เด็กวัยประมาณป.1 คุยเสียงดังโหวกเหวกโวยวายบนรถโดยสารสาธารณะ คุณพ่อคุณแม่ควรเตือนน้องหน่อยไหมคะ?

เรื่องมีอยู่ว่า เรานั่งรถนครชัยแอร์กลับบ้านจากกรุงเทพ มากาฬสินธุ์ ขึ้นรถตั้งแต่ 9 โมง (จนตอนนี้บ่ายโมง นั่งพิมพ์บนรถเลยค่ะ) น้องผู้หญิงคนนึงน่าจะประมาณป.1-2 มากับแม่ คุยเจื้อยแจ้วตั้งแต่ขึ้นรถ ร้องขอขนมขอข้าวจากพนักงานเสียงดัง รถออกขับไปเรื่อยๆ บอกแม่เปิดหนังให้ดู ร้องอู้หู แม่ขา ถามนั่นถามนี่ จนตอนนี้บ่ายคนในรถนอนหมด น้องก็อัพเลเวลขึ้น พูดคนเดียว ส่งเสียงวู้ ว้าย แม่คะ!! แม่ขา!!! อะไรอีกเนี่ย!! (นี่พิมพ์ตามน้องพูดทุกคำเลยค่ะมีอีกเพียบ) แล้วก็นั่งกินเลย์เสียงห่อขนมผสมลงไปด้วยอีก หนักสุดคือใส่หูฟังแล้วร้องเพลง!!! โอ้แม่เจ้า ประสาทจะกินค่ะ รำคาญมาก คือน้องก็ไม่ใช่เด็กเล็กแล้ว พูดด้วยได้ สอนได้ น้องน่าจะรู้เรื่องเข้าใจ แต่ทำไมคุณแม่น้องไม่พูดไม่บอกน้องว่าทำแบบนี้ไม่ได้ มันรบกวนคนอื่นบนรถมากๆ ทั้งรถนอนหมด คุณแม่น้องด้วย แต่ปล่อยลูกส่งเสียงรบกวนคนอื่น โดยที่ไม่ทำอะไรเลย!? ได้หรอคะ เอาจริงๆเรื่องนี้มีคนออกมาตั้งกระทู้เยอะแล้วนะคะ เมื่อคุณทำให้เขาเกิดมา ต้องมีปัญญาเลี้ยงดูและสั่งสอนด้วยค่ะ นี่มันมารยาทพื้นฐานมากๆ ฝากคุณพ่อคุณแม่ที่เห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติ  ว่าเด็กกำลังพูดกำลังซนเป็นเด็กฉลาด ไม่เตือนไม่สอน ระวังลูกคุณเป็นที่รังเกียจของสังคมโดยไม่รู้ตัวนะคะ

ปล. เราบอกพนักงานให้เตือนให้ แต่ผลลัพธ์ก็นั่นแหละค่ะ เสียงดังเหมือนเดิม พนักงานก็ทำหน้าเจือนๆส่งมาให้เรา

ปล.2 ถามว่าทำไมเราไม่ยัดหูฟังให้มันจบๆ แก้เขาไม่ได้ก็แก้ที่ตัวเรา เราถามกลับนะคะ เราเดินทางตอนเช้าง่วงนอน อยากพักผ่อน นอนสบายๆ จำเป็นต้องเสียบหูฟังแล้วนอนไม่หลับหรอคะ ใครจะพักผ่อนย่อมต้องการความสงบทั้งนั้น นี่สิทธิ์ของเรา เงินก็จ่ายเท่ากัน รถที่ขึ้นก็ “สาธารณะ” ถ้าเขาขึ้นรถส่วนตัวเขาแล้วเราขออาศัยไปด้วย จะแหกปากตั้งแต่กรุงเทพจนถึงที่บ้าน เราจะไม่ว่าสักคำ