เรายอมแฟนเราทุกอย่างเขาอยากทำอะไรอยากได้อะไรเราไม่เคยห้าม แต่กับเราจะทำไรแต่ละอย่างคือเรากลายเป็นกลัวไปเลยอะว่าแฟนเราจะว่าจะโกรธรึเปล่า แต่ทั้งหมดนั่นไม่ใช่จะบอกว่าเรากลัวไรแฟนเรานะแต่เราคิดว่าเราอยากให้เกียริต์เขาในทุกๆเรื่องอะ ล่าสุดอนาคตของเราเรายอมทิ้งเพื่อจะไปในที่ๆเขาจะได้อยู่ใกล้เรา ชีวิตช่วงนี้เขามีชีวิตที่ดีขึ้นจากเดิมมากและเราก็รู้สึกยินดีกับเขามากๆด้วยเหมือนกัน แต่พักหลังเขากลับดูไม่สนใจอะไรในชีวิตเราเลยทั้งๆที่วันที่แย่ที่สุดเรากอดกันร้องให้และสัญญาว่าจะดูแลเอาใจใส่กันแต่ตอนนี้เราเป็นเหมือนอากาศไปเลยอะ เราเกลียดความคิดของตัวเองมากที่ชอบนอยส์ต่างๆนาๆและสารพัดความรู้สึกแย่ๆแบบนี้ แม้แต่เพื่อนเรายังยอมห่างเพื่อที่จะตัดปัญหาไม่ให้เราทะเลาะกันเพราะแฟนเราเป็นคนคิดมากในทุกเรื่องทั้งคำพูดการกระทำที่จะแค่เล่นขำๆกันแค่นั้นก็ตาม แต่เราก็ยังมีเพื่อนที่คบกันเหมือนเดิมแหละเพราะพวกมันเข้าใจเราและเข้าใจว่าแฟนเราเป็นคนยังไงแต่เราก็เจอกันน้อยลงและเราก็ไม่กล้าจะปรึกษาอะไรมาก เลยอยากจะขอความคิดเห็นและคำแนะนำจากเพื่อนๆพี่ๆหรือผู้ที่มีประสบการณ์แบบนี้มาแชร์ให้กัรบ้างอะค่ะ (แฟนเราอายุน้อยกว่าเราแต่เราอยากอยากให้โอกาสในเรื่องนี้และอยากจะสานสัมพันธ์ไปให้นานที่สุดค่ะเราแค่อยากรู้ว่าเราคงรจะทำตัวยังไงดีกับทัศนคติทางลบที่กำลังจะเข้ามาหาเราเรื่อยๆตอนนี้)
ทำไมรู้สึกท้อกับความรักจัง ควรทำตัวยังไงดีคะ😞