คือผม อยากจะสบายใจอยากมีชีวิตที่มีความสุขบ้างที่ผ่านมาผมโดนแกล้งโดนล่อโดนไล่ เพราะผมเลว
แต่ที่ผ่านมาผมไม่เคยที่จะ ไปต่อยกับใครแล้วมันก็มาแกล้งทำให้ผมโมโห โกรธ เสียใจ ไปนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว
พอครูรู้แต่ครูกับเข้าข้างพวกนั้นเพราะผมอยู่คนเดียวโดนแกล้ง
ความยุติธรรมมันอยู่ที่ไหน
ซ้ำไม่พอพ่อผมก็กินเหล้าเวลาเมาก็ชอบมาตบตีเตะผม จนผมอยากจะตาย
ตั้งแต่เกิดแม่ผมก็บอกว่าถ้าอยากได้อะไรให้หาเงินเอง
แต่ผมก็เก็บไม่ได้ซักทีเพราะ ทุกครั้งที่ผมเก็บได้อล้วจะไปซื้อแม่ผมก็จะบอกว่า "ลูกแม่ยืมก่อนเดียวคืนให้' มันเป็นคำที่ทุกวันนี้ผมไม่เขื่อใครอีกแล้ว
แม่ผมไม่เคยคืนพอถามแม่ก็ด่ากลับมาว่าผมเนระคุณ ผมควรจะทำไงดี
เพื่อนก็ไม่มี พ่อแม่ก็เกลียดผม
ผมควรจะทำไงงั้นหรอครับ
ผมไม่มีความสุขเลย จนกลายเป็นคนที่เกลียดการเข้าหากลัว
ผมควรจะทำไงครับ
อยากสบายใจทำไงดีครับ
แต่ที่ผ่านมาผมไม่เคยที่จะ ไปต่อยกับใครแล้วมันก็มาแกล้งทำให้ผมโมโห โกรธ เสียใจ ไปนั่งร้องไห้อยู่คนเดียว
พอครูรู้แต่ครูกับเข้าข้างพวกนั้นเพราะผมอยู่คนเดียวโดนแกล้ง
ความยุติธรรมมันอยู่ที่ไหน
ซ้ำไม่พอพ่อผมก็กินเหล้าเวลาเมาก็ชอบมาตบตีเตะผม จนผมอยากจะตาย
ตั้งแต่เกิดแม่ผมก็บอกว่าถ้าอยากได้อะไรให้หาเงินเอง
แต่ผมก็เก็บไม่ได้ซักทีเพราะ ทุกครั้งที่ผมเก็บได้อล้วจะไปซื้อแม่ผมก็จะบอกว่า "ลูกแม่ยืมก่อนเดียวคืนให้' มันเป็นคำที่ทุกวันนี้ผมไม่เขื่อใครอีกแล้ว
แม่ผมไม่เคยคืนพอถามแม่ก็ด่ากลับมาว่าผมเนระคุณ ผมควรจะทำไงดี
เพื่อนก็ไม่มี พ่อแม่ก็เกลียดผม
ผมควรจะทำไงงั้นหรอครับ
ผมไม่มีความสุขเลย จนกลายเป็นคนที่เกลียดการเข้าหากลัว
ผมควรจะทำไงครับ