ก่อนอื่นต้องบอกว่าตอนนี้แฟนเป็นทหารเกณฑ์ใกล้จะปลดแล้วค่ะ เขาเรียนไม่จบ ปวช. เคยทำงานเป็นช่างทาสีแบบจ้างที่ไหนก็ไปทำที่นั่นหนะค่ะ แล้วก็มาสมัครเป็นทหารเกณฑ์
เรื่องของเรื่องคือเขาเป็นคนที่ชอบเล่นเกมมาก ซึ่งเราก็ชอบเหมือนกัน แต่เราจะเล่นเวลาที่ว่าง เวลาเรียนก็จะไม่เล่น เขาก็เช่นกัน ทำงานคือทำงาน เล่นคือเล่น พวกเราแยกแยะเวลาเป็นค่ะเพราะเป็นผู้ใหญ่แล้ว จัดการชีวิตตัวเองได้แล้ว รอแค่เรียนจบเท่านั้น ซึ่งเวลาเขาได้ลาพัก 10 วัน เขาจะแบ่งเวลาไปหาแม่เขาและก็มาหาเรา ตอนมาหาเรา เขาก็จะมาพักที่บ้านเรามาอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ตลอด อาจจะออกไปเที่ยวเล่นบ้างเสาร์อาทิตย์ แต่พ่อกับแม่เรามีความคิดที่ว่าลูกต้องช่วยพ่อแม่ทำงาน เมื่อเราปิดเทอมเราต้องช่วยพวกท่านทุกวันไม่เว้นวันหยุดเลย เวลาเราอยากพักก็พูดให้เราว่าเลี้ยงมาก็ไม่ช่วยอะไร วันๆเอาแต่ขอเงิน แฟนเราก็เหมือนกัน เขาได้ลาพักมาหาเราแต่ต้องไปช่วยงานพ่อเรา ซึ่งเขาไม่เคยทำงานแบบงานพ่อเราค่ะ เขาช่วยอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เขาไม่กล้าบอกพ่อแม่เราว่าได้ลามา อยากพักผ่อนอยู่กับเรา เราเข้าใจเขานะเพราะเราก็คิดแบบนั้น พอคบกันมาได้ไม่กี่เดือนพ่อบอกว่าเลิกซะนะผู้ชายคนนี้ ไม่มีอนาคต ทำงานก็ไม่เป็น เล่นแต่เกม เราเข้าใจความคิดของพ่อแม่นะว่าอยากให้ลูกตอบแทนค่าเหนื่อยของท่าน แต่เราก็อยากมีความสุขในสิ่งที่เรารักที่เราเลือกบ้างหนะค่ะ อยากมีเวลาส่วนตัว พื้นที่ส่วนตัว เรากับแฟนอายุ 20+ แล้ว แต่เราน้อยครั้งที่จะได้ออกจากบ้านได้เกิน 1 คืนเลย ไปค้างหอเพื่อนก็ไม่ได้ ทั้งชีวิตเราเคยไปเที่ยวค้างคืนกับเพื่อนแค่ 2 ครั้ง ถ้าออกไปเที่ยวไหน ออกไปได้ 3-4 ชม.ก็โทรตามแล้ว เราคิดว่านี่ชีวิตของเรา พ่อแม่เลี้ยงเราได้แต่ตัว แต่เราก็ไม่ลืมที่จะตอบแทนบุญคุณท่านเลยนะ เราขออย่างเดียวคือขอให้เราเลือกออกแบบชีวิตของเราเองได้ไหม เราคิดว่าแฟนเราถึงจะเรียนไม่จบแต่คนเราไม่สายที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ ถึงเรียนไม่จบก็มีอนาคตได้ ถ้าคิดที่จะสร้างอนาคตให้กับตัวเอง เพื่อนๆมีแนวคิดยังไงบ้างคะ? เราคิดไม่ออกเลยตอนนี้ อีกปีกว่าๆจะเรียนจบแล้วก็อยากจะมีชีวิตเป็นของตัวเองสักทีเพราะไม่เคยได้ตัดสินใจอะไรเองเลย เราควรทำอย่างไรดีคะ?
ปล.ขอบคุณที่อ่านและให้คำแนะนำนะคะ
ทำยังไงดี? พ่อแม่ไม่ชอบแฟนเพราะแฟนไม่มีอนาคต
เรื่องของเรื่องคือเขาเป็นคนที่ชอบเล่นเกมมาก ซึ่งเราก็ชอบเหมือนกัน แต่เราจะเล่นเวลาที่ว่าง เวลาเรียนก็จะไม่เล่น เขาก็เช่นกัน ทำงานคือทำงาน เล่นคือเล่น พวกเราแยกแยะเวลาเป็นค่ะเพราะเป็นผู้ใหญ่แล้ว จัดการชีวิตตัวเองได้แล้ว รอแค่เรียนจบเท่านั้น ซึ่งเวลาเขาได้ลาพัก 10 วัน เขาจะแบ่งเวลาไปหาแม่เขาและก็มาหาเรา ตอนมาหาเรา เขาก็จะมาพักที่บ้านเรามาอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ตลอด อาจจะออกไปเที่ยวเล่นบ้างเสาร์อาทิตย์ แต่พ่อกับแม่เรามีความคิดที่ว่าลูกต้องช่วยพ่อแม่ทำงาน เมื่อเราปิดเทอมเราต้องช่วยพวกท่านทุกวันไม่เว้นวันหยุดเลย เวลาเราอยากพักก็พูดให้เราว่าเลี้ยงมาก็ไม่ช่วยอะไร วันๆเอาแต่ขอเงิน แฟนเราก็เหมือนกัน เขาได้ลาพักมาหาเราแต่ต้องไปช่วยงานพ่อเรา ซึ่งเขาไม่เคยทำงานแบบงานพ่อเราค่ะ เขาช่วยอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อย เขาไม่กล้าบอกพ่อแม่เราว่าได้ลามา อยากพักผ่อนอยู่กับเรา เราเข้าใจเขานะเพราะเราก็คิดแบบนั้น พอคบกันมาได้ไม่กี่เดือนพ่อบอกว่าเลิกซะนะผู้ชายคนนี้ ไม่มีอนาคต ทำงานก็ไม่เป็น เล่นแต่เกม เราเข้าใจความคิดของพ่อแม่นะว่าอยากให้ลูกตอบแทนค่าเหนื่อยของท่าน แต่เราก็อยากมีความสุขในสิ่งที่เรารักที่เราเลือกบ้างหนะค่ะ อยากมีเวลาส่วนตัว พื้นที่ส่วนตัว เรากับแฟนอายุ 20+ แล้ว แต่เราน้อยครั้งที่จะได้ออกจากบ้านได้เกิน 1 คืนเลย ไปค้างหอเพื่อนก็ไม่ได้ ทั้งชีวิตเราเคยไปเที่ยวค้างคืนกับเพื่อนแค่ 2 ครั้ง ถ้าออกไปเที่ยวไหน ออกไปได้ 3-4 ชม.ก็โทรตามแล้ว เราคิดว่านี่ชีวิตของเรา พ่อแม่เลี้ยงเราได้แต่ตัว แต่เราก็ไม่ลืมที่จะตอบแทนบุญคุณท่านเลยนะ เราขออย่างเดียวคือขอให้เราเลือกออกแบบชีวิตของเราเองได้ไหม เราคิดว่าแฟนเราถึงจะเรียนไม่จบแต่คนเราไม่สายที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ ถึงเรียนไม่จบก็มีอนาคตได้ ถ้าคิดที่จะสร้างอนาคตให้กับตัวเอง เพื่อนๆมีแนวคิดยังไงบ้างคะ? เราคิดไม่ออกเลยตอนนี้ อีกปีกว่าๆจะเรียนจบแล้วก็อยากจะมีชีวิตเป็นของตัวเองสักทีเพราะไม่เคยได้ตัดสินใจอะไรเองเลย เราควรทำอย่างไรดีคะ?
ปล.ขอบคุณที่อ่านและให้คำแนะนำนะคะ