ช่วยเเต่งกลอนหน่อยครับ

คำสั่งสอน ดุจพร มอบแด่ศิษย์
ให้รู้คิด อย่ามัวรอ เที่ยว ขอ เขา
เก่งไม่เก่ง ฝึกเองด้วย ช่วยตัวเรา
ศิษย์เล่นเอา แต่ ขอ ครูท้อใจ

ครูให้งาน คือ พร เพื่อสอนสั่ง
ลอกทุกครั้ง เธอจะเก่ง ขึ้นตรงไหน
แค่ก๊อปมา แปะแปะ และส่งไป
จะมาเรียน ทำไม เปลืองแรงครู

(เอ้า ก๊อปไปได้เลย)