หน้าแรก
คอมมูนิตี้
ห้อง
แท็ก
คลับ
ห้อง
แก้ไขปักหมุด
ดูทั้งหมด
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
แท็ก
แก้ไขปักหมุด
ดูเพิ่มเติม
เกิดข้อผิดพลาดบางอย่าง
ลองใหม่
{room_name}
{name}
{description}
กิจกรรม
แลกพอยต์
อื่นๆ
ตั้งกระทู้
เข้าสู่ระบบ / สมัครสมาชิก
เว็บไซต์ในเครือ
Bloggang
Pantown
PantipMarket
Maggang
ติดตามพันทิป
ดาวน์โหลดได้แล้ววันนี้
เกี่ยวกับเรา
กฎ กติกา และมารยาท
คำแนะนำการโพสต์แสดงความเห็น
นโยบายเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล
สิทธิ์การใช้งานของสมาชิก
ติดต่อทีมงาน Pantip
ติดต่อลงโฆษณา
ร่วมงานกับ Pantip
Download App Pantip
Pantip Certified Developer
สิบทศวรรษ ความหวัดไหว
กระทู้สนทนา
ศาสนา
แต่งกลอน
ชมรมผู้สูงอายุ
กลอนประกอบเพลง: สิบสิบปี... วิถีสังขาร
สิบปีแรก แรกรุ่น ละมุนจิต
สิบปีสอง รื่นเริงศิษย์ ขนิษฐา
สิบปีสาม ผ่องพรรณ วรรณลา
สิบปีสี่ กายา พละแรง
สิบปีห้า ปัญญา สว่างล้ำ
สิบปีหก เสื่อมซ้ำ เริ่มพลิกแพลง
สิบปีเจ็ด กายโน้ม โรยแรงแสง
สิบปีแปด หลังโกงแสดง วังกะกาล
สิบปีเก้า หลงลืม เลือนลางจิต
สิบปีสิบ ทอดกายติด สยนสถาน
ร้อยปีเต็ม จบสิ้น มวลสังขาร
คืนสู่ดิน แหลกลาญ ตามธรรมดา
โอ้มนุษย์ หยุดคิด พินิจเถิด
เมื่อมีการ อุบัติเกิด ย่อมมรณา
อย่าประมาท ปล่อยวัย ให้ล่วงลา
เร่งสร้างบุญ พัฒนา "ปัญญา" ตน
▼
กำลังโหลดข้อมูล...
▼
แสดงความคิดเห็น
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
ช่วยแก้ไขกลอน๘หน่อยค่ะ
จะกล่าวถึงครูกวีสุนทรภู่ นำความรู้คู่วิชามามอบให้ ทั้งมีกลอนนานาฟังชื่นใจ ฉันอาศัยเรียนรู้ทุกคืนวัน กลอนสุนทรโวหารรื่นเริงจิต นำไปใช้ในชีวิตให้สุขสันต์ ทั้งนิราศอีกผีเสื้อนานาพรรณ กลอนท่านนั้นอยู่ในใ
สมาชิกหมายเลข 4441065
วิหารธรรม เครื่องอยู่ของจิต (หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน)
" .. อารมณ์ของธรรมอารมณ์ของโลกจึงผิดกันอยู่มาก เช่น เรากำหนดพุทโธ ๆ นี้กับความคิดนั้นน่ะ มันก็เป็นสังขารเหมือนกัน แต่ความคิดอันนั้นมันทำจิตใจของเราให้ว้าวุ่นขุ่นมัว ส่วนความคิดความปรุงอรรถธรรม
จำปาพร ศรีเชียงใหม่
อภิณหปัจจเวกขณ์ และ นางอัมพปาลี
https://www.youtube.com/watch?v=AgM1A4w-uEU บทสวดอภิณหปัจจเวกขณ์ (แบบบาลีอักษรไทย) กลอนธรรมะ: พิจารณาเนืองๆ (อภิณหปัจจเวกขณ์) ห้าประการ พิจารณา นิจจศีล เตือนชีวิน ให้รู้ สู่สังขาร เรามีความ แก่
สมาชิกหมายเลข 1265297
"กระทงส่งใจ"
เพ็ญสิบสองผ่องพรรณ ดวงจันทร์เจ้าเห็นภาพเงางามก่อนสะท้อนหาลอยกระทงคงอยู่เคียงคู่มาประเพณีนำค่าอยู่ช้านานติดในบ่วงห้วงฝันอยู่นานเนิ่นเราต่างเพลินชื่นสุขผูกประสานลอยกระทงสวยซึ้งติดตรึงมานยิ้มเบิกบานห
สุนันท์ยา
O วันคอย .. O
0 วิกาลคล้อยน้ำค้างพรายพร่างเม็ด ดั่งแก้วเก็จลอยผืนในคืนเปลี่ยว สรวงย่อมมืดหม่นครัน .. เพราะจันทร์เรียว เมื่อส่วนเสี้ยวใจนี้ .. สุดลี้ลา 0 คะนึงเพียงรูปสอางไม่ว่างเว้น เมื่อเลือนเร้นร่องรอย .. ก็-คอยห
สดายุ...
ทักทวงสิทธิ์
เธอนั้นเป็น ที่รัก ทักทวงสิทธิ์เป็นมิ่งมิตร ชูเชิด ประเสริฐศรีปองใจรัก สองเรา เพราเพริศทวีดั่งสุคันธ์ แต่งสี คลี่กลีบบาน"ความรักงาม นิยาม ความสุขสันต์มีครบครัน รื่นเริง ดำเกิงศานต์ให้ความสุข กล่อ
เฒ่ายาจก
รบกวนตรวจดูให้หนูหน่อยนะคะ
กลอนแปด 2บทค่ะ 1 ประนตน้อมพร้อมจิตลิขิตสาร ดำริกานท์ก้มเกศพิเศษหมาย นบบูชาพระคุณครูมิรู้วาย ทั้งจิตกายตั้งมั่นกตัญญู พระคุณที่สั่งสอนให้พากเพียร ให้อ่านเขียนให้ความรู้อีกหลากหลาย ให้
สมาชิกหมายเลข 8165133
O หนึ่งในร้อย .. O
0 อุษากาลทาบถิ่น .. ยามสิ้นฝน เวียนรอบดับมืดหม่นให้ป่นหาย บทเพ-ลาลมล่อง .. วันผ่องพราย เริ่มพร้อมปลายปีกวิหคที่โบกบิน 0 ทานตะวันช้อยช่อ .. ขึ้นรอแดด ที่จะแวดล้อมสู่ .. ไม่รู้สิ้น หอมเกสรเพรียกผชุมปีกภ
สดายุ...
O ในอ้อมกอดพี่ .. O
0 เห็นเขาวางดอกไม้หลากหลายสี อัญชลีกราบก้มประนมขอ อีกโสตอีกรูปธรรมคล้ายร่ำรอ โน้มตัวพอกระซิบแผ่วให้แว่วยิน 0 ดูเอาเถิด .. กระซิบบอกเหมือนหยอกยั่ว ให้อีกหัวใจพลอยละห้อยถวิล ทั้งรอคอยซับซาบประภาพประพิณ
สดายุ...
ธรรมชื่นโชยโอบโลก
.•.★*...🌝 ...*★.•*.:。✿✲-· ๐ มาฆบูชามาเยือนเหมือนแสงฝัน แผ่วละมุนอุ่นขวัญวันอ่อนไหว เตือนดวงจิตคิดธรรมล้ำละไม ให้วางไฟโทสะพายุพาล ๐ แม้โลกหล้าร้าวรานสะท้านสั่น เสียงเหล็กควันคละคลุ้งฟ
สมาชิกหมายเลข 4130019
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ศาสนา
แต่งกลอน
ชมรมผู้สูงอายุ
บนสุด
ล่างสุด
อ่านเฉพาะข้อความเจ้าของกระทู้
หน้า:
หน้า
จาก
แชร์ :
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน
อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
ยอมรับ
สิบทศวรรษ ความหวัดไหว
กลอนประกอบเพลง: สิบสิบปี... วิถีสังขาร
สิบปีแรก แรกรุ่น ละมุนจิต
สิบปีสอง รื่นเริงศิษย์ ขนิษฐา
สิบปีสาม ผ่องพรรณ วรรณลา
สิบปีสี่ กายา พละแรง
สิบปีห้า ปัญญา สว่างล้ำ
สิบปีหก เสื่อมซ้ำ เริ่มพลิกแพลง
สิบปีเจ็ด กายโน้ม โรยแรงแสง
สิบปีแปด หลังโกงแสดง วังกะกาล
สิบปีเก้า หลงลืม เลือนลางจิต
สิบปีสิบ ทอดกายติด สยนสถาน
ร้อยปีเต็ม จบสิ้น มวลสังขาร
คืนสู่ดิน แหลกลาญ ตามธรรมดา
โอ้มนุษย์ หยุดคิด พินิจเถิด
เมื่อมีการ อุบัติเกิด ย่อมมรณา
อย่าประมาท ปล่อยวัย ให้ล่วงลา
เร่งสร้างบุญ พัฒนา "ปัญญา" ตน