มีใครยอมรับ “ความจริง” ได้บ้าง?

ศาสนาพุทธ สิ่งหนึ่ง เป็นสิ่งสำคัญเลย
คือ การยอมรับความจริง
เมื่อใดเรายอมรับ มันก็หายทุกข์ไปเลยจริงๆนะ

ปัญหาคือ ... บางเรื่องเราก็ยอมรับมันไม่ได้

เช่น ทำดี แต่ไม่ได้ดี
(เช่น คนตั้งใจทำงาน โดนโกงค่าแรงเป็นแสน)
คนชั่วเกลื่อนเมืองได้ดี
(เช่น คนเข้ามาโกงประเทศ โกงบริษัทแล้วรวย ทุกคนรัก)
เกิดทุกรูปแบบ ที่น่าเวทนา และเราช่วยไม่ได้เลย
(เช่น คนดี เป็นมะเร็ง หรือ เกิดอุบัติเหตุ น่าเศร้ายิ่งนัก)

มันเป็นแบบนั้น มัน ... ไม่ยุติธรรม เอาเสียเลย
ก็เข้าใจนะ ดีก็แค่ดี เหตุปัจจัยมันคนละอย่าง
หว่านเมล็ดผักกาด จะให้โตเป็นมะม่วงไม่ได้

ทำบุญใส่บาตร ไม่ได้ทำให้เรารวย สวย หล่อ
เป็นการชำระกิเลส ผลคือสุขใจ
อยากรวย โกง ได้เงินจริง รวยจริง สวยจริง หล่อจริง
เหตุปัจจัยถูกต้อง ทุกข์ใจบ้างเท่านั้นเอง

บางคนบอกไม่มีอะไรทำแล้วหายไปหรอก
แต่เอาจริงๆ ไม่มีใครรู้อดีตชาติ อนาคตชาติ มีไหม
ทำบุญแล้วชาติหน้าจะดี จริงหรอ หรือโง่กันไปเอง ?

วันๆผมเอาตัวรอดได้ จากคนชั่ว เห็นคนเอาเปรียบได้ดี
คนโกงก็รวยวันรวยคืน คนดีเริ่มป่วยทางจิตและหายกันไป
มีผมเติบโตช้าๆอย่างสุขใจ แต่เห็นทุกวัน มันก็สับสน
โอกาสอยู่ตรงหน้าก็อดทน เชื่อในความดี
แต่มันใช่หรอ ผมก็อยากไปเที่ยวดีๆ อยากมีรถคันใหญ่
อยากให้ครอบครัวผมอยู่สุขสบาย แต่การเป็นคนดี
ทำงานดีกว่าจะประสบความสำเร็ต สบาย คือ อายุ 50 เนี่ยนะ
ในขณะที่คนอื่นไปไกลแล้ว เขารวมกลุ่มกันดี ไม่มีใครชนได้
ทุกคนรักใครเพราะโกหก เงินหนา กล้าหลอกก็เติบโตดี
ผมมันนอกกลุ่ม จริงๆผมมันโง่รึป่าว เริ่มสับสน (อีกแล้ว)

ลองทบทวนแล้ว โลกเรามันโหดร้าย
ในสังคมทุนนิยมแบบนี้ จะทำใจอย่างไร ?
ใครยอมรับความจริงได้บ้าง เกิดกับตัวจะรับได้หรอ ?
ขอบคุณทุกความเห็นครับ