เราเป็นลูกสาวคนเดียวของพ่อกับแม่แต่หลังจากเราเกิดได้ประมาณ4ถึง5เดือนพ่อก็เริ่มมีชู้และก็ได้อย่ากับแม่ทำให้เราเหลือแค่แม่คนเดียวเมื่อเราอยู่ป.2แม่เราได้แต่งงานใหม่พ่อเลี้ยงของเรามีลูกอยู่2คนซึ่งคนแรกก็อายุห่างจากเรา2ปีแต่อีกคนห่างจากเรา10ปีเมื่อตอนอยู่กับครอบครัวพ่อเลี้ยง2ปีแรกเราก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะเราอยู่ต่างจังหวัดไม่ได้อยู่กับเขา แต่เมื่อเราอยู่ป.5แม่ได้พาเรามาอยู่ในสมุทรปราการซึ่งเราก็เรียนปกติไม่มีปัญหาอะไรเลยแต่เมื่อเราอยู่ม.1เรารู้สึกไม่ค่อยโอเค พี่สาวคนโตเขาอยากเรียนให้สูงๆเราเข้าใจนะแต่ครอบครัวเราไม่ได้มีเงินมากมายขนาดนั้นไหนพ่อกับแม่จะต้องจ่ายค่าบ้านค่าน้ำค่าไฟค่าโทรศัพท์พี่สาวเราอยู่ม.กรุงเทพซึ่งคนที่เรียนก็น่าจะรู้ว่าถ้าครอบครัวมีฐานะพออยู่พอกินจะคิดว่าแพงมากพ่อกับแม่เราต้องจ่ายค่าหอให้พี่สาวเดือนล่ะ6,000ซึ่งมันเยอะมากแต่นี่ยังไม่รวมค่ากินน่ะส่วนพี่สาวคนเล็กพ่อแม่จะปล่อยมากเวลาพี่เขามีแฟนพ่อกับแม่ไม่เคยด่าเลยไม่เคยแม้แต่จะตีแต่กับเรา เราต้องมานั่งฟังแม่บ่นก่อนไปเรียนทุกเช้าเวลาอยากได้อะไรพ่อกับแม่ก็ไม่ค่อยซื้อให้ มีวันหนึ่งนะพี่สาวคนโตอยากได้รองเท้ารุ่นลิมิเต็ดพ่อกับแม่ก็ต้องกู้เงินมาซื้อให้สุดท้ายก็เป็นหนี้เราตอนนี้ครอบครัว ของเราเรา พี่สาวคนเล็ก พ่อกับแม่ได้กินตกเดือนล่ะ3,000กว่าบาท แล้วตอนใกล้สอบกลางภาคเราได้หมดความอดทนและไม่อยากเรียนเราอยากอยู่เฉยๆเราไม่อยากให้พ่อกับแม่เหนื่อยแม่ชอบส่งรูปภาพ ที่เขียนว่าคนเรียนเหนื่อยแล้วคนส่งเหนื่อยกว่าซึ่งเราเข้าใจเราเคยน้อยใจพ่อแม่นะที่ไม่สนใจเราเลยวันๆก็เอาแต่ด่าเราอาจจะเป็นเพราะตอนนั้นเรายังเป็นลูกคนเดียวอยู่ทำให้แม่ตามใจอยากได้อะไรก็ซื้อให้เราเลยเป็นเด็กที่เห็นแก่ตัวต้องการความเอาอกเอาใจแต่วันนี้มันไม่เหมือนเดิมที่สาวคนเล็กมันทำกับเราไว้เยอะมากเขาพูดกูกับเราซึ่งเราก็เคยบอกแม่แต่แม่ก็บอกว่าช่างมันเถอะแล้วมีวันนึงเพื่อนเราเสียชีวิตปล้วเราให้เพื่อนกลับบ้านด้วยเราเดินเข้าไปหาเขาแล้วบอกว่ายืมรถหน่อยเขาใส่หูฟังปล้วทำหน้าไม่พอใจแล้วตะโกนถามเราว่าเอาไปทำเ_ี้ยอะไร ที่ไหนเราก็บอกว่าเอาไปส่งเพื่อนอยู่หน้าปากซอยแล้วพี่เขาก็ดันรถใส่เราเราก็ไม่คิดอะไรแต่เมื่อนานเข้าเราก็น้อยใจแม่หนักมากขึ้นจนเราเริ่มเถียงเริ่มพาทะเลาะจากที่ปกติแม่จะเป็นคนทำให้เราอยากทะเลาะจนแม่เอาเราไม่พูดให้น้าที่อยู่บ้านเดียวกันฟังว่าเราอ่ะเป็นเด็กมีปัญหานิสัยไม่ดีนิสัยก้าวร้าวคือเรารู้สึกเก็บกดมากเราต้องทนอยู่กับครอบครัวแบบนี้จริงๆเหรอ😭แล้วแม่ยังพูดอีกว่าเราอะไม่อยากเรียนแล้วอยากมีผัวมากกว่าซึ่งเราก็เรียนไม่ได้เก่งอะไรหรอกห้องเรามี43-44คนแต่เราสอบได้ที่13ซึ่งเขาไม่พอใจกับคะแนนเราเลยต่างดลับพี่สาวคนเล็กที่ห้องพี่เขามีแค่25-30คนพี่เขาสอบได้ที่5ซึ่งพ่อกับแม่ตามใจพี่เขาทุกอย่างเวลาเราซื้ออะไรเขาก็เอาของเราไปใช้โดยไม่ขอเราก็ไม่ว่าอะไรจนเราหยุดเรียน3วันติดครูโทรตามแล้วโทรอีกเราท้อมากๆจนอยากลาออกแล้วไปเรียนกศน.เราอยากจะทำทุกอย่างให้เราได้เรียนเรากดดันมากเพราะเวลาที่เราทะเลาะเราจะออกจากบ้าน7โมงครึ่งซึ่งบ้านเราอยู่ไกลโรงเรียนเป็น10กิโลเราเลยขอพ่อกับแม่ย้ายไปโรงเรียนที่อยู่ใกล้กว่านี้ได้มั้ยเขาก็ไม่ตอบอะไรตั้งแต่เราขึ้นม.1มาเราทนไม่ไหวและเราทะเลาะกับเขาบ่อยมากเราไม่เคยมีความสุขเลยทั้งเรื่องเรียนเราก็เครียดเพื่อนตอนป.6ที่ขึ้นม.1ก็มีบางคนที่เล่นกับเราบางคนก็บอกว่าเราตอ.....บางคนก็บอกว่าเราโดน.....เเล้วคือเราไม่ไหวแล้วจิงวันหยุด3วันเราเลยคิดอยากจะฆ่าตัวตายนะแต่ก็มีเพื่อนที่เรียนกศน.อยู่แล้วมันบอกว่ามันก็เคยโดนแบบนั้นแล้วมันก็บอกให้เราไปขอแม่เรียนกศน.ได้มั้ยเพราะเราไม่ไหวจิงๆมันบอกว่าถ้าทนไม่ได้ก็ย้ายเลยเราเลยทักไปถามแม่แต่แม่ก็ไม่ตอบอะไรจนวันนี้แม่เรากับน้าได้นินทาเราว่าเราท้องเรามันเด็กใจแตกเรามันไม่อยากเรียนเรามันอยากมีผัวเราอยากทพงานรับจ้างซึ่งเราไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นเลยเราอยากจะหนีออกจากบ้านแล้วไปอยู่กับพี่สาวอีกคนนึงที่ต่างจังหวัดซึ่งพี่คนนี้เวลาที่เราทะเลาะกับแม่เขาจะรับฟังเราตลอด😩😩
เราอยากรู้ว่าเราควรจะทำยังไงต่อดีเราไม่ไหวแล้ว
เราว่าจะต่อกศน.แล้วค่อยไปสอบo-netของม.3กับม.6ได้มั้ยคือเราอยากจะเรียนในโรงเรียนเมื่อเรียนจบเราอยากต่อมหาลัยจิงๆแต่เราไม่รู้ว่าแม่จะยอมรึเปล่า้พราะตอนนี้แม่ยังไม่อ่านและไม่ตอบแชทเราเลย😭
ทะเลาะกับครอบครัวอยากหนีออกจากบ้านค่ะ😩
เราอยากรู้ว่าเราควรจะทำยังไงต่อดีเราไม่ไหวแล้ว
เราว่าจะต่อกศน.แล้วค่อยไปสอบo-netของม.3กับม.6ได้มั้ยคือเราอยากจะเรียนในโรงเรียนเมื่อเรียนจบเราอยากต่อมหาลัยจิงๆแต่เราไม่รู้ว่าแม่จะยอมรึเปล่า้พราะตอนนี้แม่ยังไม่อ่านและไม่ตอบแชทเราเลย😭