สวัสดีค่ะ🙏🏻 เราเป็นเพื่อนสนิทของผู้ป่วย พอดีเพื่อนหมอบอกว่าเป็นโรคซึมเศร้า อยากทราบว่าเราจะรับมือกับอาการยังไงหรอคะ?
จะเล่าให้ฟังก่อนค่ะ เพื่อนเราเริ่มเป็นมาประมาณ1-2ปี สาเหตุมาจากเรื่องมือที่สามฝั่งพ่อเขาค่ะ แต่เรื่องนี้เคยถามแม่เขาแม่เขาบอกว่าเคลียร์จบแล้ว แต่มันน่าจะเป็นปมในใจเพื่อนไปแล้ว และเกิดจากโดนกดดันเรื่องเรียนจากพ่อเขา พึ่งได้รับการักษาประมาณเดือนที่แล้วค่ะ เพราะก่อนหน้านี้มีปัญหาครอบครัวเพื่อนด้วยที่แรกๆไม่เข้าใจกับโรคนี้ จนแม่เขาได้รู้จากตัวเรา และเราอธิบายจนแม่เขาเข้าใจ ช่วงแรกๆแม่ของเพื่อนต้องแอบพ่อของเพื่อนไป เพราะแม่เคยเกริ่นมานิดหน่อย แต่พ่อของเพื่อนบอกว่า ไม่อยากให้ลูกมีประวัติการรักษา ถ้าทำงานในอนาคตหรือใครรู้เข้ามันจะลำบาก เพราะในไทยไม่ค่อยเปิดกว้างเรื่องนี้ นี่คือสาเหตุพ่อของเพื่อนไม่อยากให้รักษา ซึ่งตัวเราเข้าใจสิ่งที่พ่อเขาพูด แต่ยังไงถ้าอยากให้เพื่อนหายก็ต้องไปหาหมอ เลยแอบพาเพื่อนไปกับแม่ของเขา โดยที่ไม่บอกพ่อเขา อาการช่วงแรกๆเพื่อนจะนอนไม่หลับเลยต้องกินยานอนหลับที่ได้จากผู้ป่วยอีกรายที่เป็นโรคซึมเศร้ามาค่ะ อันนี้ตอนแรกเรายังไม่รู้นะคะ จนเราไปนอนบ้านเพื่อน ตอนเรานอนเราได้ยินเสียงเหมือนคนละเมอเราเลยตื่น แล้วก็เรียกเพื่อนให้ตื่น แต่เพื่อนไม่มีสติละเมอว่าไม่มีใครเลย ทำไมมืดไปหมด แล้วก็มีอาการแพนิคหายใจไม่ออกด้วย เราเลยตบๆเรียกชื่อเขาตะโกนก็ไม่ตื่น เราตะโกนว่าเราอยู่ตรงนี้ พร้อมกับนวดมือกับหน้าอกให้เขาค่ะ เพราะเคยอ่านว่า คนเป็นแพนิคจะมือชาหายใจไม่ออก จนแบบเราก็ทำได้เท่าที่จะทำได้ ปลอบเขาว่าเราอยู่ตรงนี้ ถึงเขาจะไม่ได้ยินก็เถอะ เราใช้เวลา1ชม.กว่า เราคิดว่าถ้าไม่มีใครอยู่กับเพื่อนมันอันตรายมากเลย จนตัดสินใจบอกแม่เขาให้พาไปหาหมอ เราพอรู้มาบ้างว่าเพื่อนน่าจะมีอาการเข้าข่ายคนเป็นซึมเศร้า แต่ไม่คิดว่าจะหนักขนาดนี้ เพื่อนไม่แสดงอาการให้แม่เขาเห็นเลย หรือแสดงแล้วแต่แม่เขาอาจจะไม่รู้ เราเลยบอกแม่เขาว่าเพื่อนไม่สบายนะ พอเพื่อนไปหาหมอก็นั้นแหละค่ะ หมอบอกว่าเป็นโรคซึมเศร้า ก็จ่ายยามาให้เพื่อนก็กิน แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราไม่ค่อยโอเค แม่ของเพื่อนเวลาเพื่อนรู้สึกเศร้าร้องไห้ หลังจากนั้นเพื่อนก็จะไปขอเงินแม่ แม่เขาก็จะให้ จะตามใจทุกอย่าง พาไปเที่ยวไปช้อปอะไรแบบนี้ค่ะ แล้วเงินที่แม่เขาชอบให้บางครั้งให้ประมาณ4-5หมื่น เพื่อนใช้ไปแค่2-3วันก็หมด เราเริ่มสังเกตเห็น เพราะเมื่อก่อนเพื่อนก็มีแบบซื้อของบ้าง แต่มันไม่หนักขนาดนี้ เราเคยถามว่าซื้อลิปมาทำไมไม่ใช้ เขาก็บอกว่ามันไม่สวยบ้าง หรือบ้างครั้งซื้อมาก็ทิ้ง ใช้ครั้งเดียวพอ เราคิดว่าเพื่อนเป็นหนักถึงขั้นไม่รู้คุณค่าของมันแล้วค่ะ และสิ่งที่เราคิดว่าไม่โอเคอีกอย่างเลยคือ ซื้อของเกี่ยวกับนักร้องเกาหลีชายที่มี11คนมีสัญญา1ปีอ่ะค่ะ เสียไปประมาณ1แสนกว่าค่ะ พอเราได้ยินเราแบบห้ะ!! จริงมั้ย มันไม่ใช่เงินน้อยๆนะคะ อีกอย่างมันเป็นเงินที่เขาไม่ได้หามาเอง แต่นั้นแหละจะบอกว่าเพื่อนผิดก็ไม่ใช่ เพราะแม่ของเขาเป็นคนให้เงินเอง และทุกครั้งที่จะไปทำอะไรกับใครไม่ว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนหรือชวนเพื่อนมาเที่ยวด้วยกัน ไปกินข้าว หรือเราไปนอนบ้านเขา แต่พอทุกคนแยกย้ายก็จะจบ ที่คำว่าเขาเหงาค่ะ เหมือนเพื่อนพึ่งแยกกับแฟนมาขึ้นรถ ก็จะบอกว่าเหงาจัง เราเลยอยากรู้ว่าคนเป็นโรคนี้มีอาการแบบนี้มั้ยคะ และล่าสุดเพื่อนเริ่มอยากฆ่าตัวตาย เพื่อนจะชอบหามีด ถามทุกคนว่ามีดอยู่ไหน แล้วถ้าไม่มีใครบอก ก็จะโวยวาย เราเคยคุยกับเพื่อนเพื่อนบอกว่าเขาหาวิธีฆ่าตัวตายทุกอย่างในเน็ตแล้ว ว่าแต่ละอย่างอันไหนตายบ้าง อันไหนทำยากบ้าง อันไหนน่าจะตายง่ายสุด ซึ่งเรื่องนี้คุยก่อนหน้าที่ไปหาหมอค่ะ และเพื่อนค้นพบว่ากินยานอนหลับ50เม็ดขึ้นไปจะเป็นวิธีที่ง่ายที่จะตาย เพื่อนเลยสะสมค่ะ เรารู้แต่ไม่ห้าม เพราะเราคิดว่าอย่าห้ามเขายิ่งห้ามเขายิ่งต่อต้าน ต่อค่ะเพื่อนก็จะชอบหามีด ทั้งบ้านเลยต้องซ่อนมีดไว้ แต่ล่าสุดแม่เขาเหนื่อยไม่ได้นอนสนิทมา1เดือนแล้ว เราเลยบอกว่าไม่ต้องห้ามถ้าเขาอยากฆ่าตัวตาย แม่ของเพื่อนเลยบอกที่อยู่คัตเตอร์ว่าอยู่ตรงไหน เพื่อนก็หาเจอ และเอาไปแอบไว้ใต้หมอน แต่ไม่ใช้นะคะ คนเป็นแม่ก็เป็นห่วงถึงจะพูดแบบนั้น เขาเลยโทรมาหาเราว่าให้ช่วยลองถามหน่อยได้มั้ย เราก็เลยโทรหาเพื่อน กว่าจะติดก็สายที่3 เพื่อนรับเราก็ถามว่า ขอพูดคำหยาบหน่อยนะคะ
‘แอบมีดไว้หรอ’
‘ป่าวกูเจอ’
‘ไหนแม่บอกว่าแอบมีดไว้’
‘ป่าวกุเจอ’ แล้วเพื่อนก็เงียบไปพักนึง แล้วพูดว่า ‘พวกเลิกกดดันกุสักที’
แล้วก็วางสายไป เราเลยงงนิดหน่อย แล้วแฟนของเพื่อนจะเป็นคนที่คอลไลน์กับเพื่อนตลอดเวลา เขาก็ทักแชทมาหาเราว่า เพื่อนกินยาไป30กว่าเม็ดแล้ว เลยรีบโทรบอกน้องสาวเพื่อนให้ไปดู และยังไม่ตัดสาย ก็ได้ยินว่าน้องสาวถามว่ากินทำไม เพื่อนบอกว่า อีกนิดเดียวก็ครบแล้ว เราเลยบอกน้องสาวให้ถามว่ากินไปกี่เม็ดและเหลือกี่เม็ด เพื่อนตอบว่า40เม็ดเอามาเร็วใกล้หมดแล้ว แล้วน้องสาวก็นับเหลืออีก12เม็ด เพื่อนกินไปทีละเม็ดนะคะ เราเลยบอกน้องให้โทรหาแม่ อ๋อเราลืมบอกว่าพ่อเค้าเปิดใจยอมรับตั้งแต่เพื่อนเริ่มคิดฆ่าตัวตายค่ะ พ่อเขาเป็นคนขับรถพาไปเที่ยว แล้วก็พยายามไม่พูดอะไรที่ไม่ดีออกไปแล้ว พยายามปรับทัศนคติมากขึ้น แต่พอเกิดเรื่องแบบนี้พ่อกับแม่เขาเลยจะไม่พาไปหาหมอ น้องสาวเลยร้องไห้บอกว่าให้พาพี่เขาไปหาหมอหน่อย เลยพาไปที่ใกล้ที่สุด พอเพื่อนล้างท้องเสร็จแฟนเพื่อนก็ไปหา แล้วเอาโทรศัพท์ถ่ายรูปส่งไปในแชทกลุ่ม เราถามในแชทสวนตัวเพื่อนว่าส่งรูปไปทำไมมันจะยิ่งทำให้เป็นเรื่องใหญ่นะ ในแชทกลุ่มทุกคนก็ทักมาเป็นอะไรเราเลยบอกว่าไม่ต่องเป็นห่วง ถึงมือหมอแล้ว และเพื่อนก็เล่นโทรศัพท์เองถ่ายรูปตัวเองไปในแชทกลุ่มอีกรอบ เราเลยคิดว่าไม่เตือนแล้ว ตอนเช้ามาเราไปดูในไอจี เพื่อนก็ลงรูปตัวเองในสตอรี่ที่อยู่รพ.หลายอันมาก ซึ่งเราคิดว่ามันไม่ควรนะ พึ่งผ่านความเป็นความตายมา ยังจะเล่นโทรศัพท์อีก และเพื่อนชอบฟีลขาดง่าย เก็บอารมณ์ไม่ได้ ชอบปรี๊ดแตกง่ายมากค่ะ โดนขัดใจก็แสดงออกมาทางสีหน้า บางครั้งปรี๊ดจนร้องไห้ และตามด้วยแพนิค ปกติใช่มั้ยคะ อันนี้เป็นมานานแล้วก่อนที่จะเป็นซึมเศร้าค่ะ เราสงสัยว่าคนที่เป็นซึมเศร้าเป็นแบบนี้มั้ยคะ และเราควรรับมือยังไง
อันนี้อีกเรื่องค่ะ เพื่อนถามว่าจะไปเรียนต่อที่จีนดีมั้ย เราสองจิตสองใจค่ะ คืออยากให้เพื่อนไปและไม่อยากให้ไปค่ะ เราอยากให้ไปเพราะ มันคืออนาคตเพื่อน อีกอย่างไปเพื่อนจะได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตมากขึ้นค่ะ เพราะไม่มีใครดูแล เขาต้องดูแลตัวเอง ช่วยเหลือตัวเอง กับอีกใจที่ไม่อยากให้ไป เพราะว่า ถ้าไปเพื่อนอาจจะทนรับแรงกดดันไม่ไหว เพราะมันไม่ใช่ไปเที่ยวแต่ไปเรียน เพราะแต่อยู่ไทยเพื่อนยังไม่โอเค แล้วถ้าไปจีนกลับมาไม่หนักกว่าเดิมหรอคะ เพราะตอนนี้เพื่อนจะเรียนไทยก็ไม่ได้ เพราะเพื่อนเคยพูดว่าเรียนจบเสร็จก็จะตายเลย พ่อเขาได้ยินเลยบอกว่านั้นก็ไม่ต้องเรียน อยู่บ้านเนี่ยแหละเปลืองเงินเปล่าๆ แม่เขาก็บอกว่าที่ให้เรียนไม่ใช่ทำเพื่อแม่แต่เพื่อตัวเอง ถ้าพ่อกับแม่ไม่อยู่อย่างน้อยก็มีงานทำนะ พ่อกับแม่เคยห้ามว่าอยากทำอะไรเลยนะ
ปล.ขอบคุณที่อ่านเรื่องนี้นะคะ และขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ ผิดพลาดประการใดต้องขอโทษด้วยนะคะพอดีเราพิมพ์นโทรศัพท์ค่ะ
สอบถามการรับมือกับคนเป็นโรคซึมเศร้าค่ะ
จะเล่าให้ฟังก่อนค่ะ เพื่อนเราเริ่มเป็นมาประมาณ1-2ปี สาเหตุมาจากเรื่องมือที่สามฝั่งพ่อเขาค่ะ แต่เรื่องนี้เคยถามแม่เขาแม่เขาบอกว่าเคลียร์จบแล้ว แต่มันน่าจะเป็นปมในใจเพื่อนไปแล้ว และเกิดจากโดนกดดันเรื่องเรียนจากพ่อเขา พึ่งได้รับการักษาประมาณเดือนที่แล้วค่ะ เพราะก่อนหน้านี้มีปัญหาครอบครัวเพื่อนด้วยที่แรกๆไม่เข้าใจกับโรคนี้ จนแม่เขาได้รู้จากตัวเรา และเราอธิบายจนแม่เขาเข้าใจ ช่วงแรกๆแม่ของเพื่อนต้องแอบพ่อของเพื่อนไป เพราะแม่เคยเกริ่นมานิดหน่อย แต่พ่อของเพื่อนบอกว่า ไม่อยากให้ลูกมีประวัติการรักษา ถ้าทำงานในอนาคตหรือใครรู้เข้ามันจะลำบาก เพราะในไทยไม่ค่อยเปิดกว้างเรื่องนี้ นี่คือสาเหตุพ่อของเพื่อนไม่อยากให้รักษา ซึ่งตัวเราเข้าใจสิ่งที่พ่อเขาพูด แต่ยังไงถ้าอยากให้เพื่อนหายก็ต้องไปหาหมอ เลยแอบพาเพื่อนไปกับแม่ของเขา โดยที่ไม่บอกพ่อเขา อาการช่วงแรกๆเพื่อนจะนอนไม่หลับเลยต้องกินยานอนหลับที่ได้จากผู้ป่วยอีกรายที่เป็นโรคซึมเศร้ามาค่ะ อันนี้ตอนแรกเรายังไม่รู้นะคะ จนเราไปนอนบ้านเพื่อน ตอนเรานอนเราได้ยินเสียงเหมือนคนละเมอเราเลยตื่น แล้วก็เรียกเพื่อนให้ตื่น แต่เพื่อนไม่มีสติละเมอว่าไม่มีใครเลย ทำไมมืดไปหมด แล้วก็มีอาการแพนิคหายใจไม่ออกด้วย เราเลยตบๆเรียกชื่อเขาตะโกนก็ไม่ตื่น เราตะโกนว่าเราอยู่ตรงนี้ พร้อมกับนวดมือกับหน้าอกให้เขาค่ะ เพราะเคยอ่านว่า คนเป็นแพนิคจะมือชาหายใจไม่ออก จนแบบเราก็ทำได้เท่าที่จะทำได้ ปลอบเขาว่าเราอยู่ตรงนี้ ถึงเขาจะไม่ได้ยินก็เถอะ เราใช้เวลา1ชม.กว่า เราคิดว่าถ้าไม่มีใครอยู่กับเพื่อนมันอันตรายมากเลย จนตัดสินใจบอกแม่เขาให้พาไปหาหมอ เราพอรู้มาบ้างว่าเพื่อนน่าจะมีอาการเข้าข่ายคนเป็นซึมเศร้า แต่ไม่คิดว่าจะหนักขนาดนี้ เพื่อนไม่แสดงอาการให้แม่เขาเห็นเลย หรือแสดงแล้วแต่แม่เขาอาจจะไม่รู้ เราเลยบอกแม่เขาว่าเพื่อนไม่สบายนะ พอเพื่อนไปหาหมอก็นั้นแหละค่ะ หมอบอกว่าเป็นโรคซึมเศร้า ก็จ่ายยามาให้เพื่อนก็กิน แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราไม่ค่อยโอเค แม่ของเพื่อนเวลาเพื่อนรู้สึกเศร้าร้องไห้ หลังจากนั้นเพื่อนก็จะไปขอเงินแม่ แม่เขาก็จะให้ จะตามใจทุกอย่าง พาไปเที่ยวไปช้อปอะไรแบบนี้ค่ะ แล้วเงินที่แม่เขาชอบให้บางครั้งให้ประมาณ4-5หมื่น เพื่อนใช้ไปแค่2-3วันก็หมด เราเริ่มสังเกตเห็น เพราะเมื่อก่อนเพื่อนก็มีแบบซื้อของบ้าง แต่มันไม่หนักขนาดนี้ เราเคยถามว่าซื้อลิปมาทำไมไม่ใช้ เขาก็บอกว่ามันไม่สวยบ้าง หรือบ้างครั้งซื้อมาก็ทิ้ง ใช้ครั้งเดียวพอ เราคิดว่าเพื่อนเป็นหนักถึงขั้นไม่รู้คุณค่าของมันแล้วค่ะ และสิ่งที่เราคิดว่าไม่โอเคอีกอย่างเลยคือ ซื้อของเกี่ยวกับนักร้องเกาหลีชายที่มี11คนมีสัญญา1ปีอ่ะค่ะ เสียไปประมาณ1แสนกว่าค่ะ พอเราได้ยินเราแบบห้ะ!! จริงมั้ย มันไม่ใช่เงินน้อยๆนะคะ อีกอย่างมันเป็นเงินที่เขาไม่ได้หามาเอง แต่นั้นแหละจะบอกว่าเพื่อนผิดก็ไม่ใช่ เพราะแม่ของเขาเป็นคนให้เงินเอง และทุกครั้งที่จะไปทำอะไรกับใครไม่ว่าจะไปเที่ยวกับเพื่อนหรือชวนเพื่อนมาเที่ยวด้วยกัน ไปกินข้าว หรือเราไปนอนบ้านเขา แต่พอทุกคนแยกย้ายก็จะจบ ที่คำว่าเขาเหงาค่ะ เหมือนเพื่อนพึ่งแยกกับแฟนมาขึ้นรถ ก็จะบอกว่าเหงาจัง เราเลยอยากรู้ว่าคนเป็นโรคนี้มีอาการแบบนี้มั้ยคะ และล่าสุดเพื่อนเริ่มอยากฆ่าตัวตาย เพื่อนจะชอบหามีด ถามทุกคนว่ามีดอยู่ไหน แล้วถ้าไม่มีใครบอก ก็จะโวยวาย เราเคยคุยกับเพื่อนเพื่อนบอกว่าเขาหาวิธีฆ่าตัวตายทุกอย่างในเน็ตแล้ว ว่าแต่ละอย่างอันไหนตายบ้าง อันไหนทำยากบ้าง อันไหนน่าจะตายง่ายสุด ซึ่งเรื่องนี้คุยก่อนหน้าที่ไปหาหมอค่ะ และเพื่อนค้นพบว่ากินยานอนหลับ50เม็ดขึ้นไปจะเป็นวิธีที่ง่ายที่จะตาย เพื่อนเลยสะสมค่ะ เรารู้แต่ไม่ห้าม เพราะเราคิดว่าอย่าห้ามเขายิ่งห้ามเขายิ่งต่อต้าน ต่อค่ะเพื่อนก็จะชอบหามีด ทั้งบ้านเลยต้องซ่อนมีดไว้ แต่ล่าสุดแม่เขาเหนื่อยไม่ได้นอนสนิทมา1เดือนแล้ว เราเลยบอกว่าไม่ต้องห้ามถ้าเขาอยากฆ่าตัวตาย แม่ของเพื่อนเลยบอกที่อยู่คัตเตอร์ว่าอยู่ตรงไหน เพื่อนก็หาเจอ และเอาไปแอบไว้ใต้หมอน แต่ไม่ใช้นะคะ คนเป็นแม่ก็เป็นห่วงถึงจะพูดแบบนั้น เขาเลยโทรมาหาเราว่าให้ช่วยลองถามหน่อยได้มั้ย เราก็เลยโทรหาเพื่อน กว่าจะติดก็สายที่3 เพื่อนรับเราก็ถามว่า ขอพูดคำหยาบหน่อยนะคะ
‘แอบมีดไว้หรอ’
‘ป่าวกูเจอ’
‘ไหนแม่บอกว่าแอบมีดไว้’
‘ป่าวกุเจอ’ แล้วเพื่อนก็เงียบไปพักนึง แล้วพูดว่า ‘พวกเลิกกดดันกุสักที’
แล้วก็วางสายไป เราเลยงงนิดหน่อย แล้วแฟนของเพื่อนจะเป็นคนที่คอลไลน์กับเพื่อนตลอดเวลา เขาก็ทักแชทมาหาเราว่า เพื่อนกินยาไป30กว่าเม็ดแล้ว เลยรีบโทรบอกน้องสาวเพื่อนให้ไปดู และยังไม่ตัดสาย ก็ได้ยินว่าน้องสาวถามว่ากินทำไม เพื่อนบอกว่า อีกนิดเดียวก็ครบแล้ว เราเลยบอกน้องสาวให้ถามว่ากินไปกี่เม็ดและเหลือกี่เม็ด เพื่อนตอบว่า40เม็ดเอามาเร็วใกล้หมดแล้ว แล้วน้องสาวก็นับเหลืออีก12เม็ด เพื่อนกินไปทีละเม็ดนะคะ เราเลยบอกน้องให้โทรหาแม่ อ๋อเราลืมบอกว่าพ่อเค้าเปิดใจยอมรับตั้งแต่เพื่อนเริ่มคิดฆ่าตัวตายค่ะ พ่อเขาเป็นคนขับรถพาไปเที่ยว แล้วก็พยายามไม่พูดอะไรที่ไม่ดีออกไปแล้ว พยายามปรับทัศนคติมากขึ้น แต่พอเกิดเรื่องแบบนี้พ่อกับแม่เขาเลยจะไม่พาไปหาหมอ น้องสาวเลยร้องไห้บอกว่าให้พาพี่เขาไปหาหมอหน่อย เลยพาไปที่ใกล้ที่สุด พอเพื่อนล้างท้องเสร็จแฟนเพื่อนก็ไปหา แล้วเอาโทรศัพท์ถ่ายรูปส่งไปในแชทกลุ่ม เราถามในแชทสวนตัวเพื่อนว่าส่งรูปไปทำไมมันจะยิ่งทำให้เป็นเรื่องใหญ่นะ ในแชทกลุ่มทุกคนก็ทักมาเป็นอะไรเราเลยบอกว่าไม่ต่องเป็นห่วง ถึงมือหมอแล้ว และเพื่อนก็เล่นโทรศัพท์เองถ่ายรูปตัวเองไปในแชทกลุ่มอีกรอบ เราเลยคิดว่าไม่เตือนแล้ว ตอนเช้ามาเราไปดูในไอจี เพื่อนก็ลงรูปตัวเองในสตอรี่ที่อยู่รพ.หลายอันมาก ซึ่งเราคิดว่ามันไม่ควรนะ พึ่งผ่านความเป็นความตายมา ยังจะเล่นโทรศัพท์อีก และเพื่อนชอบฟีลขาดง่าย เก็บอารมณ์ไม่ได้ ชอบปรี๊ดแตกง่ายมากค่ะ โดนขัดใจก็แสดงออกมาทางสีหน้า บางครั้งปรี๊ดจนร้องไห้ และตามด้วยแพนิค ปกติใช่มั้ยคะ อันนี้เป็นมานานแล้วก่อนที่จะเป็นซึมเศร้าค่ะ เราสงสัยว่าคนที่เป็นซึมเศร้าเป็นแบบนี้มั้ยคะ และเราควรรับมือยังไง
อันนี้อีกเรื่องค่ะ เพื่อนถามว่าจะไปเรียนต่อที่จีนดีมั้ย เราสองจิตสองใจค่ะ คืออยากให้เพื่อนไปและไม่อยากให้ไปค่ะ เราอยากให้ไปเพราะ มันคืออนาคตเพื่อน อีกอย่างไปเพื่อนจะได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตมากขึ้นค่ะ เพราะไม่มีใครดูแล เขาต้องดูแลตัวเอง ช่วยเหลือตัวเอง กับอีกใจที่ไม่อยากให้ไป เพราะว่า ถ้าไปเพื่อนอาจจะทนรับแรงกดดันไม่ไหว เพราะมันไม่ใช่ไปเที่ยวแต่ไปเรียน เพราะแต่อยู่ไทยเพื่อนยังไม่โอเค แล้วถ้าไปจีนกลับมาไม่หนักกว่าเดิมหรอคะ เพราะตอนนี้เพื่อนจะเรียนไทยก็ไม่ได้ เพราะเพื่อนเคยพูดว่าเรียนจบเสร็จก็จะตายเลย พ่อเขาได้ยินเลยบอกว่านั้นก็ไม่ต้องเรียน อยู่บ้านเนี่ยแหละเปลืองเงินเปล่าๆ แม่เขาก็บอกว่าที่ให้เรียนไม่ใช่ทำเพื่อแม่แต่เพื่อตัวเอง ถ้าพ่อกับแม่ไม่อยู่อย่างน้อยก็มีงานทำนะ พ่อกับแม่เคยห้ามว่าอยากทำอะไรเลยนะ
ปล.ขอบคุณที่อ่านเรื่องนี้นะคะ และขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ ผิดพลาดประการใดต้องขอโทษด้วยนะคะพอดีเราพิมพ์นโทรศัพท์ค่ะ