🌂 ฝนพรำพรำลำเพานางรำเพย 🌂

อาจจะเร็วไปสักนิด ที่คิดว่าเรื่องนี้จบลงแล้ว เห็นมีทั้ง กลอน เพลง ภาพวาด งานปั้น และอาจมีเป็นนิยายและหนัง นอกเหนือจากความเป็นจดหมายเหตุน่ะค่ะ พอดีเดี๊ยนกำลังเล่นเกม Civilization 5 อยู่ (เกมนี้อีกแล้

ไม่ตั้งเค้าหลั่งเทรินไหลชุ่มช่ำ สายฝนพรำปกคลุมพื้นหญ้าสดใส เสียงฟ้าร้องก้องชัดทุ่งนาไพร บอกเตือนไว้ฝนปีนี้ถึงทีจร สกุนาลาร้องทั่วท้องทุ่ง ต่างหมายมุ่งคืนถิ่นบินสับสน กลับคืนถิ่นบ้านเกิดที่เคยยล กาลเว

โลกหมุนวนพ้นผ่านกาลและสมัย ทุกสิ่งในสายตาเคยงามหรู วันหนึ่งคล้อยร่วงรินดั่งฝนพรำดู ความโศกหรูจึงกลายเป็นบทเรียน แดดเคยอุ่นกลายเย็นเมื่อเดือนเปลี่ยน น้ำค้างเขียนคำสัจน์ไว้บนหญ้า ดอกไม้บานแล้วร่วงในเวล

...ฝนพรำ ฝนร่ำ นำจิต มิ่งมิตร ร่วมแรง แกร่งขยัน สายฝน สกลรื่น ชื่นพลัน สายใจ สหายนั้น แน่! พลัง ...สายฝน สกลเย็น ชั่วขณะ ยังพละ ชุบชีพ มนต์ขลัง สายจิต มิตรแท้ แน่! คลัง แห่ง"หวัง" ทุกสถาน

สายฝนโปรยปราย ส่งขัอความทักทาย ให้รู้ว่าห่วงใย ระวังเป็นไข้ ในวันห่างไกลไม่ได้เห็นหน้า แล้วตั้งตาคอย เปิดดูบ่อยๆตลอดเวลา ยังไม่อ่านเลยหนา สายฝนพรำกระหน่ำหัวใจ