ต.ค. 61 ที่ผ่านมาค่ะ ก่อนหน้านี้ เรียนด้วยกัน ทำงานด้วยกันมาตลอด 3 ปี (ตอนที่คบ เราไม่เคยห้ามอะไรใดๆ ทั้งสิ้นเลย ตั้งแต่เรียน จะไปเที่ยวกับเพื่อน กลับมาตอนเช้า จะเล่นเกมส์ยันสว่าง จะทำอะไรเราไม่เคยห้ามเลย เพราะมันคือความสุขของเขา ถึงแม้บางครั้งเราจะทุกข์ใจ เพราะรอเขากลับมาก็ตาม) การย้ายที่ทำงานของเรา ย้ายมาทำงานคนละจังหวัดค่ะ...แต่ก็ไม่ไกลกันมาก เดินทางครึ่ง ชม.ก็ถึง เราทั้งคู่ได้ที่พักในที่ทำงานค่ะ เราไม่เคยไม่เชื่อใจ ไม่เคยไม่ไว้ใจเขาเลย แม้ว่า เราจะเห็นว่า เขาสนิทกะกลุ่มเพื่อนที่ทำงานที่เป็นผู้หญิงทั้งกลุ่ม (7 - 8 คน) (จริงๆ เราเองก็รู้สึกนะคะ แต่เราไม่เคยพูดตั้งแต่แรก เพราะคิดว่า ดีแล้วที่เขามีเพื่อน มีสังคมใหม่ในที่ทำงาน จะได้ไม่เครียดมาก เพราะเขาเองไม่ได้ชอบงานใหม่เท่าไรนัก) กลุ่มคนที่เขาสนิท เราเองก็ไปทำความรู้จักนะคะ เพราะถ้าเราว่าง เราจะไปมาหาสู่กันตลอด ถึงแม้จะไม่บ่อยมากก็ตาม
จนเมื่อเดือน มิ.ย. ที่ผ่านมา เราสังเกตเห็นการเปลี่ยนไปของแฟนเรา ตอนที่อยู่ด้วยกัน แฟนดูไม่ค่อยมีความสุข ไม่ยิ้มตอนที่ขอถ่ายรูปด้วยกัน ไม่ค่อยพูดคุยกันเหมือนแต่ก่อน ตอนแรกเราคิดว่า เขาคงเครียดเรื่องงานค่ะ เพราะช่วงเดือน ก.พ. เขาบอกเราว่า เขามีอากาโรคซึมเศร้า ถึงขั้นเห็นภาพตัวเองตายยังไง และขออยู่คนเดียว เราเลยให้เวลาเขาเรื่อยมา (คอยดูอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ คอยถามอาการเป็นระยะๆ แต่ไม่ก้าวก่าย ไม่จู้จี้ถามเพื่อตอบ...รอให้เขาเล่า ระบายให้ฟัง)
และปลายเดือน มิ.ย. เรารู้สึกได้ถึงความอึดอัดที่เขาส่งมาให้ จนเราตัดสินใจถามเขาไปเมื่อต้นเดือน ก.ค. ว่าเกิดอะไรขึ้นค่ะ....คำตอบที่ได้ คือ เขารักเราน้อยลง เราเลยถามต่อไป ที่รักเราน้อยลงเพราะอะไร เขาอ้างเหตุผลมาเยอะแยะมากมาย ทั้งเรื่องที่เขารู้สึกกดดันเรื่องงานแต่งงาน เขารู้สึกว่า เขาไม่ดีพอสำหรับเรา (ที่บ้านเขาฐานะด้อยกว่าเรา แต่ที่บ้านเราเข้าใจ และรับได้นะคะ การจดทะเบียนก็ทราบกันทั้งสองฝ่าย) เขาบอกว่า เขาแพลนที่จะเลิกกับเราในเร็วๆ นี้ และอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่า และพอถามว่า เขามีใครคนอื่นรึป่าว เขาบอกว่า มันเป็นความรู้สึกชอบเฉยๆ เหมือนที่ชอบผู้หญิงน่ารักคนนึงที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว ไม่ได้คิดอยากเลิกกับเรา เผื่อไปคบกับเขา ตอนนั้น เราถามค่ะ ว่าเขาจะเอายังไง...เขาบอกว่า เขาขอเวลาตัดสินใจให้เท่ากับเวลาตอนแรกที่เขาแพลนไว้ก่อน เพราะจริงๆ เขาไม่ได้อยากเลิกกับเรา ไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะต้องบอกกับเราเรื่องนี้ แต่เขาบอกว่า เป็นเพราะเราถาม และเขาไม่อยากโกหกเรา
เราพยายามทำตัวเหมือนเดิม ให้เหมือนกับว่า เรากับเขายังเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิม คือ ผู้หญิงคนนั้น (เรารู้จักเขาค่ะ เคยพูดคุย กินข้าวด้วยกัน) เขาพูดเหมือนตั้งใจให้เราระแวง และเข้าใจว่า ยังไงแฟนเราก็เลือกเขา โดยการบอกว่า เขาทำอะไรให้กันทาน เขาคอยดูแลกันและกัน และพูดทำนองว่า ทำไมต้องกลัวการเริ่มต้นใหม่ ในเมื่อตอนนี้ที่เป็นอยู่มันไม่โอเค (ในระหว่างนั้น เราแอบเช็คโทรศัพท์แฟนเราค่ะ...คบกันมา เราไม่เคยเช็คอะไรใดๆ ของเขาเลย...สิ่งที่เห็นคือ แฟนเราเก็บรูปเขาไว้เยอะกว่ารูปเราอีก แถมยังมีสื่อกลางคอยส่งรูปให้กันด้วย (เขาไม่คุยกันเองนะคะ เหมือนคุยผ่านน้องอีกคน) ตอนนั้นเราสั่นมากเลย เรามีคำตอบในใจแล้วว่า เขาหมดใจ...เขาไปแน่ๆ แต่เขายังไม่ให้คำตอบนะคะ เขายังยืนยันคำเดิม ให้รอเขาตัดสินใจ
ผ่านมาถึงสิ้นเดือน ก.ค.แล้วค่ะ เราเหมือนคนบ้า อารมณ์ไม่ปกติ เดี๋ยวร้องไห้ เดี๋ยวบอกตัวเองให้เข้มแข็ง และกลับมารักตัวเอง จนในที่สุด เรานัดเขาให้มาเคลียร์...สรุปคือ เขายืนยันคำเดิม เรามั่นใจว่านั่นคือการขอเลิก แต่เขาไม่ได้พูดคำว่าเลิกนะคะ เราก็ปล่อย...พยายามจบกันด้วยดี
แต่ตอนนี้...เรามีความคิดว่า เราปล่อยเกินไปรึปล่าว เราไม่เคยรั้ง หรือตื้อให้เขากลับมาเลย ถ้าเรารั้งเขาไว้ สักนิดก็ยังดี...เป็นไปได้มั้ยที่เขาจะกลับมา
เคลียร์กับแฟนว่า ปล่อยเขาไปแล้ว แต่กลับมาลังเล เพราะยังไม่เคยรั้งเค้าไว้เลย...ควรกลับไปรั้งเขา เผื่อจะมีโอกาสอีกครั้ง?
แนะนำตัวก่อนนะคะ เรา อายุ 27 ปี ค่ะ คบกับแฟนคนนี้มาได้ 8 ปี 9 เดือนแล้ว (เขาเป็นเพื่อนสนิท เป็นแฟนคนแรก เป็นความสุขของเรา...อ้อ เราจดทะเบียนสมรสกันแล้ว และแพลนกันว่าจะแต่งงานปลายปีนี้ค่ะ)
เมื่อไม่นานมานี้ เราทั้งคู่ย้ายที่ทำงานเมื่อเดือน ต.ค. 61 ที่ผ่านมาค่ะ ก่อนหน้านี้ เรียนด้วยกัน ทำงานด้วยกันมาตลอด 3 ปี (ตอนที่คบ เราไม่เคยห้ามอะไรใดๆ ทั้งสิ้นเลย ตั้งแต่เรียน จะไปเที่ยวกับเพื่อน กลับมาตอนเช้า จะเล่นเกมส์ยันสว่าง จะทำอะไรเราไม่เคยห้ามเลย เพราะมันคือความสุขของเขา ถึงแม้บางครั้งเราจะทุกข์ใจ เพราะรอเขากลับมาก็ตาม) การย้ายที่ทำงานของเรา ย้ายมาทำงานคนละจังหวัดค่ะ...แต่ก็ไม่ไกลกันมาก เดินทางครึ่ง ชม.ก็ถึง เราทั้งคู่ได้ที่พักในที่ทำงานค่ะ เราไม่เคยไม่เชื่อใจ ไม่เคยไม่ไว้ใจเขาเลย แม้ว่า เราจะเห็นว่า เขาสนิทกะกลุ่มเพื่อนที่ทำงานที่เป็นผู้หญิงทั้งกลุ่ม (7 - 8 คน) (จริงๆ เราเองก็รู้สึกนะคะ แต่เราไม่เคยพูดตั้งแต่แรก เพราะคิดว่า ดีแล้วที่เขามีเพื่อน มีสังคมใหม่ในที่ทำงาน จะได้ไม่เครียดมาก เพราะเขาเองไม่ได้ชอบงานใหม่เท่าไรนัก) กลุ่มคนที่เขาสนิท เราเองก็ไปทำความรู้จักนะคะ เพราะถ้าเราว่าง เราจะไปมาหาสู่กันตลอด ถึงแม้จะไม่บ่อยมากก็ตาม
จนเมื่อเดือน มิ.ย. ที่ผ่านมา เราสังเกตเห็นการเปลี่ยนไปของแฟนเรา ตอนที่อยู่ด้วยกัน แฟนดูไม่ค่อยมีความสุข ไม่ยิ้มตอนที่ขอถ่ายรูปด้วยกัน ไม่ค่อยพูดคุยกันเหมือนแต่ก่อน ตอนแรกเราคิดว่า เขาคงเครียดเรื่องงานค่ะ เพราะช่วงเดือน ก.พ. เขาบอกเราว่า เขามีอากาโรคซึมเศร้า ถึงขั้นเห็นภาพตัวเองตายยังไง และขออยู่คนเดียว เราเลยให้เวลาเขาเรื่อยมา (คอยดูอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ คอยถามอาการเป็นระยะๆ แต่ไม่ก้าวก่าย ไม่จู้จี้ถามเพื่อตอบ...รอให้เขาเล่า ระบายให้ฟัง)
และปลายเดือน มิ.ย. เรารู้สึกได้ถึงความอึดอัดที่เขาส่งมาให้ จนเราตัดสินใจถามเขาไปเมื่อต้นเดือน ก.ค. ว่าเกิดอะไรขึ้นค่ะ....คำตอบที่ได้ คือ เขารักเราน้อยลง เราเลยถามต่อไป ที่รักเราน้อยลงเพราะอะไร เขาอ้างเหตุผลมาเยอะแยะมากมาย ทั้งเรื่องที่เขารู้สึกกดดันเรื่องงานแต่งงาน เขารู้สึกว่า เขาไม่ดีพอสำหรับเรา (ที่บ้านเขาฐานะด้อยกว่าเรา แต่ที่บ้านเราเข้าใจ และรับได้นะคะ การจดทะเบียนก็ทราบกันทั้งสองฝ่าย) เขาบอกว่า เขาแพลนที่จะเลิกกับเราในเร็วๆ นี้ และอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่า และพอถามว่า เขามีใครคนอื่นรึป่าว เขาบอกว่า มันเป็นความรู้สึกชอบเฉยๆ เหมือนที่ชอบผู้หญิงน่ารักคนนึงที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว ไม่ได้คิดอยากเลิกกับเรา เผื่อไปคบกับเขา ตอนนั้น เราถามค่ะ ว่าเขาจะเอายังไง...เขาบอกว่า เขาขอเวลาตัดสินใจให้เท่ากับเวลาตอนแรกที่เขาแพลนไว้ก่อน เพราะจริงๆ เขาไม่ได้อยากเลิกกับเรา ไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะต้องบอกกับเราเรื่องนี้ แต่เขาบอกว่า เป็นเพราะเราถาม และเขาไม่อยากโกหกเรา
เราพยายามทำตัวเหมือนเดิม ให้เหมือนกับว่า เรากับเขายังเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิม คือ ผู้หญิงคนนั้น (เรารู้จักเขาค่ะ เคยพูดคุย กินข้าวด้วยกัน) เขาพูดเหมือนตั้งใจให้เราระแวง และเข้าใจว่า ยังไงแฟนเราก็เลือกเขา โดยการบอกว่า เขาทำอะไรให้กันทาน เขาคอยดูแลกันและกัน และพูดทำนองว่า ทำไมต้องกลัวการเริ่มต้นใหม่ ในเมื่อตอนนี้ที่เป็นอยู่มันไม่โอเค (ในระหว่างนั้น เราแอบเช็คโทรศัพท์แฟนเราค่ะ...คบกันมา เราไม่เคยเช็คอะไรใดๆ ของเขาเลย...สิ่งที่เห็นคือ แฟนเราเก็บรูปเขาไว้เยอะกว่ารูปเราอีก แถมยังมีสื่อกลางคอยส่งรูปให้กันด้วย (เขาไม่คุยกันเองนะคะ เหมือนคุยผ่านน้องอีกคน) ตอนนั้นเราสั่นมากเลย เรามีคำตอบในใจแล้วว่า เขาหมดใจ...เขาไปแน่ๆ แต่เขายังไม่ให้คำตอบนะคะ เขายังยืนยันคำเดิม ให้รอเขาตัดสินใจ
ผ่านมาถึงสิ้นเดือน ก.ค.แล้วค่ะ เราเหมือนคนบ้า อารมณ์ไม่ปกติ เดี๋ยวร้องไห้ เดี๋ยวบอกตัวเองให้เข้มแข็ง และกลับมารักตัวเอง จนในที่สุด เรานัดเขาให้มาเคลียร์...สรุปคือ เขายืนยันคำเดิม เรามั่นใจว่านั่นคือการขอเลิก แต่เขาไม่ได้พูดคำว่าเลิกนะคะ เราก็ปล่อย...พยายามจบกันด้วยดี
แต่ตอนนี้...เรามีความคิดว่า เราปล่อยเกินไปรึปล่าว เราไม่เคยรั้ง หรือตื้อให้เขากลับมาเลย ถ้าเรารั้งเขาไว้ สักนิดก็ยังดี...เป็นไปได้มั้ยที่เขาจะกลับมา