เราน่ะ ไม่เด็กแล้วนะ ....
วันนี้..... เราสะบัดความเป็นนักวิชาการออกไป แล้วลองทำตามเสียงหัวใจดูบ้าง
...เอ๊ยยยยยยย มันเขิลมากๆ เลยนะ
เราคิดว่า แก่แล้ว อาการเขิลจะหายไป ..ที่ไหนได้ เขิลมากๆ ยังกะเป็นวัยรุ่นแหนะ
สุดท้าย... ก็ลืมประโยคที่เพื่อนๆ ในพันทิปช่วยคิดให้
กลายเป็นผู้ตอบคำถามซะงั้น
เราชอบ feel นี้มากๆ เลย.... มันตื่นเต้น แบบคาดหวังหน่อยๆ แต่ก็สบายๆ
ไหนๆ ก็ไกลกันข้ามประเทศ ..ไม่รู้อีกกี่ปีกว่าจะได้เจอกัน
เราไม่รู้หรอกนะ ว่าเค้าจะชอบใครอยู่ เค้าจะลงเอยอะไรยังไงกับใคร
แต่เราชอบ ดินแดนความรู้สึกแบบนี้
เราเองก็ไม่คิดจะรักใครอีก ..ไม่คิดว่า จะมีใครชอบเราด้วย
เพราะอะไรน่ะหรอ... เพราะเราเคยเจ็บ เคยเสียใจ จนเราเบื่อแล้วล่ะ
และเรารู้สึกขอบคุณรุ่นพี่คนนี้ ...ที่นานๆ จะคุยกับเราซะที
นานๆ จะตอบข้อความเราซะที
นานๆ จะทำให้เรารู้สึกดี.... เพราะเราไม่ได้คาดหวังอะไร
เราเองก็ทำหน้าที่อันมากมายของเรา
เค้าเองก็เรียนต่อปริญญาเอก ... แค่เราได้เป็นกำลังใจให้เค้า ...บอกประโยคเดิมๆ ซ้ำๆ ....
แล้วเค้าก็ตอบกลับมาว่า "ขอบคุณครับ น้องก็เช่นกันนะ"...... แค่นั้น เราก็สบายใจ คล้ายกับยืนหายใจลึกๆ บนยอดเขาสูงแล้วล่ะค่ะ
เราไม่เคยรู้สคกแบบนี้กับใครมาก่อน
มันเป็นพื้นที่ที่ดีมากจริงๆ ... รู้สึกสบายใจในระยะห่างแบบนี้
ไม่ต้องรอว่าจะโต้ตอบทันทีที่ส่งไป ... เพราะคุณอาจจะต้องรอข้ามวัน ..เกินความคาดหมายเสมอ
เราอยากเก็บกระทู้นี้เอาไป
บันทึกไว้ ว่า วันนี้เราได้สมหวังข้อแรก คือ ได้ยินเสียงแล้วจริงๆ นะ ^^
ข้อต่อไป..... คือเหนือความคาดหมายมาก คือ VDO call 5555+ เราว่านะ
ถ้าถึงวันนั้นจริงๆ ...เราคงกรี๊ดบ้านแตก
เพราะแค่เค้าโทรมาครั้งแรกในรอบปีกว่า ...เราก็แทบจะบ้าตาย ....หมดกัน look นักวิชาการมาดขรึมเช่นข้า
เก็บไว้อ่านปีหน้า...คงตลกพิลึก
ใครแวะมาอ่าน...ก็คงรู้สึกพิลึกเช่นกัน
...สิ่งที่เราประทับใจรุ่นพี่คนนี้คือ เราเป็นนักวิชาการเหมือนกัน ..เราเรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ ม.1
แต่เราเพิ่งรู้วันนี้ว่า เค้าแก่กว่าเรา 1 ปี ..และเป็นเพื่อนกับพี่เขยของเราด้วย (ถ้าพี่เขยเรารู้ คงอายตายเลย)
ข้อต่อไปที่ชอบคือ พี่ชอบวิ่งออกกำลังกาย พี่ตั้งใจทดแทนคุณแผ่นดิน พี่กตัญญู พี่เป็นพี่ชายที่น่ารักของน้องสาว พี่มีคุณพ่อคุณแม่ที่น่ารัก
คือ.... แอบนึกภาพ อาจารย์มาร่วมแสดงความยินดีในงานแต่งงานของเรา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
ตลกตัวเองจริงๆ // นี่คือไม่ได้คาดหวังอะไรเล๊ยยย
ถ้าแต่งงานจริง คงรอพี่เรียนจบ แล้วลองคบกัน ก็ปาไป 37-38-39 หรือพี่ควรกลับไทยมาลองคบกันก่อนดีรึป่าวคะ
....พอละ เพ้อเจ้อเกินจะทน แต่ก็สนุกดีนะ
ขอบคุณพันทิป เพราะไม่มีใครรู้จักเรา
อาการตื่นเต้น ผีเสื้อบินในท้อง ไม่กำหนดอายุใช่ไหมคะ
วันนี้..... เราสะบัดความเป็นนักวิชาการออกไป แล้วลองทำตามเสียงหัวใจดูบ้าง
...เอ๊ยยยยยยย มันเขิลมากๆ เลยนะ
เราคิดว่า แก่แล้ว อาการเขิลจะหายไป ..ที่ไหนได้ เขิลมากๆ ยังกะเป็นวัยรุ่นแหนะ
สุดท้าย... ก็ลืมประโยคที่เพื่อนๆ ในพันทิปช่วยคิดให้
กลายเป็นผู้ตอบคำถามซะงั้น
เราชอบ feel นี้มากๆ เลย.... มันตื่นเต้น แบบคาดหวังหน่อยๆ แต่ก็สบายๆ
ไหนๆ ก็ไกลกันข้ามประเทศ ..ไม่รู้อีกกี่ปีกว่าจะได้เจอกัน
เราไม่รู้หรอกนะ ว่าเค้าจะชอบใครอยู่ เค้าจะลงเอยอะไรยังไงกับใคร
แต่เราชอบ ดินแดนความรู้สึกแบบนี้
เราเองก็ไม่คิดจะรักใครอีก ..ไม่คิดว่า จะมีใครชอบเราด้วย
เพราะอะไรน่ะหรอ... เพราะเราเคยเจ็บ เคยเสียใจ จนเราเบื่อแล้วล่ะ
และเรารู้สึกขอบคุณรุ่นพี่คนนี้ ...ที่นานๆ จะคุยกับเราซะที
นานๆ จะตอบข้อความเราซะที
นานๆ จะทำให้เรารู้สึกดี.... เพราะเราไม่ได้คาดหวังอะไร
เราเองก็ทำหน้าที่อันมากมายของเรา
เค้าเองก็เรียนต่อปริญญาเอก ... แค่เราได้เป็นกำลังใจให้เค้า ...บอกประโยคเดิมๆ ซ้ำๆ ....
แล้วเค้าก็ตอบกลับมาว่า "ขอบคุณครับ น้องก็เช่นกันนะ"...... แค่นั้น เราก็สบายใจ คล้ายกับยืนหายใจลึกๆ บนยอดเขาสูงแล้วล่ะค่ะ
เราไม่เคยรู้สคกแบบนี้กับใครมาก่อน
มันเป็นพื้นที่ที่ดีมากจริงๆ ... รู้สึกสบายใจในระยะห่างแบบนี้
ไม่ต้องรอว่าจะโต้ตอบทันทีที่ส่งไป ... เพราะคุณอาจจะต้องรอข้ามวัน ..เกินความคาดหมายเสมอ
เราอยากเก็บกระทู้นี้เอาไป
บันทึกไว้ ว่า วันนี้เราได้สมหวังข้อแรก คือ ได้ยินเสียงแล้วจริงๆ นะ ^^
ข้อต่อไป..... คือเหนือความคาดหมายมาก คือ VDO call 5555+ เราว่านะ
ถ้าถึงวันนั้นจริงๆ ...เราคงกรี๊ดบ้านแตก
เพราะแค่เค้าโทรมาครั้งแรกในรอบปีกว่า ...เราก็แทบจะบ้าตาย ....หมดกัน look นักวิชาการมาดขรึมเช่นข้า
เก็บไว้อ่านปีหน้า...คงตลกพิลึก
ใครแวะมาอ่าน...ก็คงรู้สึกพิลึกเช่นกัน
...สิ่งที่เราประทับใจรุ่นพี่คนนี้คือ เราเป็นนักวิชาการเหมือนกัน ..เราเรียนโรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ ม.1
แต่เราเพิ่งรู้วันนี้ว่า เค้าแก่กว่าเรา 1 ปี ..และเป็นเพื่อนกับพี่เขยของเราด้วย (ถ้าพี่เขยเรารู้ คงอายตายเลย)
ข้อต่อไปที่ชอบคือ พี่ชอบวิ่งออกกำลังกาย พี่ตั้งใจทดแทนคุณแผ่นดิน พี่กตัญญู พี่เป็นพี่ชายที่น่ารักของน้องสาว พี่มีคุณพ่อคุณแม่ที่น่ารัก
คือ.... แอบนึกภาพ อาจารย์มาร่วมแสดงความยินดีในงานแต่งงานของเรา ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
ตลกตัวเองจริงๆ // นี่คือไม่ได้คาดหวังอะไรเล๊ยยย
ถ้าแต่งงานจริง คงรอพี่เรียนจบ แล้วลองคบกัน ก็ปาไป 37-38-39 หรือพี่ควรกลับไทยมาลองคบกันก่อนดีรึป่าวคะ
....พอละ เพ้อเจ้อเกินจะทน แต่ก็สนุกดีนะ
ขอบคุณพันทิป เพราะไม่มีใครรู้จักเรา