ขอเกริ่นเรื่องราวความเป็นมาหน่อยนะคะ
เคยอ่านกระทู้อื่นๆมา ส่วนใหญ่จะบอกให้ปล่อยเป็นเรื่องของเค้าบ้าง
ลองชวนเค้ามาเปิดอกคุยกันบ้าง
หรือพ่อแม่ก็มีเหตุผลของเค้าที่เราอาจไม่เข้าใจว่า ทำไมถึงยังไม่เลิกกันสักที
เรามาตั้งกระทู้นี้เพราะอยากได้คำปรึกษาว่าควรปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไป แล้วทนอยู่แบบเดิม
หรือเสี่ยงทำให้เรื่องนี้ให้มันจบ แล้วเปลี่ยนชีวิตใหม่ดี แบบนี้น่ะค่ะ รบกวนทุกท่านด้วยนะคะ
พ่อเราชอบแม่เรา และตามจีบเพราะแม่เราเป็นพนักงานที่หนึ่ง และเทคแคร์พ่อเราได้ดีมาก + นางสวย
ส่วนแม่เราตอนนั้นทำงานอยู่ตจว.ค่ะ แล้วสักพักก็ออกจากงานเเล้วกลับมาบ้าน พ่อเราก็ตามค่ะ ตามขอแต่งงาน ไม่มีการคบกันแบบแฟนกันอะไรทั้งนั้น พ่อเลยเข้าทางยายเลยค่ะ ตอนนั้นคือพ่อรวยเลยแหล่ะ บอกยายไว้เลยว่าถ้าลูกสาวแต่งด้วยนี่จะไม่ให้ทำงาน ให้ชี้นิ้วสั่งอย่างเดียวเลย...
ยายก็ชอบสิคะ ขอแม่ว่าให้แม่แต่งงานให้ยาย เพราะยายก็อายุเยอะแล้ว แม่ก็เลยยอมค่ะ อยู่ๆไปคงดีเอง อยู่กับคนรวยอีก
คือเราไม่สามารถบอกแม่ให้นึกถึงช่วงเวลาดีๆตอนรักกับพ่อ เพื่อเยียวยาจิตใจในตอนนี้ได้ เพราะมันไม่ได้มีความสุขหรือความรักอะไรแบบนี้ให้เค้าคิดถึงน่ะค่ะ
พ่อเราไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เป็นคนเก่งและโคต*ฉลาด(ไอดอลเราเลย5555) ไม่ติดหญิง ทำอาหารอร่อย ทำงานใหญ่ๆได้ดี คือเค้าเป็นคนที่แบบ โห สุดยอดมากๆ ใครได้รู้จักนี่จะได้ความรู้จากเค้าไปอีกเพี๊ยบ
...แต่เค้าเป็นคนขี้โมโหมากค่ะ ติดไฟง่ายชนิดที่ว่า นั่งทานข้าวกันอยู่ ถ้าแม่ยื่นแขนไปจะตักกับข้าวที่อยู่หน้าพ่อ แล้วมันขวางทางพ่อ พ่อนี่จิกตาแล้วถอนหายใจ เป็นงี้ตลอด ทำเอาเราเครียดเลยค่ะ
อย่างที่บอกพอเค้าเป็นคนฉลาดมาก เราหรือแม่เราทำอะไรก็จะโดนด่าว่าโง่บ้าง ควายบ้าง อันนี้คือคำด่าต่อหน้า ส่วนคำที่พึมพำเบาลงหน่อย (แต่เราก็ได้ยินอยู่ดี) ก็จะรุนแรงกว่านี้ ฟังแล้วเจ็บเข้ากระดูกดำ (ด่ายันต้นตระกูลเลยค่ะ บ้านนอก ควาย โง่ คือใช้บ่อยเชียว)
เค้ามนุษยสัมพันธ์ดีกับเฉพาะคนใหญ่คนโตน่ะค่ะ ส่วนคนที่อยู่บ้านเดียวกัน คนบ้านนอก หรือคนโง่ๆในสายตาเค้า ไม่ว่าจะเป็นแค่คนที่เดินอยู่ริมถนนเค้าก็ด่าได้ค่ะ ขอด่าไว้ก่อน หยาบคายแค่ไหนเราก็ฟังมาหมดตั้งแต่เด็กจนโต ด่าแล้วต้องด่าให้ได้กระทบแม่ด้วยนะคะถึงจะพอใจ แม่กับเราก็ไม่อยากไปไหนมาไหนกับเค้าเลย ส่วนคนที่ทำงานกับพ่อเรา ในบริษัท เลขาก็เป็นโรคเครียดจนลาออกไปแล้วค่ะ
ส่วนงานที่ต้องลงมือทำ ต้องมีแรงงานคอยทำ ก็ไม่มีคนอยากทำแล้วค่ะ ตอนนี้ไม่มีแรงงานคนไหนมาทำงานกับพ่อเราแล้วค่ะ ไม่มีจริงๆ
อ่าาา เหมือนจะออกทะเลมาเยอะเหมือนกัน แค่อยากให้รู้จักนิสัยเค้าค่ะว่าทำไมเรากับแม่ถึงเครียด
พ่อเราเคยบอกแม่หลายรอบแล้วค่ะ ว่าถ้าทำแบบนี้อีกผมจะหนีนะ จะทิ้งให้อยู่กันแค่นี้แล้วจะรู้สึก
ส่วนแม่เรา ตอนเราเด็กๆก็เคยพาเราหนีออกจากบ้านบ้าง หรือแม่หนีไปคนเดียวบ้าง หลายครั้งเลยค่ะ เราร้องไห้ตลอด
เวลาพ่อกับแม่ทะเลาะกัน ไม่มีการทำร้ายร่างกายกันหรอกค่ะ มีคนเคยบอกว่าไม่ถึงขั้นนั้นไม่จำเป็นต้องเลิกกันหรอก แต่การทำร้ายกันด้วยคำพูดเนี่ย มันเจ็บและจำฝังลึกไปจนลืมไม่ลงเลยนะคะ
พ่อเราบอกจะหนีบ่อยมาก แต่ไม่เคยทำสักที พ่อบอกว่าชีวิตพ่อมันโคต*ทุกข์ทรมาน บัดซบชิ*หาย
ข้ออ้างของพ่อกับแม่เราคือเห็นแก่เราค่ะ
ส่วนแม่เราเดี๋ยวนี้ไม่หนีแล้วค่ะ เน้นไม่พูดไม่คุย ทำให้พ่อเราฉุนกว่าเดิมอีก แบบกุทำงานหาเงินให้แล้วยังต้องมานั่งเอาใจพวกนี้หรอ แต่เราคิดในใจว่า การที่เค้าทำงานหาเงินให้ไม่ได้แปลว่าเค้าจะพูดจาหยาบคายแค่ไหนใส่ก็ได้
เราไม่อยากเห็นพวกท่านต้องมามีชีวิตเหนื่อยใจ ลำบากใจ แบบนี้ไปจนแก่เฒ่า เราอยากเห็นเค้ามีความสุขมากกว่าเป็นแบบทุกวันนี้
ตอนพ่อไปตจว. แล้วเราอยู่บ้านกับแม่ 2 คน คือความสุขเลยค่ะ ได้หัวเราะแบบเต็มที่ อย่างกับคนเมากัญชาเลยค่ะ55555
เลยอยากให้ท่านแยกทางกัน แต่เราไม่แน่ใจว่าการที่ลูกไปบอกเค้าเอง มันทำให้เค้าเสียความรู้สึกมั้ยน่ะค่ะ
ปรึกษาค่ะ อยากให้พ่อแม่แยกกันอยู่ค่ะ
เคยอ่านกระทู้อื่นๆมา ส่วนใหญ่จะบอกให้ปล่อยเป็นเรื่องของเค้าบ้าง
ลองชวนเค้ามาเปิดอกคุยกันบ้าง
หรือพ่อแม่ก็มีเหตุผลของเค้าที่เราอาจไม่เข้าใจว่า ทำไมถึงยังไม่เลิกกันสักที
เรามาตั้งกระทู้นี้เพราะอยากได้คำปรึกษาว่าควรปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไป แล้วทนอยู่แบบเดิม
หรือเสี่ยงทำให้เรื่องนี้ให้มันจบ แล้วเปลี่ยนชีวิตใหม่ดี แบบนี้น่ะค่ะ รบกวนทุกท่านด้วยนะคะ
พ่อเราชอบแม่เรา และตามจีบเพราะแม่เราเป็นพนักงานที่หนึ่ง และเทคแคร์พ่อเราได้ดีมาก + นางสวย
ยายก็ชอบสิคะ ขอแม่ว่าให้แม่แต่งงานให้ยาย เพราะยายก็อายุเยอะแล้ว แม่ก็เลยยอมค่ะ อยู่ๆไปคงดีเอง อยู่กับคนรวยอีก
คือเราไม่สามารถบอกแม่ให้นึกถึงช่วงเวลาดีๆตอนรักกับพ่อ เพื่อเยียวยาจิตใจในตอนนี้ได้ เพราะมันไม่ได้มีความสุขหรือความรักอะไรแบบนี้ให้เค้าคิดถึงน่ะค่ะ
พ่อเราไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่ เป็นคนเก่งและโคต*ฉลาด(ไอดอลเราเลย5555) ไม่ติดหญิง ทำอาหารอร่อย ทำงานใหญ่ๆได้ดี คือเค้าเป็นคนที่แบบ โห สุดยอดมากๆ ใครได้รู้จักนี่จะได้ความรู้จากเค้าไปอีกเพี๊ยบ
...แต่เค้าเป็นคนขี้โมโหมากค่ะ ติดไฟง่ายชนิดที่ว่า นั่งทานข้าวกันอยู่ ถ้าแม่ยื่นแขนไปจะตักกับข้าวที่อยู่หน้าพ่อ แล้วมันขวางทางพ่อ พ่อนี่จิกตาแล้วถอนหายใจ เป็นงี้ตลอด ทำเอาเราเครียดเลยค่ะ
อย่างที่บอกพอเค้าเป็นคนฉลาดมาก เราหรือแม่เราทำอะไรก็จะโดนด่าว่าโง่บ้าง ควายบ้าง อันนี้คือคำด่าต่อหน้า ส่วนคำที่พึมพำเบาลงหน่อย (แต่เราก็ได้ยินอยู่ดี) ก็จะรุนแรงกว่านี้ ฟังแล้วเจ็บเข้ากระดูกดำ (ด่ายันต้นตระกูลเลยค่ะ บ้านนอก ควาย โง่ คือใช้บ่อยเชียว)
เค้ามนุษยสัมพันธ์ดีกับเฉพาะคนใหญ่คนโตน่ะค่ะ ส่วนคนที่อยู่บ้านเดียวกัน คนบ้านนอก หรือคนโง่ๆในสายตาเค้า ไม่ว่าจะเป็นแค่คนที่เดินอยู่ริมถนนเค้าก็ด่าได้ค่ะ ขอด่าไว้ก่อน หยาบคายแค่ไหนเราก็ฟังมาหมดตั้งแต่เด็กจนโต ด่าแล้วต้องด่าให้ได้กระทบแม่ด้วยนะคะถึงจะพอใจ แม่กับเราก็ไม่อยากไปไหนมาไหนกับเค้าเลย ส่วนคนที่ทำงานกับพ่อเรา ในบริษัท เลขาก็เป็นโรคเครียดจนลาออกไปแล้วค่ะ
ส่วนงานที่ต้องลงมือทำ ต้องมีแรงงานคอยทำ ก็ไม่มีคนอยากทำแล้วค่ะ ตอนนี้ไม่มีแรงงานคนไหนมาทำงานกับพ่อเราแล้วค่ะ ไม่มีจริงๆ
อ่าาา เหมือนจะออกทะเลมาเยอะเหมือนกัน แค่อยากให้รู้จักนิสัยเค้าค่ะว่าทำไมเรากับแม่ถึงเครียด
พ่อเราเคยบอกแม่หลายรอบแล้วค่ะ ว่าถ้าทำแบบนี้อีกผมจะหนีนะ จะทิ้งให้อยู่กันแค่นี้แล้วจะรู้สึก
ส่วนแม่เรา ตอนเราเด็กๆก็เคยพาเราหนีออกจากบ้านบ้าง หรือแม่หนีไปคนเดียวบ้าง หลายครั้งเลยค่ะ เราร้องไห้ตลอด
เวลาพ่อกับแม่ทะเลาะกัน ไม่มีการทำร้ายร่างกายกันหรอกค่ะ มีคนเคยบอกว่าไม่ถึงขั้นนั้นไม่จำเป็นต้องเลิกกันหรอก แต่การทำร้ายกันด้วยคำพูดเนี่ย มันเจ็บและจำฝังลึกไปจนลืมไม่ลงเลยนะคะ
พ่อเราบอกจะหนีบ่อยมาก แต่ไม่เคยทำสักที พ่อบอกว่าชีวิตพ่อมันโคต*ทุกข์ทรมาน บัดซบชิ*หาย
ข้ออ้างของพ่อกับแม่เราคือเห็นแก่เราค่ะ
ส่วนแม่เราเดี๋ยวนี้ไม่หนีแล้วค่ะ เน้นไม่พูดไม่คุย ทำให้พ่อเราฉุนกว่าเดิมอีก แบบกุทำงานหาเงินให้แล้วยังต้องมานั่งเอาใจพวกนี้หรอ แต่เราคิดในใจว่า การที่เค้าทำงานหาเงินให้ไม่ได้แปลว่าเค้าจะพูดจาหยาบคายแค่ไหนใส่ก็ได้
เราไม่อยากเห็นพวกท่านต้องมามีชีวิตเหนื่อยใจ ลำบากใจ แบบนี้ไปจนแก่เฒ่า เราอยากเห็นเค้ามีความสุขมากกว่าเป็นแบบทุกวันนี้
ตอนพ่อไปตจว. แล้วเราอยู่บ้านกับแม่ 2 คน คือความสุขเลยค่ะ ได้หัวเราะแบบเต็มที่ อย่างกับคนเมากัญชาเลยค่ะ55555
เลยอยากให้ท่านแยกทางกัน แต่เราไม่แน่ใจว่าการที่ลูกไปบอกเค้าเอง มันทำให้เค้าเสียความรู้สึกมั้ยน่ะค่ะ