ทริปโหยหาเบาะและคันเร่ง อยากไปขี่รถเที่ยววว!!!

สวัสดีสมาชิกทุกท่านนะครับ ทริปนี้เป็นทริปสั้น ๆ ที่เกิดจากการห่างหายการขี่มอไซค์มา 3-4 เดือน มันจึงมีอารมณ์โหยหาอยากขี่รถเที่ยว อยากใช้ชีวิตบนเบาะและคันเร่งมาก ผมว่าหลาย ๆ คนในห้องนี้ที่ชื่นชอบการออกทริปด้วยมอไซค์ น่าจะเป็นกันทุกคนครับ ตัวผมเองก็เช่นกัน ... 

ประจวบเหมาะกับสก๊อยผมหยุดวันที่ 10 - 11 กค นี้พอดีเลยต้องจัดให้หายคันซักหน่อย คิดไปคิดมาจะไปไหนดีน๊าา สุดท้ายอ่านหน้าเฟสเจอข่าวร้านกาแฟน้อง ๆ เด็กพิเศษแถววัดร่องขุ่น ตาเป็นประกายทันที (555++) กุญแจในมือมันสั่นแล้ว  ป่ะเตรียมรถแพ็คของทันที

อย่างแรกขอเปลี่ยนผ้าเบรคซะหน่อย เพื่อความปลอดภัยนะจ๊ะ (ของผมคันขาวข้างหลังนะครับ แฮ่ ๆ )

เติมน้ำมันเต็มถังให้เรียบร้อยก่อนซัดยาว ๆ แถวเมืองเอก

เติมน้ำมันเสร็จเรียบร้อยพร้อมแล้วลุยกันเลยยย!! 
แวะเช็คอินที่แพร่จ้ะ

จากนั้นเราก็นั่งซึมซับอากาศครึ้มฟ้า ครึ้มฝนฟิน ๆ ... แป๊บ ๆ ถึงเชียงรายประมาณเที่ยงครึ่งครับ

เลยมาอีกนิดร้านน้อง ๆ เด็กพิเศษอยู่ไม่ไกลจากวัดร่องขุ่นแล้ววววว ... น้อง ๆ ที่นี่ดีใจ ทักทายสวัสดี ยิ้มแย้มกันทุกคนเลยครับ ขี่มาไกล ๆ เจอรอยยิ้มใส ๆ จริงใจแบบนี้ หายเหนื่อยเชียวครับ



น่าฮักขน๊าดดดด!!

ไหน ๆ มาเหนือแล้วก็ไม่ควรพลาดขึ้นไปสัมผัสอากาศเย็น ๆ บนดอยเน้ออ ... ป่ะจัด ๆ 

สำหรับเราสองคนระหว่างทางน่าสัมผัสมากก่าปลายทางเสมอครับ

และเกือบทุกครั้งที่เราได้มีโอกาสมาภาคเหนือ ต้องมีของเล็ก ๆ น้อย ๆ ติดรถมาตลอดครับ ... เพราะรอยยิ้มของผู้รับมันทำให้เราสดชื่นหัวใจเสมอ  (ไม่เชื่อลองดูภาพนี้สิครับ)


ไหน ๆ ก็มาแล้ว คือมันต้องแวะถ่ายรูปน๊ะ

เมนูที่ห้ามพลาดถ้าขึ้นมาแม่สลอง ...

คือบะหมี่ยูนานที่นี่มีดีที่น้ำซุปที่หอม หวานของน้ำต้มกระดูกที่บรรจงปรุงแต่งมาอย่างดี เส้นบะหมี่ที่แข็งกำลังดีไม่นุ่มหนึบเหมือนทั่วไป  สูตรนี้มาจากต้นตำหรับอย่างแท้จริง!! (แอบกระซิบบอก พิกัดร้านนี้อยู่ก่อนถึงเซเว่นนิสนึงนะจ๊ะ)

ราคามิตรภาพ ปริมาณล้นชาม

จบจากร้านบะหมี่เราลงดอยไปนอนในเมืองครับ พรุ่งนี้เราต้องขี่กลับกันแล้วจะได้ไม่เหนื่อยมาก ... ขี่เที่ยวได้ ก็ต้องกลับบ้านอย่างปลอดภัยด้วยนะครับ

เช้าวันที่ 11 กค เราตื่นเช้าซักหน่อยเพราะจะแวะไปวัดร่องเสือเต้น ซึ่งเป็นอีกสถานที่นึง ที่น่าสนใจ 

 


ถ่ายรูป ไหว้พระเสร็จเราจะไปพะเยาว์ ไปหาขนมจีนน้ำเงี้ยว ข้าวซอย อร่อย ๆ ลงท้องกัน ... แหมม!!  มาเหนือทั้งทีจะพลาดได้ไงเน้ออ
อาหารของเราถ้าไปท่องเที่ยวส่วนมากจะตะลอนชิมร้านชาวบ้านเจ้าถิ่น ไม่ค่อยชอบร้านดังซักเท่าไหร่ เพราะคนเยอะ ที่สำคัญช่วยกระจายรายได้ให้เจ้าเล็ก ๆ บ้างครับ

ขากลับเสียเวลาหน่อยครับ เพราะตั้งใจจะแวะซื้อของฝาก ของที่อยากกินกลับไปด้วย

ทุเรียนหลงลับแล ถ้าผ่านอุตรดิตถ์แล้วไม่แวะนี่ ถือว่าพลาดอย่างแรง  ช่วงนี้กำลังออกเยอะเลยนะครับ ท่านใดชอบทุเรียน ห้ามพลาด!!

ในกล่องหลังนี้ ประกอบไปด้วยขนมจีนน้ำเงี้ยวรสเด็ดจากพะเยาว์ , ไส้อั่ว , ทุเรียน , น้ำพริกกากหมู น้ำพริกแคปหมู , ปลาส้มแท่ง ยังเหลือที่ว่างอีกนะบอกเลยยย 555++

เสดจากนั้นเราก็ขี่กันไปเรื่อย จอดแวะพักบ่อยหน่อยเพราะอากาศร้อนมาก อย่าลืมดื่มน้ำบ่อย ๆ จะได้ไม่เพลียกันด้วยนะครับ

ถึงบ้านประมาณทุ่มครึ่ง ไมล์หลังจบทริป ... ถึงบ้านกระพริบพอดี

ขอบคุณสมาชิกทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมกระทุ้ไร้สาระของเราด้วยนะครับ บอกแล้วว่าทริปนี้มันได้แรงบรรดาใจจากการอยากใช้ชีวิตบนเบาะนาน ๆ แค่นั้น ผิดถูกยังไง ขออภัยไว้ล่วงหน้านะครับ ไม่ได้มีเจตนาเป็นอย่างอื่นเลยแค่อยากแชร์ทริปของเราเท่านั้น ... ขอจากไปด้วยค่าน้ำมันของทริปนี้นะครับ แล้วเจอกันใหม่ ... Bye bye จุ๊ฟ ๆ