คือเราเลิกกับแฟนที่คบกันมาได้ปีกว่าๆ แต่แฟนเราดันเป็นน้องชายของรุ่นพี่ที่สนิทมากๆ จนทำให้เราโดนแบนจากกลุ่มรุ่นพี่และเพื่อนๆเราที่สนิทกับพี่เค้า จนทุกวันนี้ไปมหาลัยอย่างไม่มีความสุข เพื่อนในห้องก็ไม่ค่อยคุยกับเรา พักกลางวันก็นั่งกินข้าวคนเดียว คือชิวิตตอนนี้เป็นคนไม่มีเพื่อนคบ เหตุผลที่เราเลิกกับเค้าจริงๆแล้วมันมีหลายสาเหตุมากๆ (แต่ทุกคนคงคิดว่าเราเลิกเพราะไปมีคนอื่นเลยแบนเรา) แต่สาเหตุหลักๆเลยเราคิดว่าเค้ายังเด็กไป ความคิดและการกระทำของเค้า และคิดว่าเค้ายังดูแลเราไม่ได้ แต่เราก็คบกับเค้ามาเรื่อยๆจนมารู้จักกับรุ่นพี่ผู้ชายคนนึง เราคุยกันถูกคอ แล้วพี่เค้าก็ชอบช่วยงานเรา ช่วงแรกๆเราก็ไม่ได้คิดอะไรแต่พอได้รู้จักมากขึ้นเค้าใส่ใจเทคแคร์เราดีมาก ช่วยเหลือเราตลอด จนมารู้ตัวอีกทีว่าเราชอบเค้าไปแล้ว นี่เลยตัดสินใจบอกแฟนไปทุกอย่าง เราไม่อยากปิดบังโกหกเค้า เพราะที่ทำไปก็รู้สึกผิดมากพอแล้ว หลังจากที่คุยกันจบเราก็แยกทางกัน แต่ประเด็นของกระทู้นี้คือ เราอยากรู้จริงๆว่า สิ่งที่เราทำไป มันผิดขนาดนั้นเลยหรอ ถ้าให้พูดแบบในโลกความเป็นจริง มนุษย์เราทุกคนก็ต่างอยากได้สิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเอง ฟังดูเห็นแก่ตัวแต่มันคือความจริง แล้วในเมื่อสิ่งนั้นมันเข้ามาแล้วอ่ะ ทำไมเราจะคว้ามันไว้ไม่ได้ สิ่งที่เราเจอตอนนี้ การที่เราโดนแบน มันทำให้เรารู้สึกว่าเราทำผิดร้ายแรงมากอ่ะ
บางครั้งเราก็รู้สึกว่าเราคงทำผิดมากจริงๆ แต่บางครั้งเราก็รู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว จึงอยากรู้ความคิดเห็นจากมุมอื่นบ้าง แล้วเราควรจะแก้ปัญหายังไง
ปล.นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ทำอะไรผิดตรงไหนก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ
เลิกกับแฟนเพราะเราไปมีคนอื่น ผิดมากขนาดนั้นเลยหรอ
บางครั้งเราก็รู้สึกว่าเราคงทำผิดมากจริงๆ แต่บางครั้งเราก็รู้สึกว่าเราทำดีที่สุดแล้ว จึงอยากรู้ความคิดเห็นจากมุมอื่นบ้าง แล้วเราควรจะแก้ปัญหายังไง
ปล.นี่เป็นกระทู้แรกของเรา ทำอะไรผิดตรงไหนก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ