คนรักหรือแค่รู้จัก?

ผมคุยกับพี่คนนึงเป็นไบครับ เรารู้จักกันมาสักพักละ คุยกันมาได้สักพักละครับ ผมแสดงออกชัดเจนทุกอย่างครับว่าชอบพี่เขา พี่เขาก็แสดงออกนะครับว่าเขาชอบเรา ดูจากคำพูดหวานๆที่เขามีให้ เหมือนคนเป็นแฟนกันเลย เราสองคนเวลาคุยคือคุยเรื่องพฤติกรรมไปทางเรื่องอย่างว่า ประมาณว่าอยากทำอย่างนั้นกับเราอยากทำอย่างที่กับเค้า เราโทรหากันตลอด ทุกวัน คุยวิดีโอคอลกัน วันละหลายๆชั่วโมง คอยเป็นห่วงกัน ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกัน อ้อลืมบอกว่าเราสองคนเห็นทุกส่วนของร่างการกันแล้วด้วยนะครับ มันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้วครับ ตอนคุยโทรศัพท์บอกเป็นห่วงกัน ดูแลกันและกันตลอด แต่มาวันนึง พี่เขาถามว่าทำไมเราถึงชอบพี่เขา เราก็บอกไปตามตรงตามความรู้สึกว่าพี่ดีอย่างนู้นอย่างนี้ เราก็บอกความรู้สึกเราไปหมด สุดท้ายเราถามว่า แล้วพี่ละ พี่เค้าตอบมาว่า “ผมเป็นคนพิเศษสำหรับเขา เป็นเหมือนคนที่รู้จักกันมานานมาก แต่ไม่ใช่แฟน เป็นน้องคนนีงที่พี่เป็นห่วงมาก” ทำเอาเราน้ำตาร่วงเลย จุกแบบบอกไม่ถูก แต่เราก็ไม่เคยเรียกร้องอะไรเค้านะครับ รู้ตัวเองอยู่เสมอว่าควรยืนตรงไหน แต่มันแอบหวังเล็กๆก็แค่นั้น ขอแค่มีเค้าไปทุกๆวันเราก็มีความสุขแล้ว ตัวผมไม่เคยคิดร้ายกับเขาแม้สักครั้งทุกอย่างที่ให้ไปคือมาจากใจล้วนๆ และจะไม่มีวันทำร้ายพี่เค้าแน่นอนครับ

สุดท้าย ใครก็ได้ช่วยบอกผมทีว่าเค้าคิดอะไรอยู่ครับ?