เราควรทำยังไงดีเมื่อพ่อกับแม่แฟนไม่โอเคกับเราเพราะว่าเรากัยแฟนเป็นผู้ชาย??

เรากับแฟนอายุห่างกัน1ปี พี่เขาอยู่ปี1 เราอยู่ม.6 เรากับพี่เขารู้จักกันช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา เราได้เจอกันผ่านเพื่อนของเรา ทีแรกเราก็คิดว่าจะแกล้งๆทักพี่เขาไป ทักไปทักมาคุยกันถูกคอก็นัดเจอกันบ่อยขึ้น จนเราได้ไปนานบ้านพี่เขา พ่อกับแม่ของพี่เขาใจดีมากๆเลยในตอนแรกทำอาหารนู้นนี่นั้นให้ทานถามเราว่ากินเผ็ดได้ไหม บ้านอยู่ไหน เรียนที่ไหน แต่พี่เขาโกหกพ่อกับแม่เขาว่าเป็นน้องรหัสเพื่อนตอนม.6 เราเลยไม่ได้คิดไรเพราะคิดว่าพี่เขาคงมีเหตุผลอะไรสักอย่างเลยต้องโกหก แต่ในใจก็แอบนอยทำไมไม่บอกว่าคุยกัน แต่เราก็ไม่ได้อะไรเพราะเราเป็นคนอะไรก็ได้แต่จู่ๆวันที่เราไปบ้านพี่เขาวันที่2พี่เขาก็ขอคบกับเรา แล้วเดินเขามากอดพร้อมกับพูดว่า"ต่อจากนี้พี่จะดูแลน้องให้ดีที่สุดเลยนะ"เรารู้สึกดีมากๆเลยแหละ ต่อจากนั้นเราก็ไปนอนบ้านพี่เขาทุกอาทิตย์จนแม่เขาถามแต่แม่เขาถามไปแซวไปพ่อเขาก็แซวมันก็เหมือนจะดี แต่สุดท้ายวันที่เราไปนอนครั้งสุดท้ายแม่เขาเปิดประตูเขามาเห็นเราสองคนนอนกอดกันแต่แม่เขาไม่ได้ว่าอะไร แต่พอตกเย็นมาพี่เขาบอกกับเราว่า"แม่พี่เรียกไปคุยแล้วบอกให้ พี่เรียนก่อนยังไม่อยากให้มีแฟนเพราะพี่ยังไม่มีมหาลัย"คือตอนนั้นเสียใจมากร้องไห้หนักมากแต่พี่เขาก็สู้จนแม่เขาบอกว่า"งั้นให้ได้มหาลัยก่อนนะพักเรื่องนี้ไปก่อน"พี่เขาเลยสู้มาตลอดเพื่อให้ได้มหาลัยพอได้พ่อกับแม่พี่เขาก็สั่งห้ามให้เจอเรา แล้ววันหนึ่งพี่เขาต้องไปแข่งวอลเลย์บอลแล้วเขาได้ไปเตอกับคนเก่าของเขาพอตกเย็นเราก็ไปโวยวายเพราะว่าเราไม่ชอบเราโดนแบบนี้มาตลอดไอ้พวกที่ลืมคนเก่าไม่ได้แล้วมาคบกันแล้วพี่เขาคงทนความงี่เง่าเราไม่ได้เราทั้งสองเลยเลิกกัน พี่เขาบอกกับเราว่า"พี่ลืมคนเก่าไม่ได้"เป็นอีกคนที่พูดกับเราแบบนี้ พอเราไปเรียนเราร้องไห้ตั้งแต่คาบ1-7เลยเพื่อนและครูต่างถามว่าไหวหรือป่าว เราตอบได้เต็มปากเลยว่า"ไม่"แต่อีกวันพี่เขาก็มาขอโทษแชะมาขอคืนดี เราก็กลับไปคืนดี แต่หลังจากนั้นเหมือนอะไรๆจะดีขึ้นแล้ววันนั้นเป็นวันที่ไม่มีใครอยู่บ้านพี่เขาเราเลยไปนอนเล่นที่บ้านพี่เขาแล้วจู่ๆพ่อพี่เขาก็กลับมาแต่พ่อพี่เขาไม่ได้ว่าอะไรแต่ด้วยความที่เรากลัวเลยรีบกลับบ้าน แต่พี่เขาโทรมาบอกว่า"นี้รีบกลับไปไหนพ่อบอกกับพี่ว่า แฟนจะรีบกลับไปไหนว่าจะให้ช่วยยกของ"ตอนนี้คือในใจเราร่มมากพออีกวันพ่อพี่เขาก็พาเราไปขายของด้วยเรารู้สึกดีมากพ่อพี่เขาคุยกับเราดีมากเช่น"กินหมูทอดไหมลูก"
"หยิบนุ้นหยิบนี้ให้พ่อหน่อย" "เหนื่อยไหมลูก"เรารู้สึกแฮปปี้มากพอหลังจากนั้นพี่เขาก็ได้เอาเงินที่เขาทำงานกับพ่อพี่เขาไปซื้อกระเป๋าแล้วให้เราไปเป็นเพื่อนในขนาดที่เราสองคนกำลังนั่งรถไปแม่พี่เขาโทรมาแล้วพี่เขาขับรถอยู่เราเลยรับแล้วเปิดโฟนให้พี่เขาแต่ในสายแม่พี่เขาโวยวายกลับมาว่า"กลัยเลยนะอยู่ไหนไปกับใครกูไม่เชื่อหรอกว่าไปคนเดียวไปรับใคร"ด้วยความที่เราขี้ร้องไห้เราเลยปล่อยโฮเลยแต่พี่เขาก็ปลอบเราแล้วพี่เขาก็กลับมาส่งเราที่บ้านแล้วพี่เขาก็กลับพอเราถึงบ้านน้าของเราถามว่า"นั้นแฟนหรอ"เราไม่อยากโกหกเลยบอกไปว่า"ใช่"เขาบอกว่า"ว่าละน้าดูออก"แต่น้าเขาใจเราเลยไม่บอกพ่อกับแม่เรา แล้วเรากับพี่เขาก็แอบเจอกันง่ายขึ้นแล้วมีอยู่วันหนึ่งพี่เขาทำโทรศัพท์พังเลยต้องใช้แท็บเล็ตคุยแล้วตอนเช้าค่อยเอาโทรศัพท์ไปซ้อมแต่แท็บเล็ตมันไม่ได้ล็อคหน้าจอแล้วพ่อพี่เขามาเจอข้อความที่ว่าพี่เขากำลังจะมารับเราไปโรงเรียนพ่อพี่เขาคงโกรธมากว่าทำไมต้องโกหกว่าไปทำกิจกรรมเลยไปบอกแม่พี่เขาแม่พี่เขาเลยไม่ให้พี่เขาไปที่ไหนพอไปก็ต้องคอลหาแล้ววันนี้พี่เขาขอเข้ามานอนใกล้ๆมอ เพราะว่าพี่เขาต้องทำกิจกรรม แต่พ่อกับแม่พี่เขาไม่ให้มานอนแถมยังพูดว่า"ถ้าเมื่อก่อนอะให้แต่ตอนนี้ไม่รู้แล้วอันไหนจริงอันไหนโหก กูไม่เชื่อแล้ว"แล้วแม่พี่เขาบอกว่า"เปลี่ยนไปเยอะเลยนะตั้งแต่คบกับไอ้เด็กนั้นกูจะไปคุยกับมันที่บ้านไม่งั้นก็ที่โรงเรียน"แล้วเราควรทำไงต่ออะเราทำอะไรผิดหรอ เราเสียใจมากที่พ่อแม่เขาดูถูกเรา เรามีพ่อมีแม่ แต่ทำไมพ่อแม่เขาไม่ให้เกียรติเราเลย "เหมือนเขาเห็นแค่ปกหนังสือแต่เขาไม่คิดที่จะเปิดอ่านมันแล้วตัดสิ้นว่ามันห่าวย"