สวัสดีค่ะเราชื่อบีนะ(นามสมมติ) คือเราอยู่ม.6 เเล้วทุกคนเราเพิ่งย้ายมาที่โรงเรียนนี้ตอนม.5 ตอนนั้นไม่รู้จักใครเลยเเล้วเราไม่เจอเพื่อนผู้ชายคนนึงห้องเดียวกัน คือมันตรงสเปคเราหมดเลยนะ เเต่คือมันปากจัดมากๆเลยช่วงเเรกๆก็โนมันด่าตลอดเลยเเต่ตอนนั้นไม่ได้สนิทอะไรกันเท่าไหร่เเต่ก็ด่ากันเรื่อยๆ จนเริ่มสนิทกันตอน ม.5 เทอม 2 มันขอมานั่งงด้วยก็เลยได้นั่งด้วยกัน ก็ช่วยกันเรียนมาตลอดเลยมันก็เป็นเพื่อนที่เราสนิทด้วยละ มันมีเเฟนเเล้วละเป็นรุ่นพี่ 1 ปี เวลาทันมีเรื่องไม่สบายใจมันก็มาระบายตลอด เวลาเที่ยวก็ไปด้วยกันตลอด ต้องบอกก่อนว่าเราเป็นคนคบเพื่อนผู้ชายเยอะเรื่องถึงเนื้อถึงตัวผู้ชายอะปกติมาก เราก็ปกตินะไม่ได้คิดอะไรเลยนั้นเพื่อนทั้งนั้น เเต่พอเริ่มขึ้นม.6 เราก็ยังนั่งด้วยกันตลอด ยกเว้นตอนกินข้าวอย่างเดียวที่มันจะไปกินกับเพื่อนผู้ชาย เเต่เวลาอื่นก็อยู่กับเราด้วยเกือบตลอดเวลา เราเรียนพิเศษที่ไหนพอเราชวนเค้าก็ไป วันไหนเราหยุดมันก็หยุด เวลาไปเที่ยวมันก็ชวนตลอด เเต่พอมันทะเลาะกับเเฟนเพราะเเฟนมันจบเเล้ว ใจเราก็เเป่วๆนะเเบบสงสารอะ เเต่เค้าก็คบกันมาเกือบ 1 ปีเเล้ว วันนั้นเรียนลีลาศค่ะทุกคนเราได้คู่กับมันด้วยละ เราจับมือกัน ทั้งๆที่มันก็ไม่ใช่ครั้งเเรกที่จับเเต่วันนั้น ใจเราเต้นเเรงมากๆ ใช่ค่ะเราไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน เราก็เต้นไปกับใจที่มันเต้นเเรงมากๆไม่กล้ามองหน้ามัน ไม่กล้าสบตา เเต่เราก็ว่าคงไม่อะไรหรอกคงเเบบเหนื่อยใจเลยเต้นเเรง ถัดมา 2 อาทิตย์มีนัดกินเหล้ากันที่บ้านเรา มันนั้นแหละคนคิดว่าให้กินที่บ้านเรา เราก็ไม่ว่าอะไรจะมาก็มา เเต่เหมือนคืนนั้นมันกินเยอะมากจนเมาเเต่เราเเค่มึนๆ เเล้วเพื่อนก็บอกให้มันนอนบ้านเราเพราะบ้านมันไกลมากถ้าขับกลับตอนกลางคืนจะอันตรายเเน่ๆ เราเลยหิ้วปลีกมันไปนอนหน้าบ้านที่โซฟาคือมันใกล้มากๆ เมื่อก่อนก็ไกล้นะเเต่ไม่รู้สึกอะไรเเต่วันนั้นเราใจเต้นเเรงอีกครั้ง เราก็เอาผ้าห่มมาห่มให้มันเพราะอากาศมันหนาว เรามองหน้าเค้าตอนหลับใจมันก็เต้นเเรงอีกครั้งนึงเราเลยไปนอนเพราะตอนนั้นมึนหัวมากกๆ พอตื่นเช้ามามันบอกว่าขอตัวกลับก่อน ใจเราตอนที่มันบอกงั้นอยู่ๆมันก็เเป่วเเบบไม่อยากให้กลับบ้าน เเละใช่พอมันกลับบ้านเราก็มานั่งคิดถึงมันทั้งวัน ทั้งๆที่วันจันทร์ก็เจอกันเเต่ทไมเราถึงมานั่งคิดถึง เราเริ่มรู้สึกว่าเราชอบมัน เเต่นั้นคือเพื่อนที่เราไม่ควรคิดด้วยซ้ำ เราควรทำยังไงดี เราไม่รู้จะปรึกษาใครเเล้ว เราควรตัดใจจากเค้า หรือเราควรทำตามใจตัวเองต่อไป
ความรู้สึกที่ไม่เเน่ใจกับเพื่อนสนิท