ผมกับภรรยาของผม คบกันมา 7 ปี แต่งงานมา 3 ปี (แต่งเพราะมีลูก) ตอนนี้ลูก 3 ขวบแล้ว ตลอดเวลา 3 ปี ผมมีเรื่องหนักใจมาตลอด คือครอบครัวของเค้า
เริ่มจากพ่อของเค้า ที่ติดการพนัน ยืมเงินผมไปหลายครั้ง ได้คืนบ้างไม่ได้คืนบ้าง ทองที่ทำไว้ให้ตอนแต่งงานเค้าก็เอาไปจำนำ ขาย จนหมด เมื่อก่อนผมไม่มีรถใช้ เค้าจึงเสนอเอารถมาให้ผมใช้ 1 คัน เป็นรถเก่าๆ ผมได้มาช่วงนั้นก็นำมาใช้ขนของไปขายนิดๆหน่อยๆ ผมใช้พาครอบครัวไปนู่นไปนี่ ผมบำรุงรถให้เค้า ไปหลายบาท เปลี่ยนยางให้ใหม่ เพราะผมกลัวอันตรายเนื่องจากยางของเค้ามันเก่ามากแล้ว ผมใช้ไปซักพักผมคิดว่าหมดค่าซ่อมไปมากแล้ว จึงอยากจะซื้อต่อเค้า เพราะอย่างน้อยซ่อมไปมันก็ยังเป็นรถผม แต่เค้ากลับไม่ขายให้ผม ผมจึงตัดสินใช้กู้เพื่อซื้อรถมือสองมา 1 คัน เป็นหนี้ก้อนโต 1 ก้อน
ส่วนแม่ของเค้า ไม่ค่อยไว้ใจผม เรื่องผู้หญิง ครั้งหนึ่งแฟนผมป่วยเกี่ยวกับตกขาวอะไรไม่รู้ เขาถามผมว่าได้เที่ยวผู้หญิงมาหรือป่าว ผมก็งงว่าทำไมมาถามผม ซึ่งคำตอบก็แน่อยู่แล้วว่า ไม่ครับ แต่ก็เข้าใจครับผมกับแฟนอยู่ห่างกันเลยไม่ไว้ใจ
จุดแตกหักครั้งใหญ่ของผมคือ รถอีกคันของเค้าจะถูกยึด เค้าบอกให้ผมเอารถของผมไปเข้าไฟแนนซ์ เพื่อที่จะเอาเงินมาโปะรถของเค้า ตอนนั้นผมเครียดมาก สุดท้ายผมหาทางออกอื่นให้เค้าโดยให้เอารถไปรีไฟแนนซ์ เรื่องนั้นก็จบไป แต่มันเป็นแผลในใจผม ทำไมต้องมายุ่งวุ่นวายกับผมขนาดนี้ ภรรยาผมและแม่ของเค้าก็รู้เรื่องนี้เหมือนกัน แต่ไม่มีใครห้ามเค้าเลย กลับมาถามผมว่าช่วยได้มั้ย ตั้งแต่วันนั้นผมเปลี่ยนไป ผมไม่ค่อยกลับบ้าน ลืมบอกไปนะครับตอนนี้ผมทำงานด้วยเรียนด้วย ค่าใช้จ่ายผมคนเดียวสูงมาก ค่าเทอม ค่ากิน และให้เงินภรรยาทุกเดือน เพื่อเลี้ยงดูลูก พ่อแม่เค้าก็มีข้อดีนะครับ เลี้ยงลูกให้พาไปเที่ยว ซื้อของเล่นให้ กับผมก็เอาของเก่าในบ้านมาให้ผมใช้ที่ทำงานบ้าง
ตอนนี้รถของเค้าถูกยึดไปแล้ว หลังจากรีไฟแนนซ์มา ช่วงนี้เค้าต้องเดินทางไปต่างจังหวัด ก็จะมายืมรถผมไป ซึ่งในใจผมไม่ชอบเลย ผมรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับครอบครัวนี้ ไม่อยากยุ่งด้วย แค่ปัญหาเรื่องเรียน เรื่องทำงาน เรื่องเงินของตัวเองก็เยอะมากพอแล้ว กลับต้องมาเจออะไรแบบนี้ ทุกวันนี้ผมเครียด นอนแทบไม่หลับ หางานเสริมทำเพื่อเพิ่มรายได้
ผมอยากหย่า อยากมีอิสระ ผมคิดว่าถ้ายังอยู่แบบนี้ ในอนาคตคงไม่มีอะไรดีแน่ รู้สึกไร้อนาคต แต่ผมสงสารลูก ลูกไม่ได้ผิดอะไร แต่คิดไว้ว่าถ้าต้องหย่าจริงๆ ผมก็ยังจะดูแลลูก ส่งเงินให้และอาจไปหาบ้าง
อยากได้คำแนะนำครับว่าผมควรทำอย่างไร
เจอเรื่องแบบนี้ ควรหย่ามั้ยครับ
เริ่มจากพ่อของเค้า ที่ติดการพนัน ยืมเงินผมไปหลายครั้ง ได้คืนบ้างไม่ได้คืนบ้าง ทองที่ทำไว้ให้ตอนแต่งงานเค้าก็เอาไปจำนำ ขาย จนหมด เมื่อก่อนผมไม่มีรถใช้ เค้าจึงเสนอเอารถมาให้ผมใช้ 1 คัน เป็นรถเก่าๆ ผมได้มาช่วงนั้นก็นำมาใช้ขนของไปขายนิดๆหน่อยๆ ผมใช้พาครอบครัวไปนู่นไปนี่ ผมบำรุงรถให้เค้า ไปหลายบาท เปลี่ยนยางให้ใหม่ เพราะผมกลัวอันตรายเนื่องจากยางของเค้ามันเก่ามากแล้ว ผมใช้ไปซักพักผมคิดว่าหมดค่าซ่อมไปมากแล้ว จึงอยากจะซื้อต่อเค้า เพราะอย่างน้อยซ่อมไปมันก็ยังเป็นรถผม แต่เค้ากลับไม่ขายให้ผม ผมจึงตัดสินใช้กู้เพื่อซื้อรถมือสองมา 1 คัน เป็นหนี้ก้อนโต 1 ก้อน
ส่วนแม่ของเค้า ไม่ค่อยไว้ใจผม เรื่องผู้หญิง ครั้งหนึ่งแฟนผมป่วยเกี่ยวกับตกขาวอะไรไม่รู้ เขาถามผมว่าได้เที่ยวผู้หญิงมาหรือป่าว ผมก็งงว่าทำไมมาถามผม ซึ่งคำตอบก็แน่อยู่แล้วว่า ไม่ครับ แต่ก็เข้าใจครับผมกับแฟนอยู่ห่างกันเลยไม่ไว้ใจ
จุดแตกหักครั้งใหญ่ของผมคือ รถอีกคันของเค้าจะถูกยึด เค้าบอกให้ผมเอารถของผมไปเข้าไฟแนนซ์ เพื่อที่จะเอาเงินมาโปะรถของเค้า ตอนนั้นผมเครียดมาก สุดท้ายผมหาทางออกอื่นให้เค้าโดยให้เอารถไปรีไฟแนนซ์ เรื่องนั้นก็จบไป แต่มันเป็นแผลในใจผม ทำไมต้องมายุ่งวุ่นวายกับผมขนาดนี้ ภรรยาผมและแม่ของเค้าก็รู้เรื่องนี้เหมือนกัน แต่ไม่มีใครห้ามเค้าเลย กลับมาถามผมว่าช่วยได้มั้ย ตั้งแต่วันนั้นผมเปลี่ยนไป ผมไม่ค่อยกลับบ้าน ลืมบอกไปนะครับตอนนี้ผมทำงานด้วยเรียนด้วย ค่าใช้จ่ายผมคนเดียวสูงมาก ค่าเทอม ค่ากิน และให้เงินภรรยาทุกเดือน เพื่อเลี้ยงดูลูก พ่อแม่เค้าก็มีข้อดีนะครับ เลี้ยงลูกให้พาไปเที่ยว ซื้อของเล่นให้ กับผมก็เอาของเก่าในบ้านมาให้ผมใช้ที่ทำงานบ้าง
ตอนนี้รถของเค้าถูกยึดไปแล้ว หลังจากรีไฟแนนซ์มา ช่วงนี้เค้าต้องเดินทางไปต่างจังหวัด ก็จะมายืมรถผมไป ซึ่งในใจผมไม่ชอบเลย ผมรู้สึกเหนื่อยหน่ายกับครอบครัวนี้ ไม่อยากยุ่งด้วย แค่ปัญหาเรื่องเรียน เรื่องทำงาน เรื่องเงินของตัวเองก็เยอะมากพอแล้ว กลับต้องมาเจออะไรแบบนี้ ทุกวันนี้ผมเครียด นอนแทบไม่หลับ หางานเสริมทำเพื่อเพิ่มรายได้
ผมอยากหย่า อยากมีอิสระ ผมคิดว่าถ้ายังอยู่แบบนี้ ในอนาคตคงไม่มีอะไรดีแน่ รู้สึกไร้อนาคต แต่ผมสงสารลูก ลูกไม่ได้ผิดอะไร แต่คิดไว้ว่าถ้าต้องหย่าจริงๆ ผมก็ยังจะดูแลลูก ส่งเงินให้และอาจไปหาบ้าง
อยากได้คำแนะนำครับว่าผมควรทำอย่างไร