เราเป็นผู้หญิง อายุ 20 ปี เรียนอยู่ด้วย
กำลังเรียน ปี2 ตอนนี้ทำงานคลีเอเตอร์
โดยการทำเพจ รายได้เราตอนนี้ เดือนแรก 10,000 กว่าบาท เดือนที่ 2 เราทำได้ 80,000 กว่าบาท เดือนที่ 3 ได้ 9 หมื่นเกือบแสน แต่ยังไม่ถึง เป้าหมายเราเดือนละแสนกว่า เราว่าเราทำได้นะ เราโดนญาติๆ น้าๆ พูดให้สอบตำรวจ สอบครู สอบราชการ แต่เราไม่ชอบ เราอยากอิสระ เราทำงานนี้เราตื่นกี่โมงก็ได้ ทำเวลาไหนก็ไหน ที่ไหนก็ได้ เราชอบอิสระ ชอบเที่ยวสถานที่ธรรมชาติ ความฝันเราคือมีรายได้เดือนละแสน ทุกวันนี้เราส่งให้แม่เดือนละ 20,000 แม่เข้าใจเราทุกอย่าง ไม่เคยบังคับเรา เรามีเป้าหมายจะทำบ้านใหม่ให้แม่ ซื้อบ้านให้ตัวเอง ซื้อรถให้ตัวเอง ทำประกันให้แม่ เรามีแม่อยู่คนเดียว พ่อเสียชีวิต แม่ทำงานเลี้ยงเราคนเดียวมาตลอด เป้าหมายในชีวิตเราคือทำให้แม่และเราสบาย ในตอนที่เรายังสนุกได้อยู่ เก็บเงินให้ได้เยอะที่สุด เอาเงินบางส่วนไปเที่ยวเปิดโลกกว้าง ให้สุดๆ เราผิดไหมคะที่ไม่เลือกสอบราชการตามความหวังญาติ ?
เราชอบโดนญาติเปรียบตลอดกับลูกของญาติอีกฝ่ายว่า เค้าเรียนครู ได้ฝึกสอนโรงเรียนนั้นนี้ เราก็เฉยๆ เค้าก็มองเราไม่เอาไหน ชอบเปรียบเทียบว่า ลูกคนข้างบ้านเรียนพยาบาล ได้รับหมวกแล้ว เค้าบอกเรามาเรียนอะไร เราต้องทำงานสายราชการนะ ถึงจะสบาย เราเข้าใจทุกอย่างว่าสบาย มีสวัสดิการดี แต่คงไว้เป็นเรื่องอนาคต ตอนนี้เราขอแค่มีใบปริญญา พร้อมบ้านตัวเอง บ้านใหม่แม่ รถ เงินเก็บ ก็พอ พาแม่เที่ยว มีเวลาดูแล ส่งเงินให้แม่ เราเหนื่อยกับงานมาตลอด ทำงานหาเงินเรียนเอง รับจ้างล้างจานก็ทำมาแล้ว ตอนปี1 เทอมแรกๆ เลิกงานดึก ตื่นเช้าไปเรียนสาย เราท้อมาก ร้องไห้ทุกวัน น้อยใจชะตาชีวิตตัวเอง ไม่เห็นมีญาติคนไหนยื่นมือมาช่วยเรา ไม่เคยแม้กระทั่งจะถามว่าเราเหนื่อยไหม เรามีเงินกินข้าวไหม แต่เราเข้าใจแม่นะ แม่เราต้องทำงานคนเดียว มาวันนี้ จะขอเรียกว่าเราประสบความสำเร็จขึ้นมานิดนึงก็ว่าได้ เราจะทำให้แม่สบายเอง .
เราทำงานคลีเอเตอร์ แต่ญาติอยากให้สอบราชการ มองว่างานคลีเอเตอร์ไร้สาระ ไม่มั่นคง
กำลังเรียน ปี2 ตอนนี้ทำงานคลีเอเตอร์
โดยการทำเพจ รายได้เราตอนนี้ เดือนแรก 10,000 กว่าบาท เดือนที่ 2 เราทำได้ 80,000 กว่าบาท เดือนที่ 3 ได้ 9 หมื่นเกือบแสน แต่ยังไม่ถึง เป้าหมายเราเดือนละแสนกว่า เราว่าเราทำได้นะ เราโดนญาติๆ น้าๆ พูดให้สอบตำรวจ สอบครู สอบราชการ แต่เราไม่ชอบ เราอยากอิสระ เราทำงานนี้เราตื่นกี่โมงก็ได้ ทำเวลาไหนก็ไหน ที่ไหนก็ได้ เราชอบอิสระ ชอบเที่ยวสถานที่ธรรมชาติ ความฝันเราคือมีรายได้เดือนละแสน ทุกวันนี้เราส่งให้แม่เดือนละ 20,000 แม่เข้าใจเราทุกอย่าง ไม่เคยบังคับเรา เรามีเป้าหมายจะทำบ้านใหม่ให้แม่ ซื้อบ้านให้ตัวเอง ซื้อรถให้ตัวเอง ทำประกันให้แม่ เรามีแม่อยู่คนเดียว พ่อเสียชีวิต แม่ทำงานเลี้ยงเราคนเดียวมาตลอด เป้าหมายในชีวิตเราคือทำให้แม่และเราสบาย ในตอนที่เรายังสนุกได้อยู่ เก็บเงินให้ได้เยอะที่สุด เอาเงินบางส่วนไปเที่ยวเปิดโลกกว้าง ให้สุดๆ เราผิดไหมคะที่ไม่เลือกสอบราชการตามความหวังญาติ ?
เราชอบโดนญาติเปรียบตลอดกับลูกของญาติอีกฝ่ายว่า เค้าเรียนครู ได้ฝึกสอนโรงเรียนนั้นนี้ เราก็เฉยๆ เค้าก็มองเราไม่เอาไหน ชอบเปรียบเทียบว่า ลูกคนข้างบ้านเรียนพยาบาล ได้รับหมวกแล้ว เค้าบอกเรามาเรียนอะไร เราต้องทำงานสายราชการนะ ถึงจะสบาย เราเข้าใจทุกอย่างว่าสบาย มีสวัสดิการดี แต่คงไว้เป็นเรื่องอนาคต ตอนนี้เราขอแค่มีใบปริญญา พร้อมบ้านตัวเอง บ้านใหม่แม่ รถ เงินเก็บ ก็พอ พาแม่เที่ยว มีเวลาดูแล ส่งเงินให้แม่ เราเหนื่อยกับงานมาตลอด ทำงานหาเงินเรียนเอง รับจ้างล้างจานก็ทำมาแล้ว ตอนปี1 เทอมแรกๆ เลิกงานดึก ตื่นเช้าไปเรียนสาย เราท้อมาก ร้องไห้ทุกวัน น้อยใจชะตาชีวิตตัวเอง ไม่เห็นมีญาติคนไหนยื่นมือมาช่วยเรา ไม่เคยแม้กระทั่งจะถามว่าเราเหนื่อยไหม เรามีเงินกินข้าวไหม แต่เราเข้าใจแม่นะ แม่เราต้องทำงานคนเดียว มาวันนี้ จะขอเรียกว่าเราประสบความสำเร็จขึ้นมานิดนึงก็ว่าได้ เราจะทำให้แม่สบายเอง .