เรื่องมีอยู่ว่า เรากับสามีอยู่กินด้วยกันมา17ปีแล้วค่ะมีลูกด้วยกัน1คนอายุ8ขวบ เราทำงานห้างเข้าเป็นกะ ส่วนสามีทำงานฝีมืออยู่บ้าน ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมาเค้าทำให้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นงานบ้าน เลี้ยงลูก (แต่กับข้าวซื้อกินค่ะ) แต่เค้าเป็นคนกินเหล้าค่ะ กินทุกวัน ตั้งแต่ บ่าย4 โมงยันเรากลับบ้านก็ยังไม่เลิก เราก็จะเรียกทุกครั้งที่เรากลับ ยิ่งมีลูกนี่ให้ลูกอยู่ในวงเหล้าเลย บ้างวันเรากลับ4ทุ่มลูกยังใส่ชุดนักเรียนอยู่เลย เราก็เลยมีปากเสียงกันบ่อย ตอนที่มีลูกค่ะ และงานเค้าทำอยู่บ้านเป็นธุรกิจตัวเอง จะทำตอนไหน เลิกตอนไหนก็ได้ อยู่ๆเค้าก็เปลี่ยนไปเราเริ่มสังเกตุ ว่างานบ้านไม่ทำ เราไม่มีเสื้อผ้าใส่ไปทำงาน ก็บอกว่าเหนื่อย เราเลยว่าคุณมีเวลาทั้งวันนะ เค้าก็ว่าแล้วทำไมเราไม่ทำละ ฟังดูมันก็แปลกๆไป แต่ไม่ได้ว่าอะไร เราก็ทำ วันหยุดเราก็ทำกระเป๋าผ้าขาย ทำงานไม่เคยได้หยุด แล้วเหมือนว่าเรื่องมันปิดไม่มิด วันนั้นเค้าลืมโทรศัพท์ที่โต๊ะทำงาน เพราะรีบไปส่งของลูกค้า มีข้อความจากผู้หญิงเข้ามาประมาณว่า ทำอะไรอยู่ กินข้าวยัง คิดถึงนะ เราโมโหมาก พอเค้ากลับมาเราเลยถามว่านอกใจใช่ไหม เค้าบอกว่าแค่เพื่อนกันสมัยเด็ก อยู่บ้านติดกันด้วยตอนเด็ก เราบอกไม่เชื่อ พอนับแต่นั้นมา เราคอยโทรคอลหาเค้าทุกครั้งที่มีโอกาส จับตาดูทุกอย่าง แล้วก็ถึงวันที่ความอดทนเค้าสิ้นสุดลง วันนั้นเรากับบ้านดึก เค้าเมามาก แล้วก็พูดกับเราว่า อยากรู้มากใช่ไหม ถ้าอยากรู้จะบอก ใช่ผู้หญิงคนนั้นคือรักแรกของเค้า เค้ารักและรอผู้หญิงคนนี้มา20ปี ส่วนเราอยู่ด้วยกันมา17ปี เค้าบอกว่าเค้าไม่เคยรักเราเลย เค้าบอกว่าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง อะไรก็เค้า เค้าเหนื่อย เราจุกจนพูดไม่ออก เราฝืนตัวเองถามเค้าว่า ติดต่อกันนานรึยัง เค้าบอกว่าได้3 เดือนแล้ว มีผู้หญิงมาหาบ้าง เดือนละ 2-3ครั้ง เราเจ็บจนพูดไม่ออก ความไว้ใจ เราไปทำงานงกๆ แต่เค้ากับผู้หญิงคนนั้นทำแบบนี้หลับหลังเรา ก่อนที่เราจะพูดอะไร เค้าขอหย่า เราน้ำตาไหลไม่หยุด เค้าไม่เคยสงสารเราและลูกเลย เราเลยตัดใจหย่าให้เค้าไปโดยให้สลักหลังใบหย่าว่าเค้าจะส่งเสียบุตร เดือนละเท่านี้ บ้านและรถยกให้เรา แต่ก็ต้องผ่อยจ่ายเองคนเดียว เค้าบอกจะไปแต่ตัว เค้าบอกว่าเค้ารักผู้หญิงคนนั้นมาก ผู้หญิงคนนั้นทำให้เค้าทุกอย่าง เค้าอยากจะขอไปสร้างอนาคตใหม่กับผู้หญิงคนนั้น เราร้องไห้เสียใจ และนึกย้อนกลับไปว่าเราคงดีไม่พอจริงๆ เพราะตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมาเค้าไม่เคยบอกว่ารักเราเลย แต่เค้ากับพูดกับเราว่าเค้ารักผู้หญิงคนนั้นมาก เราคิดว่าการบอกรักเป็นแค่คำพูด เพราะเราดูการกระทำมากกว่าเพราะเค้าทำให้เราทุกอย่าง เราไม่คิดเลยว่าครอบครัวเราจะต้องมาแตกแยก เพราะเรื่องที่เราไม่ทำงานบ้าน เค้าไม่เคยพูด เคยบ่น เพราะเราก็ทำงานใช้แรงงาน เรานึกว่าเค้าเข้าใจเราว่าเราเหนื่อยจากงานที่ทำแล้วเค้าช่วยแบ่งเบาภาระเรา ต่อแต่นี้ไปก็จะขออดทนเพื่อลูกค่ะ แต่ที่เข้ามาระบายในนี้เพราะอยากรู้ความคิดเห็นของเพื่อนๆว่าเราทำผิด ทำพังใช่ไหมค่ะ (ขอบคุณค่ะ)
เราผิดหรือเค้าผิดค่ะ ช่วยให้คำตอบด้วยค่ะ