คู่กันแล้ว เลิกรากันไป ยังไงก็หวนกลับมารักกันอีก จริงหรือ?

ขอกำลังใจ คำแนะนำ ความคิดเห็นจากพันทิปหน่อยค่ะ เราคบกับแฟน ถ้าไม่นับตอนเลิก ปีนี้ก็เข้าปีที่5ละค่ะ แต่เดือนม.ค.-พ.ค. 61 เราติดเพื่อน ติดเที่ยว นอกใจเขาระหว่งที่คบกัน ก่อนทิ้งเขา นอกใจคือคุยเฉยๆนะคะ ไม่มีอะไรเกินเลย เราทิ้งเขาให้เสียใจประมาณ3เดือน หลังจากนั้น เรามาใช้ชีวิตทำงานคนเดียวใน พ.ค. 61 ได้รู้ว่า ไม่มีใครมาแทนที่เขา และเราต้องการแค่เขาคนเดียวเท่านั้น จนมาถึงปลาย พ.ค. 61 เราเป็นฝ่ายอ้อนวอนขอร้องให้เขากลับมา โดยมีเงื่อนไขที่ว่า เราต้องยอมเขาทีกอย่าง (ก่อนเราทิ้งเขา เขาเป็นฝ่ายยอมเราทุกอย่าง) หลังจากนั้น เราก็ใช้ชีวิตคู่ทำงาน เก็นเงิน วางแผนอนาคตกันทักอย่าง เขากลับมาด้วยความอาวรใช่ไหมค่ะแบบนี้ ตั้งแต่เขากลับมา เราก็ไม่ได้เป็นฝ่ายยอมเขา กลับกลายเป็นเขาที่ยอมเราเหมือนเดิม จนมาถึงปลายเดือนเมษายนที่ผ่านมา เขาได้บอกเลิกเรา บอกว่าอยู่คนเดียว ค้นหาตัวเอง ต่างคนต่างอยู่ดีกว่า (ตอนแรกก็คิดว่าเขาอยากอยู่คนเดียว จนเราล้อคอินเฟสเขาไว้ในเครื่องเรา แล้วคืนวันนั้นแชทผู้หญิงก้เด้งขึ้นมาว่า โบกมือมาทำไม ไหนบอกไม่คุยในเฟส คุยในไลน์ ณ เวลาที่บอกเลิกเรา เขาเข้ากะดึก เราไม่ได้เจอเขาเลย) สรุปเลยละกันค่ะ เหตุผลที่เลิก เนื่องจาก ระแวงเรา แผลเก่าเมื่อปีที่แล้วยังหลอกหลอนเขา ความรู้สึกมันกลายเป็นเพื่อนหรือพี่น้อง ตลอดเวลาที่เขากลับมา มันไม่ใช้คนรักกันเลย ทั้งๆที่เราต้องยอมเขา ไม่มีกฎ ต้องยอมให้เขาเที่ยว พบเจอกับสังคมเพื่อนที่ทำงาน แต่เราห้ามเขาทุกอย่าง เขาไม่ทนอีกต่อไปแล้ว แล้วเขาก็ไปอย่างง่ายดาย ไม่ร้องไห้เลยสักอย่าง ที่สำคัญเลย เราคุยกับคนใหม่ที่เขาคุย ผู้หญิงคนนั้นเข้าใจทุกอย่าง เลิกคุยกับแฟนเก่าเรา แต่แฟนเก่าเราก็หาใหม่มาคุยอีก (รู้จากการสืบ)

ทิ้งท้ายค่ะ เขาบอกว่า ถ้าคู่กันจริง ก็คงไม่แคร้วคราดกัน คำนี้เราเคยใช้กับเขาตอนเราทิ้งเขา

คล้ายๆกับทุกอย่างจะตามสนองเรา แต่ก็ไม่เชิง สิ่งที่เราทำกับเขามันร้ายแรงกว่านี้มากๆ เราคิดว่าครั้งนี้ไม่ใช้กรรมตามสนองแน่นอน อนาคตมันต้องตามมาสนองเราจากใครคนหนึ่งบนโลกนี้

แล้วคุณคิดว่าอย่างไร กับสตอรี่เรื่องนี้ เราไม่ทีทางเลือดใดๆนอกจากยอมรับ เลิกกันด้วยดี เข้าใจเขาทุกอย่าง ไม่เรียกร้องอะไร

แต่ทุกๆคืนเรานอนไม่หลับเลย มันเจ็บฝังใจ ฝัน อนาคตที่สร้างมาด้วยกัน โดยไม่มีทีท่าว่าจะทลาย ก็ทลายลงมา