นี่เป็นกระทู้แรกหนูไม่ค่อยผิดพลาดประการได้ก็ขอโทษด้วยนะคะ
เรื่องแรกเลย คือ พ่อเลี้ยงของหนูอยากมีน้องกับแม่ของหนูแต่แม่และหนูก็ไม่อยากมี ลูกให้เขาแม่ก็ไม่ได้ไม่อยากมีอะไรก็ได้นั้นคือจะ มีก็มีได้ แต่หนูไม่อยากมีมากๆถึงมากที่สุด(คือ ถ้าแม่มีน้องแต่ต้องเลือกคนใดคนหนึ่งถ้าเลือกน้องแม่จะไม่เห็นหน้าหนูอีก หนูรู้ว่ามันเป็นอะไรที่เห็นแก่ตัวมากๆ)เหตุผลคือหนูกลัวอะไรหลายๆอย่างกลัวจะโดนทิ้งกลัวจะไม่มีใครสนใจหนูกลัวว่าแม่จะเป็นไม่เป็นห่วงหนูเหมือนแต่ก่อนเพราะครอบครัวตอนนี้คือพ่อกับแม่จริงของหนูเขาอย่ากันและหนูอยู่กับพ่อมีอยู่คั้งนึงพ่อเค้าตีหนูด้วยเรื่องที่ว่าหนูไม่สอนเค้าเย็บผ้าหนูเลยรวบรวมความกล้าแล้วโทรไปหาแม่ที่ไม่เคยเจอกันเลยตลอด5ปีในใจก็กลัวนัว่าแม่เค้าจะไม่รักเราจริงเหมือนที่พิมคุยกันจะไม่ช่วยเราเพราะหนูเคยโทรไปหาแม่และขอไปอยู่ด้วยแต่แม่เคยปฎิเสทเพราะมันอยู่ช่วงกลางเทอมและตอนนั้นแม่หนูเงินจางหนูเลยคิดว่าแม่เค้าอาจจะไม่ได้รักหนูตั้งแต่แรกก็ได้แต่คำตอบที่หนูได้แม่บอกว่าเก็บผ้ามาเลยเดี๋ยวแม่ไปรับแล้วแม่ก็ขอคุยกับพ่อแล้วก็ด่าพ่อยกใหญ่ อีกเหตุผมคือตอนที่หนูอยู่กับพ่อเนี่ยทั้งบ้านของพ่อเขาติดยากันหมดเลย แล้วเขาอารมณ์ร้อนเราเขาชอบตีและก็ด่าหนูในเรื่องไม่เป็นเรื่องหลายครั้งเค้าชองฉีกหนังสือเรียนหนูเอาไปห่อยาซ่อนทำให้หนูโดนครูด่าตลอดพอหนูพยายามจะพูดก็ไม่มีใครฟังหนูเลย เหตุผลที่3หนูก็แค่ต้องการความอบอุ่นตอนหนูอยู่กับแม่ก็มีความสุขมากๆ มันเป็นความสุขที่ขาดหายไปตั้ง 5 ปีเป็นความสุขที่โดยหามาโดยตลอดเป็นความสุขที่หนูไม่เคยเจอ พอหนูได้ยินยายคุยกับแม่บอกว่าพ่อเลี้ยงเขาอยากมีลูกคือหนูแอบร้องไห้จนตาแดง คิดในใจว่าความสุขที่พึ่งเคยเจอในรอบหลายปีมาพังลงนั้นมันทรมาณมาก อยากฆ่าตัวตายอยากจะไปให้พ้นจากโลกนี้ จะบอกว่าตอนนี้อามีลูกมาให้ย่าเลี้ยงหรือหลานคนใหม่นั่นเอง จากที่เคยดูแลเราเรียกเราไปกินข้าวตอนนี้วันนึงคุยกันไม่เกิน2ประโยค ซื้อทองให้แต่น้อง โกงบ้านเราไปให้น้องยึดห้องเราตอนนี้หนูไม่เหลืออะไรจากที่หนูเคยเป็นเด็กดีพูดคะขาช่วยล้างจานทำนู้นทำนี่ สุถาพกับทุกคนไม่รู้ว่าเป็นผลมาจากยาที่พวกเค้าสูบกับรึป่าวที่ทำให้หนูกร้าวร้าว ตอนนี้หนูพูดกับทุกคนที่สนิดกระทั้งปู่ย่าว่าเอองานก็ไม่ทำทำนิสัยเสียใส่ทุกคนที่มาขอซื้อยาและขายให้กับพ่อหนูแบบเวลาที่โทรมาขอซื้อยาเค้าก็จะถามประมาณว่าหนูย่าอยู่ไหมมีของเหลือไหมหนูก็พูดกลับไปว่าไม่รู้ไม่มีไอ้สั*ไม่ต้องโทรมาอีกถ้าโทรมากูจะแจ้งตำรวจให้ดูกูรู้นะว่าเป็นใครเป็นหมอดูซะป่าวนะอ่ะ
ตอนอยู่โรงเรียนกับเพื่อนหนูจะเป็นเด็กร่าเริงเรียนเก่งขยันพูดเพราะ
แต่พอตกกลางคืนหนูจะนอนร้องให้ถึงตอนนี้หนูก็กำลังร้องไห้อยู่หนูแค่อยากให้มีใครซักคนรับฟังหนูแค่นั้นพอ
เรื่องที่2
ตอนนี้หนูไม่รู้ว่าหนูเป็นอะไรอยากฆ่าตัวตายเวลาว่างๆไม่รู้จะทำอะไรทั้งที่ไม่ได้เศร้าหนูก็จะหยิบมีดคัตเตอร์มาจริงให้มันเป็นเส้นสั้นๆให้เลือดซิบเล่นทั้งที่เป็นคนระวังตัวมากๆกลัวมีดบาดมากๆ อยากจะฆ่าน้อง(ลูกอา)แต่อีกใจก็รักมาก อยากจะฆ่าทุกคนที่แตะตัวแม่ กระทั่งพ่อเลี้ยงที่เป็นคนดีพร้อมทุกอย่าง เหมือนแม่ต้องเป็นของหนูคนเดียวแต่ก็ได้แค่คิด
ขอวิธีแก้หรือคำแนะนำหน่อยได้ไหมคะหนูรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนบ้าหรือมันเป็นเพราะฮอโมนเพราะหนูอายุ13แล้วหรือเพราะลิทธิยา ตอนนี้หนูสับสนช่วยแนะนำหน่อยนะคะ
ปรึกษาปัณหาชีวิตของเด็กอายุ13(หลายๆอย่าง)