ขอวิธีจัดการกับความรู้สึกของตัวเอง เมื่อแฟนเลือกงาน

เรากับแฟนอายุเท่ากันเงินเดือนเท่ากันค่ะ คบกันมาเกินสิบปี
มีปัญหาหนักๆคือเรื่องงาน เราเป็นเซล์ล เขาเป็นส่วนโรงงาน
งานเราคือ ไม่มีเวลาเข้างาน รับผิดชอบยอดขายและเอกสารการขาย บริษัทจำกัดมหาชน ถึงบ้านห้าโมงเย็นเป็นปกติ
งานเขาคือ ส่วนโรงงาน รับผิดชอบเรื่องยอดการผลิต วางแผน แก้ไขปัญหาในไลน์ผลิต บริษัทจำกัดขนาดกลาง ถึงบ้านสามทุ่มเป็นปกติ + ทำงานวันเสาร์

คือเราก็ชินกับชีวิตที่ต้องนั่งกินข้าวเย็นคนเดียวมาตลอด จนหลังๆไม่รู้ว่าด้วยวัย ฮอร์โมนหรืออะไร (ย่างสามสิบ) ทำให้เราเหงา
อยากให้เขากลับบ้านมากินข้าวกับเรา เราเริ่มเรียกร้อง เริ่มทะเลาะ เริ่มโทรจิก จิตใจเราไม่สงบสุขอีกต่อไป เริ่มมองว่าการที่ต้องมานั่งทำงานบ้าน พาลูกไปเดินเล่น (น้องหมา) เป็นเรื่องที่เหนื่อยและลำบาก เริ่มเปรียบเทียบงาน รายได้ ความรับผิดชอบต่อครอบครัวของเขาและของเรา

เรื่องนี้มีคนผิดหรือไม่ เขาผิดไหมที่รักงาน ทุ่มเทกับงาน เราผิดไหมที่น้อยใจ เรียกร้องความสนใจ และทางออกคืออะไร เมื่อการเปิดใจคุยไม่เคยได้ผลเลย