สวัสดีค่ะ พ่อแม่ดิฉันหย่าร้างตั้งแต่ ดิฉัน6 ปี และก็อยู่กับมาตลอด จนตอนนี้อายุ 24 ปี ช่วงอายุที่อยู่กับแม่นั้น ก็คิดถึงพ่อมาตลอด รู้สึกขาด อยสกมีครอบครัวที่อบอุ่นเหมือนเดิม บางทีอยู่คนเดียวก็ร้องไห้คิดถึงพ่อ งานวันพ่อที่โรงเรียน ก็ไม่มีพ่อให้ไหว้ เป็นเชียร์ลีดเดอร์ก็อยากให้พ่อมาดู ฯลฯ จนยิ่งโต ความรู้สึกก็เริ่มชิน เริ่มยอมรับ 19 ปี ผ่านไป อายุ24ได้เจอพ่อ ควรดีใจแต่กลับรุ้สึกแปลบๆเรื่องราวต่างๆ ก็วกมาให้หัว ก็ร้องไห้หนักมาก ต้องหาอะไรทำ ไม่งั้นก็จะฟุ้นซ้านร้องไห้ เป็นมาตลอดตั้งแต่เจอพ่อ จนถึงตอนนี้ก็ 8 เดือนแล้ว บางที่จนงงว่าทำไมต้องร้อง คุยกับพ่อก็ร้องไห้ คนคนข้างๆ สงสาร อยากพาไปหาหมอ ก็คิดว่าตัวเองคงจิตแพทย์เช่นกัน ไม่รุ้ว่าเป็นซึมเศร้ารึอะไร ความรู้สึก เหมือนพ่อเป็นคนแปลกหน้า ไม่คุ้นเคย ถึงแม้ว่าพ่อพยายามเข้าหา และขอโทษในสิ่งที่ผ่านมา แต่ความรู้สึกก็แปลกๆ ยังไงไม่รุ้
ปล.โดยรวมๆ ก็ดีใจที่เจอพ่อ แต่ความรู้สึกเจ็บปวดก็เยอะกว่า เหมือนว่าตอนที่เราอ่อนแอต้องการพ่อ ทำไมไม่มา แต่ตอนที่เราเข้มแข็งแล้ว ถึงเจอ
คำถามคือ อยากหายจากอาการร้องไห้
ฟุ้นซ่าน อยากเอาอาการนี้ออกไปเร็วๆ และสาเหตุที่เป็นแบบนี้ และวิธีแก้ไข และควรทำอะไรต่อไป
รบกวนช่วยแนะนำ ปัญหาเกิดขึ้น
ปล.โดยรวมๆ ก็ดีใจที่เจอพ่อ แต่ความรู้สึกเจ็บปวดก็เยอะกว่า เหมือนว่าตอนที่เราอ่อนแอต้องการพ่อ ทำไมไม่มา แต่ตอนที่เราเข้มแข็งแล้ว ถึงเจอ
คำถามคือ อยากหายจากอาการร้องไห้
ฟุ้นซ่าน อยากเอาอาการนี้ออกไปเร็วๆ และสาเหตุที่เป็นแบบนี้ และวิธีแก้ไข และควรทำอะไรต่อไป