คือไม่ได้หมายถึงจะฆ่าตัวตายนะบอกก่อน!
ที่จะบอกคือผมเนี่ยมีอุดมคติ(ความคิดความเป็นตนที่ตัวเองยึดหมั้น)คือการเล่นโลกทั้งใบนี้เหมือนสวนสนุก"ไม่ได้มองโลกแง่ดีหรือโลกสวยนะ"
เลยโตผมกวนบาทา(เพราะประเทศไทยมีแต่คนจิงจังจนเป็นประสาทT_T)กับติดเกมแต่ก็เป็นร่าเริงนะร่าเริงแบบเงียบเพราะอยู่ดีๆยิ้มง่ายเดียวเขาว่าบ้า-_-เรื่องมากจิงจังจนอยากทีบยอดหน้า
ที่ผมทำกระทู้นี้เพราะว่าผมไม่มีเป้าหมายชีวิตงะ เลยหาเป้าหมายให้ตัวเองขยันขึ้น แม้แต่เรื่องความรักยังไม่เคยสนใจเลยT_T วันๆเลยเอาแต่นอนไม่มีไฟเลยและเวลาผมจะเรียนรู้อะไรโครตลำบากเกิดมาไม่มีห่าอะไรเลย มีแต่สัญชาตญาณดิบของมนุษย์ คือการทำความเข้าใจกับสิ่งรอบข้างกับร่างกายคู่นี้เท่านั้น 5ขวบผมยังพูดไม่ค่อยได้เลย ไอเราเลยต้องขยันกว่าชาวบ้านเขา คนอื่นเล่นสนุกมีเพื่อน ส่วนผมโดนครูบังคับจับนั่งที่ติวหนังสือVIPหลังเลิกเรียนทุกวันเพราะIQเราแม้งโง่ยิ่งกว่าควายกินหญ้าตอนเด็กอะนะ แค่เดินเล่นวิ่งเล่นธรรมดาพอกลับไปหือเลือดเต็มตัวทุกวันเลย ง่ายๆiqน้อยเกินไปกว่าที่จะสนความเจ็บปวด เราซึ่งไม่มีห่าอะไรเลยแม้แต่เป้าหมายชีวิตนี้ว่าจะทำอะไรดี
เพื่อนเพื่อนพ้องแม้งก็ไม่มี ครอบครัวก็ความพันธ์ไม่ดี ทรัพน์ไม่ค่อยมี ความหวังครอบครัวก็ไม่มีแม้งกุที่ไม่มีเป้าหมายชีวิตต้องแบกรับความหวังไว้-_-
กุแบกรับแล้วแต่ไม่ใช่เป้าหมายชีวิตและตัวตนกุอะทำไงดีฟะ
คุณยังไงกับเป้าหมานชีวิตของคุณ?
ที่จะบอกคือผมเนี่ยมีอุดมคติ(ความคิดความเป็นตนที่ตัวเองยึดหมั้น)คือการเล่นโลกทั้งใบนี้เหมือนสวนสนุก"ไม่ได้มองโลกแง่ดีหรือโลกสวยนะ"
เลยโตผมกวนบาทา(เพราะประเทศไทยมีแต่คนจิงจังจนเป็นประสาทT_T)กับติดเกมแต่ก็เป็นร่าเริงนะร่าเริงแบบเงียบเพราะอยู่ดีๆยิ้มง่ายเดียวเขาว่าบ้า-_-เรื่องมากจิงจังจนอยากทีบยอดหน้า
ที่ผมทำกระทู้นี้เพราะว่าผมไม่มีเป้าหมายชีวิตงะ เลยหาเป้าหมายให้ตัวเองขยันขึ้น แม้แต่เรื่องความรักยังไม่เคยสนใจเลยT_T วันๆเลยเอาแต่นอนไม่มีไฟเลยและเวลาผมจะเรียนรู้อะไรโครตลำบากเกิดมาไม่มีห่าอะไรเลย มีแต่สัญชาตญาณดิบของมนุษย์ คือการทำความเข้าใจกับสิ่งรอบข้างกับร่างกายคู่นี้เท่านั้น 5ขวบผมยังพูดไม่ค่อยได้เลย ไอเราเลยต้องขยันกว่าชาวบ้านเขา คนอื่นเล่นสนุกมีเพื่อน ส่วนผมโดนครูบังคับจับนั่งที่ติวหนังสือVIPหลังเลิกเรียนทุกวันเพราะIQเราแม้งโง่ยิ่งกว่าควายกินหญ้าตอนเด็กอะนะ แค่เดินเล่นวิ่งเล่นธรรมดาพอกลับไปหือเลือดเต็มตัวทุกวันเลย ง่ายๆiqน้อยเกินไปกว่าที่จะสนความเจ็บปวด เราซึ่งไม่มีห่าอะไรเลยแม้แต่เป้าหมายชีวิตนี้ว่าจะทำอะไรดี
เพื่อนเพื่อนพ้องแม้งก็ไม่มี ครอบครัวก็ความพันธ์ไม่ดี ทรัพน์ไม่ค่อยมี ความหวังครอบครัวก็ไม่มีแม้งกุที่ไม่มีเป้าหมายชีวิตต้องแบกรับความหวังไว้-_-
กุแบกรับแล้วแต่ไม่ใช่เป้าหมายชีวิตและตัวตนกุอะทำไงดีฟะ