สวัสดีครับแม่ผมเป็นโรคประสาทตั้งแต่ท้องผมแม่ดื้อยาไม่ยอมกินยาบ้าขนาดไปนอนในวัดเดินไม่หลับไม่นอน พอแม่คลอดผมออกมาตอนเด็กผมก็มีอาการช็อกบ่อยครั้ง+ภูมิแพ้ด้วย โตมาหน่อยก็หายสิ่งที่ยังอยู่คือภูมิแพ้+วุ้นในตาเสื่อมมึนๆคิดอะไรไม่ค่อยออกเหมือนมันตึบๆ ชอบคิดอะไรวกวนซ้ำๆไปหาหมอหมอก็บอกผมคิดมาก หมอบ้างคนก็บอกเป็นไมเกรนชนิดหนึ่ง หมอบ้างคนก็บอกวุ้นในตาเสื่อม ผมไปหาหมอมาแยอะมาสุดท้ายจบด้วยการให้ยามากินมาหยอด ตอนนี้ผมเหมือนคนเดียวแม่ผมเสียไปตอนผมอายุได้ 4 ขวบส่วนพ่อก็ไปตั้งแต่ตอนนั้นครับ ยายเป็นคนเลี้ยงผมต่อแต่ยายพึ่งเสียไป 2 ปีที่แล้วตอนนี้เหมือนตัวคนเดียว ผมมีคำถามคืออาการที่ผมเป็นนี้เกี่ยวแม่ด้วยไหม ไปหาหมอผมได้แต่ภาวนาให้หายขาดผมอยากเก่งเหมือนคนอื่นๆไม่ใช่คิดอะไรไม่ค่อออกแบบนี้ สุดท้ายนี้ผมก็ขอให้แม่กับยายไปสู่ภพภูมิที่ดีครับถึงจะยังไงผมก็รักทั้งสองคน ตอนเผาศพแม่เสร็จผมฝันเห็นแม่ใส่ชุดไทยสีเขียวไม่ใส่รองเท้าฝันติดต่อกัน 5 คืนบอกให้ไปกับแม่แต่ผมก็พูดในฝันว่าผมกลัวผมไม่ไป ส่วนยายไม่ฝันอะไรเลย ชีวิตตัวคนเดียวไม่มีหนี้สิ้นมันน่าจะมีความสุขแต่ผมกลับทุกข์ตลอดเวลาเพราะมองไปทางไหนก็ทำให้ผมเห็นแต่ใยดำๆเต็มไปหมดถ้าเป็นตอนผมอายุสัก 35 ผมจะไม่เสียใจเลยเสียใจมากกับชีวิตที่ไม่ปกติที่เสียไปแต่ก็จะสู้เท่าที่จะสู้กันไหวครับ (ขอบคุณที่อ่านจบครับแค่อยากระบายให้ใครสักคนฟัง)
แม่เป็นโรคประสาท?