ครอบครัวยากจนมาก ไม่มีเงินสักบาท

สวัสดีเพื่อนๆทุกคนครับ ก่อนอื่นผมของเล่าเรื่องคร่าวๆก่อนนะครับค่อนข้าวยาว ครอบครัวของผม มีกัน 4 คน มี แม่ พี่ ผม น้อง ส่วนพ่อหย่ากับแม่ไปตั้งนานแล้ว พวกเราไม่มีบ้าน แต่อาศัยอยู่บ้านพักที่โรงงาน อยู่กันมานานแล้ว 10 ปีกว่าได้แล้วเท่าที่ผมจำความได้ แม่ผมทำงานคนเดียว เลี้ยงพวกเรามา พ่อไม่เคยส่งเสียพวกเราสักคน  ส่วนญาติพี่น้องก็พึ่งพาไม่ได้สักคน ทั้ง2ฝ่าย  แม่ทำงานได้วันล่ะ 300 บาท มีค่านู้นนี้ไม่พอ ต้องยืมคนอื่น ส่วนพี่ก็ต้องเสียสละไม่ยอมเรียนเพื่อให้ผมได้เรียน พี่ทำงานรับจ้างได้เงิน 300บาท แต่งานหนักเขาใช่เหมือนเป็นทาส พี่ก็ต้องอดทน ส่วนผมตอนอยู่ ม.2-ม.5 ผมก็ทำงาน ได้วันล่ะ 150 บาทก็พอกินขนม ซื้อของต่างๆที่อยากได้ ส่วนน้องผมเป็นเด็กเกเร ไม่ฟังแม่ คบเพื่อนเลวๆ เล่นสารเสพติด สร้างแต่ปัญหามากมาย  จนกระทั่งตอนนี้ผมขึ้นมหาลัย ขอตัดไปตอนนี้เลยนะครับ ตอนนี้ผมขึ้น ปี3 ผมเป็นสโมสรนักศึกษาเลยทำกิจกรรมเยอะ กว่าจะได้กลับบ้านก็นานอยู่  แล้ววันนั้นผมก็นั่งรถกลับบ้านมีเงินติดตัว 500 บาท ค่ารถ 230 บาท ก็เหลือติดตัวไม่กี่บาท ผมก็เห็นแม่ แม่ผอมลงครับ  ผมกลับบ้านมา ที่บ้านไม่มีอะไรกิน มีแค่ข้าวสาร แม่โกหกผมว่าแม่มีของกินตลอด แต่ความจริงแล้วแม่ไม่มีอะไรกินเลย  แม่อดๆยากๆตลอด แม่ถามผมว่ามีเงินมั้ย จะไปซื้อไข่ไก่ 1 แผงกับเนื้อหมู สักนิด ผมบอกว่ามี เราเลยไปซื้อกัน แล้วทุกมื้อ ผมก็กินข้าวกับไข่ดาว ไข่เจียว ทุกวัน แม่ก็โทรยืมเงินคนอื่นเพราะไม่มีเงินซื้อข้าวสาร อีก 7 วันผมต้องกลับ มอ ไปเรียน ผมยังไม่มีเงินค่ารถ ผมช่วยอะไรแม่ไม่ได้เลย ผมไม่รู้จะทำไง ผมสงสารแม่ อยากเรียนให้จบ ผมจะได้มีงานทำ ส่วนพี่สาวผม เขามีแฟน เขาไปอยู่กับแฟน แฟนเขารวย เขาก็ให้เงินมาบ้าง ซื้อกับข้าวมาให้ แต่พักหลังๆก็หายไป แม่กับผมก็เข้าใจว่าเขามีครอบครัวพี่ผมทำงานหนักมาตั้งแต่เล็ก ก็อยากให้เขามีความสุขเลยไม่กล้าโทรไปขอเงิน  ผมเครียดมากเงิน20บาทก็ยังไม่มีจะซื้อข้าวสารโลล่ะ20 ผมไม่รู้จะทำยังไง เรื่องราวที่ลำบากผมยังมีอีกเยอะ ปัญหาในครอบครัว แต่ผมต้องสู้ ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนครับที่อ่านจบ.