การที่คนเราอยากอยู่คนเดียวหลังกลัยจาก ร.ร นี่เห็นแก่ตัวกับครอบครัวหรอ

คือผมเป็นนักเรียน รร. หนึ่งเรียนจันทร์-เสาร์ ตื่นไปเรียนตั้งแต่ตีห้า(ตื่นมารอรถ)กว่าจะกลับบ้านก็หกโมงเย็น ผมก็อยากจะใช้เวลาที่บ้านพักผ่อน บางที่ก็กลับไปบ้านแล้วก็ขึ้นห้องเลย แต่บางที่ก็คุยกับพ่อแม่ก่อนแล้วค่อยขึ้น เวลาที่นี่พ่อแม่ใช้งานผม ผมก็จะบอกก่อนว่าขอเวลาแปปนึง แล้วผมค่อยำปทำให้เพราะช่วงเวลานั้นผมยังไม่ว่าง แต่พ่อก็ชอบมา ว่ากล่าวผมว่า เป็นคนเห็นแก่ตัวเวลาพ่อแม่ใช้ไม่เคยจะทำให้ ต้องพูดแปป แปปๆตลอด ถึงผมจะพูดว่าแปปแต่ผมก็ทำให้ แล้วผมเวลาทำงานอย่างงี้ทำไมพ่อแม่ไม่เคยจะมาเห็นเราบ้างเลย พอถึงเวลาเล่นเกมเท่านั้นหละ ไม่ใช้งานก็มาเจอตลอด ถ้าจะด่าว่าผมเป็นเด็กติดเกมผมก็ยอมรับ แต่ว่าผมแยกอยะเวลาในการทพงานกับเล่นเกมได้  ทำไมถึงเวลา เล่นเกมแล้วจะโดนด่าตลอด ผมกลับบ้านมาก็หกโมงละทำการบ้านอีกตั้งเยอะเยะ(สายวิท-คณิต)ทั้งๆที่พ่อแม่ก็รู้ว่า รร. ผมงานให้งานยอะมาก ผมไม่เข้าใจเวลาพักเต็มๆวันของผมคือวันอาทิต ก็อยากจะอยู่บ้านสบายๆ ทำงาน แต่พ่อกับอม่ก็จะใช้ทำงานบ้านตลอด แล้วถ้าผมบอกว่าทำงานอยู่หรือเล่นเกมอยู่ก็จะโดนสวนกลับมาทันทีว่า "ทำไมเห็นแก่ตัวจังไม่เคยเอางานของคนอื่นเอาแต่ตัวเอง" คำพูดนี่ทำให้ผมงงมากเลยว่า แค่ขอเวลาไม่เกิน5น. ทำให้ผมเห็นแก่ตัวขนานนะงั้นเลยหรอ ผิดที่ผมมีเวลาให้ครอบครัวน้อยเกินไปหรือผิดที่พ่อแม่ไม่รับรู้ภาระต่างๆของผม
.
.
.
.
ป.ล.  ถ้าพ่อแม่ท่านใดได้เข้ามาอ่านกระทู้นี่ก็ขอให้ท่านทุกคน เข้าใจลูกด้วยว่าทำไมลูกท่านถึงไม่มีเวลา บางทีลูกเราก็อยู่ในวัยรุ้น ซึ้งวัยรุ้นนั้นไม่ต้องให้ใครมาวุ่นวายมากจนเกินไป
*วัยรุ่นเค้าชอบอิสระ
มากกว่าการโดนบังคับ อยู่แล้ว*