ตื่นมาด้วยอาการไม่อยากทำอะไร ไม่อยากคิดอะไร ไม่อยากไปทำงาน

พยายามใช้เวลาอยู่บนที่นอนให้นานที่สุด ไม่อยากจะลุกขึ้นไปไหน
ใช้เวลานานมากกว่าจะเดินไปเข้าห้องน้ำ อาบน้ำเพื่อมาทำงาน
รู้สึกจะให้ผ่านไปในแต่ละวันมันน่าเบื่อถึงที่สุดจริง
การทำงานสภาพแวล้อมดีมาก เพื่อนร่วมงานเฮฮา งานไม่มีปัญหาเท่าไหร
ถามว่าตอนนี้มีเรื่องทุกข์ใจไหมก็มีนะ ต้องทำงานวิจัยจบ ป. โทที่หน้าเบื่อไม่จบไม่สิ้น
และเวลาก็เหลือน้อยเต็มที่ในการทำให้จบในเทอมนี้
แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรค์ใหญ่อะไรในชีวิตนะ
จบปีนี้หรือจบปีหน้าก็ไม่ได้ส่งผลอะไรเท่าไหร คนรอบข้างไม่มีใครกดดันอะไร
ว่างจัดจนมาวุ่นวายกับหน้าตาตัวเองทั้งที่หน้าตามันก็คือหน้าของคนปกติ

ปรากฏว่าเราหาสิ่งที่เป็นปัญหาในชีวิตเราไม่เจอ
เหมือนเราแค่ไม่เคยรู้สึกถึงความภูมิใจ ไม่เคยได้อะไรมาจากความวิริยะของตัวเอง
ทุกอย่างมันง่ายดายไปหมด การเงิน งาน ความรัก 
ภาระไม่มี มีบ้านมีรถ ไม่มีหนีสิน
มันล่องลอยอ่ะทุกคน

อยากให้ทุกคนที่กำลังประสบปัญหาคล้ายๆกันมาระบายให้ฟังกันบ้างอยากแลกเปลี่ยนกับทุกคนนะคะ