แต่งไปเรื่อย... กุหลาบ

๐ ดอกเอย เจ้าดอกกุหลาบ
กรุ่นกลิ่นกำซาบถึงทรวงจิต
แต้มแดงดั่งแกล้งนฤมิต
ชวนให้ชมชิดสนิทใจ

งามเอย งดงามยามฟ้าสาง
ประดับน้ำค้างพร่างพราวใส
ต้องแสงสุริยามาแต่ไกล
อยากกอดเจ้าไว้ในอ้อมรัก

ครั้นเอย ครั้นเราจะเข้าใกล้
หนามเจ้าตำใจจนเจ็บหนัก
น่าเอย น่าน้อยใจนัก
ไม่รัก ก็อย่าทำร้าย...