การพิจารณาอสุภะนำสู่ธรรม
การพิจารณาอสุภะ โดยใช้ชีวิต ร่างกาย สังขารเป็นนิมิตหมายในการพิจารณา เพื่อเข้าถึงหลักแห่งความจริงในธรรม ซึ่งปกติเป็นเช่นนี้ ซึ่งมีหลักในการพิจารณาตั้งแต่เบื้องต้น ท่ามกลาง จนถึงเบื้องปลาย มีดังนี้ คือ
หลักแห่งการพิจารณาโยนิโสมนสิการ
๑. ความเป็นจริง ณ ภาวะนี้
๑.๑ เกิดอะไรขึ้น
๑.๒ มีเหตุอะไรถึงเกิดเช่นนี้
๑.๓ ต้นตอแห่งเหตุ
๑.๔ หาความจริงแห่งเหตุต้นตอนั้นๆ
๑.๕ "จริง" มีอะไรแท้ จึงต้องมาเป็นจริงอย่างนั้น
หมวด A การเกิด ตั้งอยู่ เปลี่ยนแปลง
๑. การเกิด
๑.๑ การเกิดก็มีวิบากกรรม บางคนเกิดมาพิการก็มี ครบถ้วนก็มี ทั้งสวยงาม ไม่สวยงาม หล่อ ไม่หล่อ ตามวิถีแห่งวิบากกรรม
๑.๒ สิ่งที่เป็นอยู่นี้มีเหตุเนื่องด้วยวิบากอะไรมา
๑.๓ เนื่องในเหตุวิบากมาจากไหน? อยู่ดีๆ มีวิบากนั้นได้ยังไง? ที่มาแห่งเหตุ เช่น เขาชอบทรมานสัตว์ให้ขาเป๋ เขาจึงมีวิบากแห่งขาเป๋ จึงเกิดมาแล้วขาเป๋ ฯลฯ
๒. มีขันธ์เป็นไปตามขณะภาวะปัจจุบัน
๒.๑ เกิดมาเป็นรูปธรรมมีพิการ ขาเป๋ สวยงาม ไม่สวยงาม
๒.๒ เราก็จะเกิดนิวรณ์ ชอบอย่างนี้ ไม่ชอบอย่างนี้ มีอคติ มีความยึดมั่นถือมั่น อยากให้เป็นไปตามใจเราต้องการ
๒.๓ สิ่งที่เราชอบไม่ชอบ อยากให้เป็นไปตามใจเราต้องการ อคติมาจากไหน
๓. มีการดำรงรักษาขณะปัจจุบัน
๓.๑ ทนุบำรุงรักษาทั้งรูปขันธ์และนามขันธ์ยังไง อยู่ให้เป็นยังไง อยู่ให้เข้าใจยังไง จึงทำให้ภาวะขณะปัจจุบันของเรานี้ดำรงอยู่ได้
๓.๒ เราต้องวิเคราะห์ถึงต้นตอแห่งเหตุนั้นๆ ของแต่ละส่วน เราอยากมีชีวิตอยู่ต่อ เราต้องมาดูที่ต้นเหตุอยู่ตรงไหน ต้องทำยังไง ต้องมาวิเคราะห์ถึงต้นตอแห่งเหตุ ถ้าเราเข้าใจตรงนี้เราก็อยู่ได้ยาวกว่า ทนุบำรุงแห่งเหตุนั้นๆ ถ้าเราไม่ทนุบำรุงเหตุดีนั้นไว้ ชีวิตก็ไม่ยืนยาว เช่น ป่วยไข้แต่ไม่ยอมไปหาหมอ ไม่ยอมกินยา หรือรอให้เป็นหนักแล้วถึงไปหาหมอ บางครั้งก็สายเกินแก้ เช่นการป่วยเป็นมะเร็ง ต้องรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ รอให้ถึงขั้นสุดท้ายไปหาหมอก็ป่วยการ
๓.๓ ทนุบำรุงรักษาแห่งเหตุนั้นๆ แก้ไขเหตุได้ก็จะสามารถดำรงอยู่รักษาได้นาน บางคนมีอายุได้อยู่ได้แค่ ๑๐ ปี ก็ตาย บางคนก็มีอายุยืนยาว ๗๐-๑๒๐ ปีก็มี
ขจัดเหตุนั้นได้ แต่ก็อยู่ในเหตุอนิจจัง สืบเนื่องจากต้นตอแห่งเหตุนั้นๆให้ดำรงอยู่ได้
^_^ ..._/\_... ^_^
ขอความเคารพ หากผู้รู้มีสิ่งชี้แนะ น้อมรับฟังเสมอ และขอความกรุณาแย้ง ชี้แจง ชี้แนะ แม้แต่ต้องการให้เพิ่มเติมสิ่งใด ก็ขอได้บอกกล่าวมา
อ.พรหมสิทธิ์ ทิพย์ธาดาวงศ์
เอื้อ-เกื้อ-กัน เป็นกัลยาณมิตรทุกขณะจิต
การพิจารณาอสุภะนำสู่ธรรม หมวด A การเกิด ตั้งอยู่ เปลี่ยนแปลง
การพิจารณาอสุภะ โดยใช้ชีวิต ร่างกาย สังขารเป็นนิมิตหมายในการพิจารณา เพื่อเข้าถึงหลักแห่งความจริงในธรรม ซึ่งปกติเป็นเช่นนี้ ซึ่งมีหลักในการพิจารณาตั้งแต่เบื้องต้น ท่ามกลาง จนถึงเบื้องปลาย มีดังนี้ คือ
หลักแห่งการพิจารณาโยนิโสมนสิการ
๑. ความเป็นจริง ณ ภาวะนี้
๑.๑ เกิดอะไรขึ้น
๑.๒ มีเหตุอะไรถึงเกิดเช่นนี้
๑.๓ ต้นตอแห่งเหตุ
๑.๔ หาความจริงแห่งเหตุต้นตอนั้นๆ
๑.๕ "จริง" มีอะไรแท้ จึงต้องมาเป็นจริงอย่างนั้น
หมวด A การเกิด ตั้งอยู่ เปลี่ยนแปลง
๑. การเกิด
๑.๑ การเกิดก็มีวิบากกรรม บางคนเกิดมาพิการก็มี ครบถ้วนก็มี ทั้งสวยงาม ไม่สวยงาม หล่อ ไม่หล่อ ตามวิถีแห่งวิบากกรรม
๑.๒ สิ่งที่เป็นอยู่นี้มีเหตุเนื่องด้วยวิบากอะไรมา
๑.๓ เนื่องในเหตุวิบากมาจากไหน? อยู่ดีๆ มีวิบากนั้นได้ยังไง? ที่มาแห่งเหตุ เช่น เขาชอบทรมานสัตว์ให้ขาเป๋ เขาจึงมีวิบากแห่งขาเป๋ จึงเกิดมาแล้วขาเป๋ ฯลฯ
๒. มีขันธ์เป็นไปตามขณะภาวะปัจจุบัน
๒.๑ เกิดมาเป็นรูปธรรมมีพิการ ขาเป๋ สวยงาม ไม่สวยงาม
๒.๒ เราก็จะเกิดนิวรณ์ ชอบอย่างนี้ ไม่ชอบอย่างนี้ มีอคติ มีความยึดมั่นถือมั่น อยากให้เป็นไปตามใจเราต้องการ
๒.๓ สิ่งที่เราชอบไม่ชอบ อยากให้เป็นไปตามใจเราต้องการ อคติมาจากไหน
๓. มีการดำรงรักษาขณะปัจจุบัน
๓.๑ ทนุบำรุงรักษาทั้งรูปขันธ์และนามขันธ์ยังไง อยู่ให้เป็นยังไง อยู่ให้เข้าใจยังไง จึงทำให้ภาวะขณะปัจจุบันของเรานี้ดำรงอยู่ได้
๓.๒ เราต้องวิเคราะห์ถึงต้นตอแห่งเหตุนั้นๆ ของแต่ละส่วน เราอยากมีชีวิตอยู่ต่อ เราต้องมาดูที่ต้นเหตุอยู่ตรงไหน ต้องทำยังไง ต้องมาวิเคราะห์ถึงต้นตอแห่งเหตุ ถ้าเราเข้าใจตรงนี้เราก็อยู่ได้ยาวกว่า ทนุบำรุงแห่งเหตุนั้นๆ ถ้าเราไม่ทนุบำรุงเหตุดีนั้นไว้ ชีวิตก็ไม่ยืนยาว เช่น ป่วยไข้แต่ไม่ยอมไปหาหมอ ไม่ยอมกินยา หรือรอให้เป็นหนักแล้วถึงไปหาหมอ บางครั้งก็สายเกินแก้ เช่นการป่วยเป็นมะเร็ง ต้องรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ รอให้ถึงขั้นสุดท้ายไปหาหมอก็ป่วยการ
๓.๓ ทนุบำรุงรักษาแห่งเหตุนั้นๆ แก้ไขเหตุได้ก็จะสามารถดำรงอยู่รักษาได้นาน บางคนมีอายุได้อยู่ได้แค่ ๑๐ ปี ก็ตาย บางคนก็มีอายุยืนยาว ๗๐-๑๒๐ ปีก็มี
ขจัดเหตุนั้นได้ แต่ก็อยู่ในเหตุอนิจจัง สืบเนื่องจากต้นตอแห่งเหตุนั้นๆให้ดำรงอยู่ได้
^_^ ..._/\_... ^_^
ขอความเคารพ หากผู้รู้มีสิ่งชี้แนะ น้อมรับฟังเสมอ และขอความกรุณาแย้ง ชี้แจง ชี้แนะ แม้แต่ต้องการให้เพิ่มเติมสิ่งใด ก็ขอได้บอกกล่าวมา
อ.พรหมสิทธิ์ ทิพย์ธาดาวงศ์
เอื้อ-เกื้อ-กัน เป็นกัลยาณมิตรทุกขณะจิต