ใครอยู่หอแล้วเป็นโรคโฮมซิกบ้าง

เราติดมหาลัยในกรุงเทพ บ้านอยู่ตจว. ส่วนตัวเป็นคนติดแม่มากๆๆๆ ตั้งแต่เด็กๆ แต่ก่อนที่จะได้เข้ามาก็ตื่นเต้น อยากจะเข้ามาเรียนในเมือง ไม่ได้คิดถึงปัญหา homesick เลยแม้แต่นิดเดียว อยู่คนเดียววันแรกไม่เป็น

เราพึ่งขึ้นปี2ไปเรียนวันแรกหลังจากออนไลน์มาตลอดปี1 ไม่เคยเข้าไปมอ กลับหอมาอยู่ดีๆก็ร้องไห้จนต้องกลับบ้าน นึกว่าคิดถึงบ้านพอกลับบ้านมาก็ร้องไม่หยุดเหมือนเดิม คิดอะไรก็เศร้า มองดูอะไรก็กระตุกน้ำตาให้ไหล

ก่อนหน้านี้เคยสอบมหาลัย ตจว. ได้ แต่เกิดอาการโฮมซิกหนักมาก ทั้งๆที่ จังหวัดที่เรียน กับบ้านห่างกับแค่ข้ามจังหวัดเดียว คิดถึงแม่ คิดถึงแมว คิดถึงคนที่บ้าน ร้องไห้ทุกวัน จนคิดว่าตัวเองทนไม่ไหวแล้ว ก็เลย

​ •เมื่อฉันกลัวการไปอยู่มหาลัย• สวัสดีคะ ขอเกริ่นก่อนเลยนะคะ ย้อนไปตอนดิฉันอายุ15 ปี เป็นเด็กต่างอำเภอค่ะ ดิฉันเป็นเด็กใฝ่เรียน การเรียนอยู่ระดับกลางๆ เพื่อนได้ชวนดิฉันไปลองสอบเข้าโรงเรียนปร

เรามาแลกเปลี่ยนค่ะ อยู่มาแค่สองสามวัน ก็ร้องไห้โฮมซิกซะแล้วค่ะ แค่ไลน์คุยกับแม่ หรือแค่โทรคุยก็ร้องไห้ซะแล้ว เห็นทุกอย่างที่นี่แล้วมันโฮมซิก ไม่ว่าจะเห็นบ้านหรือร้านค้า เรามักจะเป็นตอนอยู่คนเดียวค่ะ เ

สวัสดีค่ะหนูเป็นนักศึกษาปี1 มหาวิทยาลัยแห่ง1 ตอนนี้หนูกำลังขึ้นเทอม2 ค่ะ มหาวิทยาลัยหนูเรียนสามเทอม จริงๆมหาวิทยาลัยอยู่ในจังหวัดที่หนูอาศัยอยู่ค่ะ แต่ห่างจากบ้านมากเลยต้องอยู่หอ อ้อหนูเรียนคณะวิศวกรร

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เพิ่งย้ายจากไทยมาเรียนปริญญาตรีสายวิชาชีพต่อต่างประเทศได้ไม่กี่สัปดาห์ แต่อาการโฮมซิกก็ยังไม่หายไปสักที วันแรกที่มาถึงเราร้องไห้หนักมาก ๆ ทำความสะอาดห้องพักไปร้องไห้ไป ถึงหลังจากนั้นจะ

ตามหัวข้อเลยค่ะ ตอนแรกอยากอยู่ข้างนอกมากพอได้มาอยู่จริงๆ ไหงเป็นงี้นะ คิดถึงแม่มากๆเลยค่ะคิดถึงเตียงที่บ้าน คิดถึงทุกสิ่งที่อยู่ที่บ้าน มันซึมไปหมดเราจะซึมมากคือช่วงฟ้าเริ่มมืดและตอนตื่นนอน คือมันตื่น

ตอนนี้เบื่อมากเลย ตอนนี้คิดว่าเป็นโฮมซิกแน่ๆ เพราะเราเป็นคนติดบ้านไม่ยอมออกไปข้างนอก แม้แต่เพื่อนสนิทเราชวนเราก็ปฏิเสธนาง แต่นางก็พอเข้าใจ แต่ตอนนี้เพื่อนสนิทเราอยู่กันคนละภาคเลย ตอนนี้อยู่หอใน พอกลับ