นิสัยไม่กล้าหาญ ไม่กล้าเริ่มต้น ผลัดวันประกันพรุ่ง ควรแก้ไขยังไงดีครับ

8-)

คือรู้สึกว่า ช่วงนี้ไม่อยากทำอะไรเลย อยากนอนอย่างเดียว ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นม.ปลายแล้ว การบ้านเยอะมาก แต่ขี้เกียจทำมากๆ บ่นเหนื่อยหลายครั้งมาก รู้สึกท้อแท้กับชีวิต ยิ่งเรียนวิชาที่ไม่เข้าใจ ยิ่งไม่อยากจ

มันเป็นการผลัดวันประกันพรุ่งที่ไม่ได้เกิดจากความขี้เกียจ แต่ผลัดวันประกันพรุ่งเพราะสนใจสิ่งใหม่ๆแทนไปเรื่อยๆจนค้างคาสิ่งเก่าๆ เหมือนคนกระหายในความรู้ เป็นคนที่ไม่รู้จักพอในความรู้ พอเจอเรื่องอะไรให้สน

นานมาแล้ว ผมจำได้ว่าเคยอ่านธรรมบทเรื่องหนึ่ง เกี่ยวกับผลัดวันประกันพรุ่ง ประมาณว่า มีคนๆหนึ่ง เข้าใจเรื่องเกี่ยวกับธรรมเทศนาของพุทธองค์ แล้วก็ตระหนักว่า ควรจะทำบุญบ้าง แต่คิดว่าพรุ่งนี้ค่อยทำ สุดท้าย

ขอบคุณสำหรับทุกคำตอบนะคะ แต่ขอลบเนื้อหาเพราะรู้สึกว่าตอนที่ตั้งกนะทู้ขึ้นมาเรา overwhelmed จนสติอยู่กับตัว 50:50 และรู้สึกตัวเองพูดเรื่องส่วนตัวมากไป อย่างไรก็ตาม ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาให้ข้อมูลที่เป็นป

ทำยังไง ให้เลิกนิสัย ผลัดวันประกันพรุ่ง

คือ เราอายุมากแล้ว (34) แต่มีนิสัย(โคด)เสียเลย คือเรื่องการผลัดวันประกันพรุ่ง ที่แก้ยังไงก็ไม่หายสักที เคยพยามแก้ในตอนเด็กๆได้ไปช่วงหนึ่ง ช่วงนี้กลับมาอีกละ อาการของโรค ในใจพะวงถึงงาน ถึงภาระที่มี(แต่

เหตุเกิดจากผมขับรถมาตามเลนปกติ มีทางแยกข้างหน้า รถถนนอีกเลนพรุ่งมาชนรถผม เพราะมีรถตัดหน้า จึงหักหลบพรุ่งมาชนรถผม แล้วรถคันที่ตัดหน้าหนี ให้ตำรวจตามหาจากกล้องวงจรปิด ใช้ระยะเวลา 1 เดือนเศษ กว่าจะตามได้

อยากเเก้นิสัยเสียของตัวเอง เรื่องนิสัยพลัดวันประกันพรุ่ง หรือ คำว่าเดี๋ยวทำครับ เพื่อนๆมีวิธีแก้ไข หรือเปลี่ยนแปลงตัวเองยังไงบ้างครับ ขอบคุณครับ