เรื่องมีอยู่ว่า ผมคุยอยู่กับน้องคนนึง คุยก็เชิงๆแฟนแล้วละครับ อายุห่างกันประมาณ2ปี ผมกำลังจะ22 น้องเค้า20
แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นที่จะถามในวันนี้คือ ผู้หญิงเป็นเพศที่เข้าใจยากสุดๆจริงมั้ย ผมเองก็พอจะศึกษาเรื่องจิตวิทยามาพอสมควร หลายครั้งผมก็อ่านใจเค้าได้หมด ถึงแม้จะไม่ได้คุยกันต่อหน้า เป็นแค่การพิมพ์คุยทางไลน์ หรือไม่ก็ โทรไลน์หากันใช้การฟังจากน้ำเสียง แต่เมื่อไม่นานมานี้ เราก็คุยกันตามปกติแหละครับ แต่ดูเหมือนเค้าจะหงุดหงิดอะไรเป็นพิเศษ เค้าบอกผมว่าเค้าเป็นคนเก็บกด แล้วก็ชอบกินเบียร์ เค้าบอกว่ากินแล้วจะได้ลืมๆ ซึ่งผมไม่ใช่คนกินเหล้ากินเบียร์ ผมเองก็ไม่ได้ห้ามให้เค้ากินหรอกครับ มันเป็นสิทธิ์ของเค้าที่สามารถทำได้ คือเราอยู่คนละที่กันด้วยแหละครับ แต่ก็ยังดี อย่างน้อยเค้าก็กินในห้องคนเดียว แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือ เค้าบอกว่าเหนื่อยกับชีวิต เบื่อตัวเอง ผมก็พยายามพูดคุยตามทางของผม พยายามยกตัวอย่างต่างๆนาๆ ว่าชีวิตคนเรามันไม่มีง่ายสักคน เค้าก็ฟังนะ แต่ผมก็ยังรู้สึกว่าเค้าก็ยังมีเรื่องที่ยังเก็บไว้ในใจไม่บอกผมทั้งหมด ผมเองก็ไม่รู้จะทำยังไง พยายามที่สุดแล้วที่จะช่วยรับฟังเรื่องต่างๆ แต่ก็ไม่ยอมที่จะพูดออกมา ผมก็แค่เป็นห่วงเค้า ตัวเราก็อยู่ไกลกัน เค้าก็บ่นว่าอยากกอดผมบ้างอะไรบ้างตลอด ซึ่งอันนี้ผมเองก็เข้าใจนะ เค้าคงเหงา รักของเรามันคือรักทางไกล สิ่งที่ทำได้คือการอดทนอดกลั้น รอวันของเรา ที่จะได้ใช้ชีวิตด้วยกัน เรามีอะไรเหมือนๆกัน ชอบคุยชอบชวนกันนินทา เป็นเรื่องปกติ ผมจะช่วยอะไรเค้าได้บ้าง ถ้าเค้าไม่ยอมเปิดปากบอกอะไรผมเลย
ท่านๆคงอาจจะคิดว่าเค้าอาจจะมีคนอื่นใช่มั้ยครับ
= ซึ่งผมรู้จักเค้าดี เธอคนนี้ไม่ใช่คนที่มักมากเรื่องผู้ชาย ออกแนวกลัวๆเลยด้วยซ้ำ
ขอถามคุณผู้หญิงหน่อยครับ
แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นที่จะถามในวันนี้คือ ผู้หญิงเป็นเพศที่เข้าใจยากสุดๆจริงมั้ย ผมเองก็พอจะศึกษาเรื่องจิตวิทยามาพอสมควร หลายครั้งผมก็อ่านใจเค้าได้หมด ถึงแม้จะไม่ได้คุยกันต่อหน้า เป็นแค่การพิมพ์คุยทางไลน์ หรือไม่ก็ โทรไลน์หากันใช้การฟังจากน้ำเสียง แต่เมื่อไม่นานมานี้ เราก็คุยกันตามปกติแหละครับ แต่ดูเหมือนเค้าจะหงุดหงิดอะไรเป็นพิเศษ เค้าบอกผมว่าเค้าเป็นคนเก็บกด แล้วก็ชอบกินเบียร์ เค้าบอกว่ากินแล้วจะได้ลืมๆ ซึ่งผมไม่ใช่คนกินเหล้ากินเบียร์ ผมเองก็ไม่ได้ห้ามให้เค้ากินหรอกครับ มันเป็นสิทธิ์ของเค้าที่สามารถทำได้ คือเราอยู่คนละที่กันด้วยแหละครับ แต่ก็ยังดี อย่างน้อยเค้าก็กินในห้องคนเดียว แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือ เค้าบอกว่าเหนื่อยกับชีวิต เบื่อตัวเอง ผมก็พยายามพูดคุยตามทางของผม พยายามยกตัวอย่างต่างๆนาๆ ว่าชีวิตคนเรามันไม่มีง่ายสักคน เค้าก็ฟังนะ แต่ผมก็ยังรู้สึกว่าเค้าก็ยังมีเรื่องที่ยังเก็บไว้ในใจไม่บอกผมทั้งหมด ผมเองก็ไม่รู้จะทำยังไง พยายามที่สุดแล้วที่จะช่วยรับฟังเรื่องต่างๆ แต่ก็ไม่ยอมที่จะพูดออกมา ผมก็แค่เป็นห่วงเค้า ตัวเราก็อยู่ไกลกัน เค้าก็บ่นว่าอยากกอดผมบ้างอะไรบ้างตลอด ซึ่งอันนี้ผมเองก็เข้าใจนะ เค้าคงเหงา รักของเรามันคือรักทางไกล สิ่งที่ทำได้คือการอดทนอดกลั้น รอวันของเรา ที่จะได้ใช้ชีวิตด้วยกัน เรามีอะไรเหมือนๆกัน ชอบคุยชอบชวนกันนินทา เป็นเรื่องปกติ ผมจะช่วยอะไรเค้าได้บ้าง ถ้าเค้าไม่ยอมเปิดปากบอกอะไรผมเลย
ท่านๆคงอาจจะคิดว่าเค้าอาจจะมีคนอื่นใช่มั้ยครับ
= ซึ่งผมรู้จักเค้าดี เธอคนนี้ไม่ใช่คนที่มักมากเรื่องผู้ชาย ออกแนวกลัวๆเลยด้วยซ้ำ