สวัสดีค่ะเราไม่เคยเขียนกระทู้เลยค่ะอยากลองอยากรู้ว่าจะคิดกับเรายังไงเริ่มเลยนะคะเราเป็นผญ.คนนึงเราได้รู้จักกับผช.คนนึงจากเฟสบุ๊คเริ่มคุยกันปี 60 ต้นเดือนมกราเลยค่ะไม่ใครคนนึงก็ทักไปจำไม่ได้แล้ว แต่บังเอิญมากเหมือนเป็นเพื่อนกันตั้งนานแล้วแต่พึ่งมาทักกันบังเอิญอีกเราไปส่องเฟสนางเป็นคนใกล้ตัวมากเคยเรียน รร ที่เรากำลังเรียนอยู่เราก็รู้จักกับเพื่อนๆของนางต่อจากนั้นก็คุยกันไปเรื่อยๆจะบอกว่าที่เราเริ่มคุยนางไม่มีแฟนนะคะแล้วเราก็สังเกตว่านางมีคนคุยเยอะก็เข้าใจแต่ตอนแรกๆก็ไม่ได้คิดอะไรพอนัดมาเจอกันครั้งแรกเท่านั้นแหละค่ะนางเป็นคนน่ารักมากแล้วก็คุยกันตลอดมานางก็นัดเจอทุกอาทิตย์อาทิตย์ละครั้งเพราะนางไม่ค่อยออกไปไหนนางเงียบๆเราก็เริ่มมีใจให้ตลอดเราคุยกันทุกวันเลยนะคะเราก็คุยกันได้ 1เดือนกว่าเองเรามีใจให้เค้าเร็วใช่ไหมล่ะแล้วนางก็มาบอกว่ามีคนขอคบแต่เราคิดนะจะมีผญ คนไหนจะมาขอคบผช ก่อนแต่เราก็ชั่งมันแต่ตอนนั้นน้ำตาแตกเลยค่ะนางบอกนางไม่แน่ใจว่าคบไหมนางก็บอกรส ผิดกับเราเราจะเป็นเหมือนเดิมไหมเราก็คุยทั้งน้ำตาเราไม่เคยบอกว่าเรารักเค้าชอบเค้าเลยนะคะแต่วันนั้นเราเลยบอกครส.ประมาณว่ารส ดี แค่นั้นแต่ก็ชั่งมันไปแต่เราก็คุยกับนางต่อเหมือนเดิมแต่เราก็จะเปลี่ยนไปนิดนึงนางก็บอกเข้าใจว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้คุยต่อกันได้ไม่กี่วันเรากับนางก็ไม่ได้คุยกันอีกเพราะสุดท้ายนางก็ไปคบกับ ผญ.คนนั้น ช่วงนั้นก็ประมาณอาทิตนึงเลยค่ะร้องไห้ทุกวันกว่าจะทำใจได้คนคุยกันทุกวันอ่ะเนอะเราก็หายกันไปเป็นเดือนเลยนะคะเราคิดถึงนางมากเราเลยโทรหานางนางก็บอกคิดถึงก็คุยในไอจีก็โหลดแอพจากที่เราไม่เล่นทวิตก็ต้องโหลดมาคุยเปลี่ยนแอพเป็นเกาเกาเราก็คุยกับนางในนั้นตลอดแต่ไม่ได้คุยทุกวันนะคะนานๆทีเหมือนเดือนละครั้งบางครั้งก็ 2-3 เดือนครั้งเรารู้นะคะว่าเราผิดเต็มๆเราก็มีคนอื่นเข้ามาคุยนะคะแต่ก็คุยแปปๆสุดท้ายเราก็คิดถึงนางคนเดียวนางไม่เหมือนผช.คนที่เราเจอผญ.หลายคนก็จะมีโมเม้นนี้ แล้วนางก็เลิกกับแฟนนาง นางโสดไม่กี่เดือนนางมีใหม่บังเอิญอีกนางไปคบกับรุ่นพี่ของเราแต่เราไม่ได้สนิทกับรุ่นพี่ขนาดนั้นอ่ะแต่ก็รู้จักกันอยู่เราก็คิดเราไม่อยากทำแบบนี้แล้วแบบคนรู้จักกันอ่ะแต่เราก็รู้ว่าไม่ว่าคนรู้จักหรือไม่รู้จักเราก็ไม่ควรทำแต่ต่อดีกว่าเราก็เหมือนลืมๆใจแข็งไปช่วงนั้นเรามัวแต่เรียนเครียดด้วยมั้งเบื่อๆเซงๆอารมณ์ล้วนๆแต่สุดท้ายนางก็ทักมานะคะแต่ครั้งนี้นางเอาไลน์นางทักมาเลยแต่ก็มีไลน์ใหม่ที่แฟนนางไม่มีทักเรามาเราก็เล่นตัวแบบคุยแบบไม่อยากคุยแต่ที่จริงอยากคุยมากก็ทักมาเรื่อยๆชวนไปบ้านด้วยแต่เราก็ปฏิเสธไปก็คุนกันมาจนปี 62 แต่นานเลยกว่าจะได้คุยกันแต่นางทักมาคิดถึงเดือนมีนา เราไม่เข้าอ่านเลย แต่เราดันไปส่องไอจีกับเฟสทั้งที่ไม่ได้ส่องนานเลยนั่นแหละค่ะนางอัลเราลบเรางงเลยแต่เราก็ไม่อยากทักไปถามนางแบบรู้อ่ะว่าไม่มีสิทธิ์แต่ก็ถึงวันกล้าเดือนนี้แหละค่ะประมาณอาทิตย์ที่แล้วเราเลยทักไปแบบทำเป็นไม่รู้ว่านางคือใครก็เลยถามว่าลบทำไมนางก็ตอบแบบเหมือนไม่ใช่นางอ่ะเวลานางคุยกับเรานางก็จะแทนชื่อตัวเองแล้วเรียกเราว่าพี่ไม่ก็ชื่อเราเลยเราก็สงสัยแฟนนางป่าวแต่นางตอบว่าเราก็ลบหมดแหละเราเลยตอบไปว่าเครๆพออีกวันนางก็อ้างว่าเราไม่ตอบนางเองเอ้าผิดเฉย555555555555เราก็ยังสงสัยนางก็เหมือนจะบอกว่าเป็นนางแต่เราก็อ่านไม่ตอบไปพออีกวันนางทักมาบอกลบละนะเราก็อ่านไม่ตอบเราก็คงคิดเราคงไม่มีโอกาสมาคุยกันแล้วจริงๆแต่เราจะตัดใจหลายรอบแล้วแต่ก็รักนางตลอดนะแบบมีนางคนเดียวอ่ะมันคือสิ่งที่ผิดอ่ะรู้อ่ะแต่มันทำไม่ได้อ่ะและอีกอย่างเหมือนเราเป็นคนในความลับของนางตลอดเฮ้อ ขอบคุณทุกคนนะคะที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นค่ะ
จะตัดใจแต่ไม่เคยตัดใจได้อยากรู้คคห.?