บางทีก็คิดถึงเค้ามาก คิดถึงเค้าสุดๆแต่ก็ได้แค่คิดถึง ไม่มีสิทธิ์เจอ รึพุดคุย

ผมใช้ชีวิตกับผู้หญิงคนนึง มาได้สักระยะ แต่ผมคิดมาตลอดเค้าคือรักสุดท้ายถึงจะเป็นเวลาไม่นานล่ะผมจะไม่มีวันไปไหนจากเค้าเด็ดขาดแม้กระทั้งวันนี่ที่ทุกอย่างมันเปลี่ยน ...
เริ่มต้นจาก คำสัญญา ว่าจะไม่ทิ้งเค้าไป ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน
เราใช้ชีวิตกันมาบนความยากลำบาก ตลอด จนหลายครั้งผมก็แอบคิด
ว่าเค้าจะไปจากเรามั้ยในสักวัน ....... แล้วมันก็ถึงเวลานั้นจริงๆ ที่เค้าเลือกที่จะไป
เค้าได้ไปใช้ชีวิตที่เค้าอยากใช้ ใช้ความสบายที่เค้าต้องการ มีความสุขในแบบที่เค้าอยากมี
ไม่ต้องเหนื่อย ไม่ต้องรอคอย ภูมิใจในสิ่งที่เค้าหามันมาได้เอง
มีความสุขกับคนที่เข้ามาในชีวิตเค้า
และไม่นานนี้เอง ที่เค้าติดต่อกลับมา บอกกับผมว่าคิดถึง ซึ่งผมเองก็บอก ว่าเหมือนกัน เราคุยกันได้แค่18วันเท่านั้นล่ะเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย
ผมอาจจะคิดถึงเค้ามากกว่า ที่เค้ารู้สึกด้วยซ้ำไป เพราะผมยังคงอยู่ตรงนี้ อยู่ในที่เดิมๆที่ๆผมอยุ่โดยไม่มีเค้าละไม่มีใครใช้ชีวิตแบบเดิมๆ
แต่รู้อะไรมั้ย ทุกวันนี้ที่ผมยังเป็นแบบนี้อยู่ ยังคิดถึงอยู่ ยังรู้สึกอยู่ เพราะผมยังรักเค้าอยู่นะ แอบส่องเฟสเค้าแทบทุกคืนก่อนนอน
แต่ผมก็ไม่อยากให้เค้ากลับมาอีกแล้ว ผมอยากให้เค้าได้เจอสิ่งที่ดี ในชีวิตละความสุขมากกว่าเอาตัวเค้าเองมาทุกข์กับผม 
ที่ผ่านมามันเริ่มต้นจาก ความไม่ชัดเจนอะไรเลย จนถึงวันที่ผมคิดว่าเราสองคนน่าจะมีความรักที่มั่นคงต่อกันได้แล้ว แต่สุดท้ายมันก็จบลง ตรงที่ผมมีให้เค้าแค่ความฝัน แต่ไม่เคยทำอะไรให้สำเร็จได้เลยสักอย่าง
........... เราผ่านช่วงเวลาที่ เราเอาความรักมาทำร้ายกันมาแล้ว และตอนนี้มันก็เหลือแค่ความทรงจำดีดี
กับความเคยชินของตัวผมเอง ที่ยังคงใช้ชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เคยมีกันและกันอยู่ (ฝันถึงแทบทุกคืน)
อยากให้เค้าได้เจอคนดีดี คนที่มีให้เค้าได้ทุกอย่างนะ ....... สิ่งใดที่เคยทำร้ายใจกัน ผมไม่ถือสาแล้ว
เค้ายังคงเป็นคนที่ผมรักเสมอ ............ ผมอาจเคย คิดอยากให้เวลาดีดีเหล่านั้น มันย้อนกลับมา เคยคิดว่าสักวันเค้าจะกลับมาหา ......
แต่ตอนนี้ ผมไม่ต้องการแล้ว รักมากแค่ไหน ก็ไม่อยากให้เค้าต้องกลับมาลำบากอีก
ให้เป็นผมคนเดียว ที่เก็บเรื่องดีดี แบบนี้ไว้ก็พอ .....Sk