ชอบเพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่เด็ก

ผมชอบเพื่อนคนนึงครับ รู้จักกันตั้งแต่วัยเด็ก นี่ก็ผ่านมาเป็น 10 ปีได้แล้วครับ แต่บางช่วงจะเจอกันบ้างไม่เจอกันบ้าง พอดีช่วงปีที่แล้วได้มีโอกาสเจอกันครับเพราะเนื่องจากความบังเอิญได้เรียนที่เดียวกัน ช่วงๆแรกผมไม่ได้อะไรนะครับเพื่อนกันดี แต่พอเวลาผ่านไปเหมือนรู้สึกดีครับ แต่เขาก็มีคนคุยดูใจนะ มีอะไรจะปรึกษาผมตลอด ด้วยความที่สนิทกัน แล้วทางบ้านเขาจะโอเคกับผมด้วยอยู่แล้วทำให้สนิทใจกันทั้งคู่ครับ แต่ช่วงๆหลังๆนี้ผมเหมือนจะเก็บอาการไม่ค่อยอยู่เลยบอกชอบเขาไปครับ ซึ่งที่เกิดขึ้นคือเขาก็รับฟังเรา เขาบอกว่ามีอะไรก็พูดมาเลย ผมก็พูดหมดเปลือกครับ แล้วเขาก็ตอบกลับมาว่า ‘เราว่าเราไม่อยากเสียแกไปเป็นเพื่อนกันมีดีอยู่แล้ว’ จุกเลยฮ้ะ แต่ก็รู้คำตอบอยู่แล้วแหละครับ เขาก็ชัดเจนของเขาแต่ต้นแล้ว เหมือนผมไปให้คะแนนเขาเอง ผมก็เหมือนพยายามทำเผื่อเขาตลอด ชวนไปกินข้าว จะรับไปทำบุญ บลาๆ เขาปฎิเสธตลอดเลย  (คิดไปเองนั่นแหละ) ขอHow to ตัดใจหน่อยครับ แล้วอีกอย่างเดือนหน้าเขาจะต้องไปเรียนต่อต่างประเทศครับ เพื่อนๆคิดว่าผม ผมควรทำยังไงดี หรือทำใจยอมรับความจริงดี บางทีก็อยากระบายบ้างครับ TT