คนอื่นสามารถฟ้องเรา เรื่องลูกของเราได้รึป่าว?

เราอ่านแล้วเรากลับเห็นใจน้ากับแฟนน้าเค้ามากกว่านะคะ ถามจริงๆว่าคุณรักลูกคุณบ้างไหม เห็นลูกเหมือนสิ่งของเลย สงสารลูกคุณจริงๆ ก่อนหน้านี้ก็ทิ้งลูกไว้กับพ่อเด็ก พอน้าอยากเลี้ยงก็ไปเอามาให้น้าเลี้ยง สัญญาที่จะส่งเงินให้ก็ไม่ส่ง ก็ให้น้ากับแฟนเลี้ยงแบบฟรีๆ

พอเริ่มจะมีเงิน ก็จะมาเอาคืน แต่สุดท้ายก็ไม่มี แต่จะต่อรองจะมาเอาลูกไปเลี้ยงแล้ว ทำแบบไม่เห็นใจคนที่เลี้ยงมา หรือใจลูกคุณเลย รู้แต่คุณจะเอาจะเอาอะ จริงอยู่ลูกเป็นสิทธิ์ของแม่คุณมีสิทธิ์ในตัวลูกเต็มที่ แต่เคยคิดถึงใจคนอื่นบ้างไหม เราคิดว่าน้ากับแฟนก็น่าจะรักลูกและผูกพันกับลูกคุณ ไม่อย่างนั้นเค้าคงไม่ทำแบบนี้ เค้าเลี้ยงของเค้ามา อยู่ๆจะมาเอาไป ถามใจตัวเองมีปัญญาเลี้ยงแล้วเหรอคะ ถึงจะมาเอาคืน มองในมุมเด็ก เด็กอยู่กับใครก็รักและผูกพันคนนั้นแล้ว คุณจะไปเอาคืน ถามว่าลูกมีความผูกพันกับคุณบ้างหรือยัง คิดจะมาเอาไปถ้าไปไม่รอดจะส่งคืนใครไหมคะ ไปทบทวนตัวเองให้ดีว่าอยากจะเลี้ยงเค้าจริงๆรึเปล่า

คนเป็นแม่ ถ้ารักลูกจริง ลำบากแค่ไหนก็จะไม่มีวันยกให้ใครเลี้ยง เราตอบในฐานะคนเป็นแม่เหมือนกัน ถ้าคุณรักลูกจริงคงไม่ทิ้งไว้กับแฟนคุณหลังเลิกกันแต่แรกหรอกค่ะ น่าจะต้องพยายามดิ้นรนทุกทางเพื่อเอาลูกมาเลี้ยงเอง และคงจะไม่มีวันเอาลูกไปให้คนอื่นเลี้ยง สัญญาว่าจะส่งเงินให้เค้าก็ไม่ส่ง ใจคุณคิดอะไรถึงไม่ส่ง ไม่ห่วงลูกเหรอคะ แล้วตอนนี้จะมาเอาลูกไป คือคิดว่าส่งเสียเลี้ยงดูเค้าได้ตลอดจนกว่าลูกจะโตโดยไม่คิดยกให้ใครเลี้ยงอีกใช่ไหมคะ ถ้าไม่มั่นใจก็ปล่อยให้น้าเค้าเลี้ยง แล้วคุณก็หมั่นแวะเวียนมาหาลูก เอาเงินมาส่งเสียลูกแทนดีกว่าค่ะ  ถ้าเราตอบแรงต้องขออภัย แต่เราไม่ชอบสิ่งที่คุณทำเลยค่ะ และคิดว่าคุณไม่มีกำลังพอจะเลี้ยงลูกเองจริงๆค่ะ อ่านจากที่เขียนมา