คิดว่าคนที่ตาบอดมาตั้งแต่กำเนิดกับคนที่แพิ่งมาตาบอดตอนโตแล้ว แบบไหนมีชีวิตที่น่าหดหู่มากกว่ากันครับ?

เราเป็นคนตาบอดค่ะ ตาบอดสนิททั้งสองข้าง เราตาบอดตอนอายุ 15 ปีค่ะ
เราคิดว่ามันมีทั้งข้อดีและข้อเสียจากการที่เรามาตาบอดตอนโต

ช่วงที่เราเพิ่งจะตาบอด  ตอนนั้นเราเรียนหนังสือชั้นม. 3 จากที่เคยเขียนหนังสืออย่างคนปกติต้องมาเขียนอักษรเบรลล์ ฝึกใช้การฟังให้มาก
โชคดีที่เราได้เรียนรู้การใช้ชีวิตอย่างคนตาบอดที่วิทยาลัยราชสุดาเป็นเวลา 1 เดือน เขาจะสอนทุกอย่างทั้งการเดินทาง การทำกับข้าว ฯลฯ
เราก็เรียนรู้และปรับการใช้ชีวิตเรื่อยมาจนวันนี้ค่ะ
สิ่งที่เราไม่ชอบใจคือ เราเป็นคนชอบดูทีวี เล่นเกม ตาบอดแล้วฟังเสียงอย่างเดียวไม่สนุกเลย

สำหรับสิ่งดีๆที่เรารู้สึกว่าเราตาบอดตอนโต มันโอเคกว่า อย่างน้อยเราก็เคยเห็นภาพธรรมชาติ เห็นหน้าพ่อแม่ ได้มองเห็นโลกมาตั้ง 15 ปี
ภาพเหล่านั้นหล่อเลี้ยงหัวใจในวันที่เราท้อได้เสมอค่ะ ทำให้เรายิ้มได้ เพราะเราคือคนพิเศษที่ธรรมชาติเปิดโอกาสให้ได้เรียนรู้ชีวิต ในแบบที่น้อยคนได้สัมผัสค่ะ