ทำไมเวลาอยากมีใครถึงไม่มีเข้ามาสักคน แต่พอเวลาไม่ต้องการมีกลับมีเข้ามา ?

ก่อนหน้านี้คบกับแฟนมาเกือบ 7 ปี เราแต่งงานกันตอนปีที่ 5 แล้วมาเลิกกันตอนปีที่ 7 เพราะเพิ่งมารู้ทีหลังว่าจริงๆแล้วเราแทบไม่เคยรู้จักตัวตนที่แท้จริงของเค้าเลย นอกใจเรา หลอกใช้เรา เราทำทุกอย่าง ทำงาน เก็บเงินจนประสบความสำเร็จได้โดยเขาไม่ต้องทำอะไรเลย

สำหรับเรา เราคิดว่าถ้าคนเป็นแฟนกัน รักกัน ใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว ทุกอย่างมันคือคนๆเดียวกัน เราทำงานไม่สนใจใครที่เข้ามาเลยสักคน

ทั้งที่ดี และดีกว่า แต่เรารู้สึกว่าเรามีความสุขแล้ว ขอแค่ไม่มีคนอื่น ทุกอย่างเรารับได้ จะนิสัยแย่ จะตบตีจะเอาเงินตะทำอะไรก็ได้ แค่ไม่นอกใจก็พอ

แต่สุดท้ายมารู้ทีหลัง ว่าเค้าแอบมีคนอื่นทาเรื่อยๆตลอด โดยที่เราโง่เหมือนคนถูกหลอกใช้ ของตายที่มีค่าแค่ความสุขสบายให้เค้า

จนวันนี้เราอยากออกมาจากเค้า อยากเจอใครสักคนที่ดี ที่รักกันจริงๆ เป็นห่วงดูแลกันจริงๆ ไม่ทิ้งกันไป ไม่นอกใจและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มีวุฒิภาวะมากพอ

คนที่เคยเข้ามาหาเราก็หายไปกันหมด เราพยายามเปิดใจให้ใครสักคน เพื่อให้ชีวิตไม่ต้องไปผูกติดกับเค้า มันก็ไม่มี ทุกวันนี้เค่าก็เลยไม่ยอมไปไหน บอกจะรอจนกว่าเราจะมีคนใหม่

มันสายไปแล้วที่จะมาทำดีตอนนี้ ความรู้สึกมันพังไปหมดแล้ว

แต่ทำไมถึงไม่หลุดพ้นจากเค้าสักที ใครก็ได้อ่ะ ใครสักคนที่รักกันจริงๆ มองหาอนาคต ช่วยทำทุกอย่างเพื่อความก้าวหน้าในชีวิตไปด้วยกัน

เราเด็กมากเรื่องความรัก เพราะเคยมีรักแรกรักเดียวตั้งแต่มัธยมจนตอนนี้ 23 แต่งงานไปแล้ว ไม่เคยคุย ไม่เคยมีกิ้กกั้กอะไรกับใคร

จีบใครก็ไม่เป็น เข้าหาใครก็ไม่เป็น ไม่มีเชิง ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมหรือลูกเล่นอะไรเลย วันๆคิดแต่งานหาแต่เงิน ดูซีรีย์บ้าเกาหลีไปวันๆ

มันจะมีใครสักคนมั้ยแบบพระเอกซีรีย์ที่ชอบเด็กเอ๋อๆ อายุเยอะๆ อบอุ่นทละมุน ดูเย็นชา แต่น่ารักและพร้อมปกป้องดูแลเราอ่ะ

หรือชาตินี้ไม่ต้องมีมันแล้วแฟนเฟิน คือจะตัดกับคนเก่าเค้าก็ไม่ไป คนใหม่ก็ไม่มา ไอ้เวลาไม่ต้องการก็เข้ามากันจังเลย พอเวลาอยากให้มีกลับไม่มีสักคน

เบื่อออ เหนื่อยหน่ายชีวิต

เขียนระบายไปงั้นแหละครับ

ชั่งมันเถอะ

เฮ้ออออ