สวัสดีครับทุกคนปัจจุบันผมอายุ 20 ขอพูดถึงฐานของครอบครัวที่บ้านก่อนนะครับ พ่อกับแม่ผมได้จดทะเบียนหย่ากันตอนผมมีอายุ 9 ขวบโดยสาเหตุของการหย่าคือ พ่อไม่ได้มาสนใจลูกไม่ได้ทำหน้าที่คนเป็นพ่อไม่ได้หอมเเละกอดหรือแม้กระทั่งการส่งเสียใดๆ ส่วนตัวแม่ของผมเองก็ได้ออกมาเเละมีเเฟนใหม่เป็นทอม
หลังจากที่พ่อกับแม่หย่ากันได้ไม่นานพ่อก็มีครอบครัวใหม่ ส่วนตัวผมก็ต้องเข้า รร ประจำเเห่งนึงย่านบางบอนที่ผมจำความได้พ่อเคยมารับผมเเค่ครั้งเดียวผมเรียนกินนอนที่ รร ประจำเเห่งนั้นมาตั้งเเต่ ป.4-ม.3 โดยที่พ่อไม่เคยส่งเสียเเละมาหาหรือติดต่อมาเด็กหอทุกคนส่วนมากจะกลับบ้านกันศุกร์ เสาร์ ผมยืนมองกระจกจากห้องนั่งเล่นชั้นสองของหอทุกวันโดยเด็กคนอื่นๆพ่อแม่เขามารับกันทั้งครอบครัว ผมโดนเพื่อนในหอล้อหลายปีว่า ไม่มีพ่อ แม่ตีฉิ้งบ้าง คือทนทรมาณกับสภาพเเวดล้อมแบบนั้นหลายปี
จนจบ ม.3 ผมได้ไปเรียนต่อที่ประเทศอินเดียคือใครจะนึกว่าจะต้องไปใช้ชีวิตต่อที่อินเดียอีกเเน่นอนไม่ซ่ำว่าต้องอยู่หอเเละแน่นอนชีวิตต้องลำบอกอีกครับอยากกลับบ้านมากเหมือนไปตกนรกครับปีเเรกอ้อนวอนขอให้พากลับ เเน่นอนเรายอมติดต่อไปหาพ่อเพือพาเรากลับเเต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความเงียบหายไปอีกหลายปี ตลอดเวลาหลังจากนั้นสองปีก็ไม่ได้มีการติดต่อมาถามว่าลำบากมั้ยเป็นไงบ้าาง
พอผมกลับมาไทยก็ไม่เคยติดต่อมาไปแข่งร้องเพลงก็ไม่เคยติดต่อหรือมาดู
ตอนผมเข้ามหาวิทยาลัยผมต้องอาศัยอยู่ย่านบางเสาธงเพราะใกล้กับมหาลัยที่ผมกำลังศึกษาอยู่ซึงใกล้กับที่บ้านพ่อมากใช้ระยะเวลาเดินทางแค่ 30 นาทีเเต่เขาก็ไม่เคยคิดมาหาไม่ส่งเสียจนแม่ติดต่อไปขอเอามอไซต์มาให้จากพ่อ เเละพ่อก็หายไปอีกพักใหญ่จนกระทั่งเราทนไม่ไหวเราเลยขับ ม ไซต์จากมหาลัยไปเข้าบางประกง เพื่อไปหาเขา สรุปคือสบายดีครับเจอทั้งครอบครัวเขาเลยครับลูกสองเเละเมียก็มีความสุขดีมีกินเหลือใช้
ผมก็ยังคงคิดว่าคงไม่มีเวลาจนมาตอนที่ผมศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 พ่อกับเมียใหม่เเกหย่ากันผมก็เข้าไปปลอบเเละครั้งนี้เมียใหม่เเกเอาลูกไปด้วยคนนึง แกก็โหยหา ซึงเมียใหม่นี้ไปอยู่กับคนใหม่เเละไปไม่รอดจะขอกลับมา ผมมองว่าทำไมตอนผมพ่อไม่เคยหวยหาไม่เคยส่งเสียไม่แม้เเต่จะ ติดต่อ
แต่กับเมียใหม่กับลูกใหม่แกทั้งรักเเละโหยหาผมมองกลับมาเเล้วผมไม่ใช่ลูกพ่อเหรอ ปวดใจคาเป็นปม เเละทุกครั้งที่ไปหาทำหน้าตาไม่พอใจ
ผมเคยไปทานข้าวกับเพื่อนผมพ่อแม่เขาก็หย่ากันเเต่เขาก็ยังมากินข้าวกับลูก ผมไปนั่งอยู่ตรงนั้นคือรู้ซึ้งอะไรหลายอย่างเลย
เเกเคยรับปากไว้ว่าจะให้นู้นนี้นั้นเราก็คิดว่าพ่อก็ไม่ได้ลืมเรายังรักเราเเต่สุดท้ายสิ่งเหล่านั้นไม่เคยมาถึงเราไปอยู่กับเมียใหม่เเกหมด
เราควรทำยังไง คืออยากจะตัดขาดไปเลยได้มั้ยไม่เอาเเล้วอะคือมีพ่อเหมือนไม่มีอะ คือถ้าอีกหน่อยไม่ส่งเสียได้มั้ย
ควรทำยังไงดีกับพ่อที่ไม่เคยสนใจส่งเสียเลย
หลังจากที่พ่อกับแม่หย่ากันได้ไม่นานพ่อก็มีครอบครัวใหม่ ส่วนตัวผมก็ต้องเข้า รร ประจำเเห่งนึงย่านบางบอนที่ผมจำความได้พ่อเคยมารับผมเเค่ครั้งเดียวผมเรียนกินนอนที่ รร ประจำเเห่งนั้นมาตั้งเเต่ ป.4-ม.3 โดยที่พ่อไม่เคยส่งเสียเเละมาหาหรือติดต่อมาเด็กหอทุกคนส่วนมากจะกลับบ้านกันศุกร์ เสาร์ ผมยืนมองกระจกจากห้องนั่งเล่นชั้นสองของหอทุกวันโดยเด็กคนอื่นๆพ่อแม่เขามารับกันทั้งครอบครัว ผมโดนเพื่อนในหอล้อหลายปีว่า ไม่มีพ่อ แม่ตีฉิ้งบ้าง คือทนทรมาณกับสภาพเเวดล้อมแบบนั้นหลายปี
จนจบ ม.3 ผมได้ไปเรียนต่อที่ประเทศอินเดียคือใครจะนึกว่าจะต้องไปใช้ชีวิตต่อที่อินเดียอีกเเน่นอนไม่ซ่ำว่าต้องอยู่หอเเละแน่นอนชีวิตต้องลำบอกอีกครับอยากกลับบ้านมากเหมือนไปตกนรกครับปีเเรกอ้อนวอนขอให้พากลับ เเน่นอนเรายอมติดต่อไปหาพ่อเพือพาเรากลับเเต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความเงียบหายไปอีกหลายปี ตลอดเวลาหลังจากนั้นสองปีก็ไม่ได้มีการติดต่อมาถามว่าลำบากมั้ยเป็นไงบ้าาง
พอผมกลับมาไทยก็ไม่เคยติดต่อมาไปแข่งร้องเพลงก็ไม่เคยติดต่อหรือมาดู
ตอนผมเข้ามหาวิทยาลัยผมต้องอาศัยอยู่ย่านบางเสาธงเพราะใกล้กับมหาลัยที่ผมกำลังศึกษาอยู่ซึงใกล้กับที่บ้านพ่อมากใช้ระยะเวลาเดินทางแค่ 30 นาทีเเต่เขาก็ไม่เคยคิดมาหาไม่ส่งเสียจนแม่ติดต่อไปขอเอามอไซต์มาให้จากพ่อ เเละพ่อก็หายไปอีกพักใหญ่จนกระทั่งเราทนไม่ไหวเราเลยขับ ม ไซต์จากมหาลัยไปเข้าบางประกง เพื่อไปหาเขา สรุปคือสบายดีครับเจอทั้งครอบครัวเขาเลยครับลูกสองเเละเมียก็มีความสุขดีมีกินเหลือใช้
ผมก็ยังคงคิดว่าคงไม่มีเวลาจนมาตอนที่ผมศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 3 พ่อกับเมียใหม่เเกหย่ากันผมก็เข้าไปปลอบเเละครั้งนี้เมียใหม่เเกเอาลูกไปด้วยคนนึง แกก็โหยหา ซึงเมียใหม่นี้ไปอยู่กับคนใหม่เเละไปไม่รอดจะขอกลับมา ผมมองว่าทำไมตอนผมพ่อไม่เคยหวยหาไม่เคยส่งเสียไม่แม้เเต่จะ ติดต่อ
แต่กับเมียใหม่กับลูกใหม่แกทั้งรักเเละโหยหาผมมองกลับมาเเล้วผมไม่ใช่ลูกพ่อเหรอ ปวดใจคาเป็นปม เเละทุกครั้งที่ไปหาทำหน้าตาไม่พอใจ
ผมเคยไปทานข้าวกับเพื่อนผมพ่อแม่เขาก็หย่ากันเเต่เขาก็ยังมากินข้าวกับลูก ผมไปนั่งอยู่ตรงนั้นคือรู้ซึ้งอะไรหลายอย่างเลย
เเกเคยรับปากไว้ว่าจะให้นู้นนี้นั้นเราก็คิดว่าพ่อก็ไม่ได้ลืมเรายังรักเราเเต่สุดท้ายสิ่งเหล่านั้นไม่เคยมาถึงเราไปอยู่กับเมียใหม่เเกหมด
เราควรทำยังไง คืออยากจะตัดขาดไปเลยได้มั้ยไม่เอาเเล้วอะคือมีพ่อเหมือนไม่มีอะ คือถ้าอีกหน่อยไม่ส่งเสียได้มั้ย