อึดอัดใจมาตั้งนานแล้ว วันนี้ขอระบายความรู้สึกหน่อยเถอะ ผิดมั้ยที่น้อยใจแม่ ทำไมทุกวันนี้ถึงรู้สึกว่าแม่ลำเอียง รักลูกไม่เท่ากัน รักพี่สาวมากกว่าเรา เอาแต่ดุเรา ด่าเรา ขนาดซื้อของยังต้องให้เราซื้อเองเลย ทีพี่สาวล่ะซื้อให้จัง เราขอเงินซื้อข้าวยังไม่อยากจะให้เลย เมื่อวันก่อนเราบอกแม่ว่าซื้อโต๊ะเขียนหนังสือให้หน่อย แม่เราบอกว่าเอาเงินมาสิเดี๋ยวไปซื้อให้ เราเลยบอกว่าซื้อให้หน่อยไม่ได้รึไง แล้วแม่เราก็ไม่ได้พูดอะไร เราไปโรงเรียนแล้วเราก็คิดว่าพอกลับมาจากโรงเรียนแล้วแม่เราก็คงจะซื้อโต๊ะเขียนหนังสือมาให้เราแล้วแหละ แต่ที่ไหนได้ แม่ไม่ได้ซื้อมาให้ บอกว่าไม่มีเงิน เอาเงินไปให้พี่สาวเรียนหมดแล้ว ทีพี่สาวล่ะมีเงินให้จัง เราขอบ้างไม่เคยให้ วันนี้พี่สาวเราไปสังเกตการสอน เลยต้องไปเช่าห้องพักอยู่มีเงินทอนจากค่าห้องพักของพี่สาวสี่ร้อยบาท พี่สาวเราจะเอาเงินทอนให้แม่ แต่แม่เราบอกพี่สาวเราว่าให้เก็บไว้ แต่พอเราหิวข้าว เราอยากไปเซเว่น เราเลยขอเงินแม่ซื้อข้าว แม่ดูเหมือนไม่ค่อยอยากจะให้เราเท่าไหร่ บอกว่าเอาแต่ซื้อ ซื้อ ซื้อ เราเลยบอกว่าไม่ได้เอาเงินมา ขอหน่อย แม่ก็เลยให้แบบหน้าตาไม่ค่อยเต็มใจจะให้ พอกลับถึงบ้านเราจะไปซื้อมาม่า เราเลยถามแม่ว่าจะเอาอะไรมั้ย แม่เราบอกว่าเอามาม่าสองซอง เราเลยพูดว่าเอาเงินมา แม่เราเลยตอบว่าเอาเงินมาอะไร ตอนไปซื้อของที่เซเว่นก็เอาเงินแม่ไปซื้อไม่ใช่หรอ เราเลยคิดในใจว่าเงินแค่ไม่กี่บาทแม่ก็ให้เราไม่ได้หรอ ทีพี่สาวล่ะให้เป็นสองสามพัน น้อยใจแม่ บางทีก็แอบไปร้องไห้คนเดียว สงสารตัวเองทำไมชีวิตเราถึงต้องมาเจออะไรแบบนี้
กระทู้ระบายความรู้สึก