[Spoil] Kono Oto Tomare! ตอนที่ 7 โคโตะของเธอคืออาวุธร้าย

ครึ่งแรกของตอนนี้เล่าเรื่องดราม่าครอบครัวและตอนเด็กของซาโตวะ เทียบกับดราม่าของจิกะแล้ว สะเทือนใจไม่แพ้กันเลย T-T 
ส่วนครึ่งหลังก็เล่าเรื่องปมในใจของฮิโระและการเปิดใจของซาโตวะกับฮิโระ และทาเคโซ ที่ทำให้อะไรที่ติดค้างอยู่ในใจก็เคลียร์กันจบในตอนนี้จะได้มุ่งหน้าสู่การแข่งขันอย่างจริงจังต่อไป

ต่อจากตอนที่แล้ว จิกะมาที่บ้านของซาโตวะที่ป่วยอยู่ทำให้ได้รู้ว่าเธอใช้ชีวิตอยู่คนเดียว ซึ่งไม่มีใครเคยรู้มาก่อน จิกะอยู่เฝ้าไข้ซาโตวะและตอนที่หาผ้าขนหนูจะเช็ดตัวก็บังเอิญไปเจอแผ่นดีวีดีการแข่งขันรายการระดับประเทศครั้งล่าสุดของซาโตวะ 


จากนั้นก็เป็นการเล่าพาร์ทอดีตสมัยเด็กของซาโตวะ ช่วงที่พ่อเสียไปและแม่ต้องมารับช่วงดูแลโรงเรียนสอนโคโตะ ซาโตวะตอนเด็ก (น่ารักมาก) มาอวดเพลงโคโตะที่แต่งเองให้แม่ฟัง มีความฉายแววเป็นอัจฉริยะมาตั้งแต่เด็ก 

สถานการณ์ของโรงเรียนโฮสึกิไม่ค่อยดีนักหลังจากสูญเสียพ่อของซาโตวะ มีหลายคนขอลาออกเพราะไม่มั่นใจความสามารถของแม่ ทำให้แม่เริ่มเครียดและเปลี่ยนไป ซาโตวะเลยพยายามช่วยแม่ ด้วยการฝึกเล่นโคโตะและประกวดหลายเวทีจนมีชื่อเสียง ถึงแม้ว่าจะทำให้ไม่มีเพื่อน ไม่มีสังคมก็ไม่เป็นไรขอให้ตัวเองเก่งและช่วยแม่ได้ก็พอ

ซาโตวะกลายเป็นความหวังสุดท้ายของครอบครัว และแม่ก็เข้มงวดมากจนทำให้เริ่มเกิดปัญหาเมื่อซาโตวะโตขึ้นและถูกแม่บังคับและบงการชีวิตทุกเรื่อง จนกระทั่งในการแข่งขันโคโตะเวทีระดับประเทศ ซาโตวะทำให้ทุกคนรวมทั้งแม่ต้องแปลกใจเพราะพอถึงคิวการแสดงเธอไม่ได้เล่นเพลงที่แจ้งไว้ แต่ไปเล่นเพลงที่ตัวเองเคยแต่งตอนเด็กเพราะหวังว่าจะส่งความรู้สึกผ่านเพลงนี้ไปถึงแม่ได้ แต่แม่ก็ไม่เข้าใจและโกรธมาก ถึงกับบอกว่า เสียงโคโตะของเธอคืออาวุธรายสำหรับฉัน 

หลังจากนั้นซาโตวะก็ไม่ยอมไปซ้อมโคโตะอีกเลย และน่าจะเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ต้องออกจากบ้านมาอยู่คนเดียว

ตัดมาที่ปัจจุบัน จิกะร้องไห้หลังจากดูการแสดงของซาโตวะ พอเจ้าตัวตื่นขึ้นมาหลังฟื้นไข้ก็คิดว่าที่จิกะมาคือฝันไป แต่ปรากฏว่าเขามาจริงและยังอยู่ แถมยังทำอาหารไว้ให้ด้วย


ทางด้านทาเคโซก็สงสัยในท่าทีและคำพูดแปลกๆของฮิโระ แล้วก็สงสัยว่าเธอมาเข้าชมรมทำไม และเมื่อซาโตวะมาที่ชมรมหลังจากหายป่วยแล้วเพื่อนๆ ก็ดีใจมาก ส่วนฮิโระ ก็ยังเข้าใจอะไรผิดๆ อยู่ คุยกันไปคุยกันมาซาโตวะเลยบอกความจริงกับทุกคนไปว่า เธอออกมาจากโรงเรียนโฮสึกิแล้ว ทั้งถูกไล่ออกและถูกตัดออกจากความเป็นทายาทของตระกูลด้วย เพื่อนๆฟังแล้วต่างก็เห็นใจ ทาเคโซตอบไปว่า ขอบคุณที่บอกความจริง ฮิโระมองเหตุการณ์แล้วก็รู้สึกเหมือนรับไม่ได้ที่ทุกคนฟังซาโตวะพูดแล้วเข้าใจ เห็นใจ แสดงความเป็นเพื่อนที่ดี แต่ตอนเธอพูดเรื่องนี้กลับไม่มีใครฟัง เลยวิ่งหนี

ทาเคโซวิ่งตามไป และมีปากเสียงกันเพราะฮิโระบอกว่าเธอไม่ได้อยากเข้าขมรมเพราะประทับใจการแสดงอย่างที่บอกไปหรอก ทาเคโซเลยพูดไปว่า ท่าทางจะว่างมากสินะ เลยโดนกระเป๋าฟาดมาทีนึง

ส่วนฮิโระก็คิดถึงเรื่องในอดีตของตัวเองที่เคยถูกเพื่อนที่ไว้ใจหักหลังและแย่งแฟน แถมถูกเพื่อนคนนี้พูดจาใส่ความและทุกคนก็เชื่อกันหมด แต่เธอพูดเองกลับไม่มีใครเชื่อ กลายเป็นปมในใจมาถึงทุกวันนี้ 

วันต่อมาทาเคโซเจอกับฮิโระตอนเช้าก็เลยถามว่าเมื่อวานร้องไห้ทำไม แต่ฮิโระก็ไม่ยอมบอก ซาโตวะที่ได้ยินพอดีเลยวิ่งไปหาและพูดถึงเหตุผลที่มาเข้าชมรมของตัวเองว่า พอมีโอกาสได้ดูการเล่นโคโตะจากชมรมของโรงเรียนที่เล่นด้วยกันหลายคน ถึงแม้จะเล่นได้ไม่ดีนักแต่ทุกคนดูมีความสุข ก็เลยอยากมีส่วนร่วมกับความรู้สึกแบบนั้นมาก ซึ่งฮิโระก็น่าจะคิดเหมือนกับเธอเช่นกันถึงได้มาขอเข้าชมรม

สุดท้ายฮิโระก็ตัดสินใจกลับไปที่ชมรมโคโตะ และหลังจากเหตุการณ์นี้ความสัมพันธ์ของทุกคนก็น่าจะดีขึ้นกว่าเดิม 


ตอนต่อไป เห็นโรงเรียนคู่แข่งแว้บๆ เส้นทางสู่การแข่งขันยังต้องฝึกหนักมากกว่าเดิมอีกเยอะเลย