ก่อนอื่นต้องเล่าก่อนว่าเรามีแฟนและคบกันมาจนถึงวันนี้ครบ 1 ปี 1 เดือน 1 วันพอดี แฟนเราอายุน้อยกว่าเรา 3 ปี แฟนอายุ 23 เราอายุ 26 ตอนแรกที่คบกันก็ไม่มีปัญหาอะไร รักกันดีและไม่เคยมีปัญหาอะไรกันเลยค่ะ เรากับแฟนไม่ได้อยู่ด้วยกันแฟนอยู่ต่างจังหวัด เราอยู่กรุงเทพ แต่ระยะทางก็เดินทางรถยนต์แค่ 1 ชม. ครึ่งก็มาหากันได้ เลยเจอกันบ่อยเกือบทุกอาทิตย์
แฟนเราทำงานเขียนโปรแกรมหรือเรียกง่ายๆว่า "โปรแกรมเมอร์" นั่นแหละ ส่วนเราทำงานเป้นครูสอน codding ที่สถาบันเอกชนแห่งหนึ่ง และเราก็พอมีพื้นฐานด้านการเขียนโปรแกรมมานิดหน่อย เราอยากเปลี่ยนสายงานมาเขียนโปรแกรมแบบแฟน เราเลยให้แฟนเราสอนเราเขียนโปรแกรมตั้งแต่เริ่มต้นจนทำเป็นโปรเจ็กได้เลย
......และนี่.......ก็คือจุดเริ่มต้นของเรื่งนี้......
ย้อนกลับไปเมื่อต้นเดือนตุลาคมปีที่แล้ว เราตัดสินใจลาออกจากงานเพื่อมาฝึกเขียนโปรแกรมแบบเต็มที่ เราเรียนเขียนโปรแกรมกับแฟนเราได้ 2 เดือนเต็มๆ พอเริ่มจะทำงานได้แล้วเราก็เริ่มสมัครงาน
และเราก็ได้งานที่บริษัทแห่งหนึ่งซึ่งเป็นบริษัทซอฟแวร์เฮ้าส์มีพนักงานไม่เยอะมาก เราเริ่มทำงานวันที่ 24 ธันวาคม ในตำแหน่งโปรแกรมเมอร์ ซึ่งมีทีมโปรแกรมด้วยกัน 6 คน มีหัวหน้างาน 1 คน หัวหน้างานเป็นผู้ชายอายุ 35 และทีมอื่นๆอีกหลายคน เพื่อนร่วมงานทุกคนน่ารักและให้การต้อนรับเราเป็นอย่างดี
การทำงานก็ฟังดูจะราบรื่นปกติดี หัวหน้างานเป็นคนสอนงานเราและเทรนเรทั้งหมด เขาสอนงานเราดีมากกก ทำให้เราไม่รู้สึกกดดันทั้งที่เราเพิ่งเปลี่ยนสายงานมา
หลังจากทำงานวันแรกหลังเลิกงานหัวหน้าทักไลน์มาถามเราว่า "เป็นไงบ้าง ไหวไหม" เราก็พิมพ์ตอบกลับไปว่า "สบายมากค่ะ ไหวอยู่แล้ว" เขาก็พิมพ์ตอบกลับมาว่า "เย้" - -*
วันที่ 26 บริษัทจัดงานปีใหม่ตอนกลางคืน แต่เขายังไม่ให้เราไปร่วมงานเพราะเราเพิ่งมาทำงานยังไม่สนิทกับใครอาจจะยังเขินๆ บริษัทอนุญาติให้พนักงานทุกคนเข้าทำงานช่วงบ่ายของวันพรุ่งนี้ได้เพราะอาจปาตี้กันหนัก เราเลยถามหัวหน้าว่าจะให้เราเข้าออฟฟิตกี่โมงเพราะถ้าไม่มีใครมาตอนเช้าเราจะเข้าออฟฟิตไม่ได้เพราะเรายังไม่ได้ทำเรื่องสแกนนิ้ว หัวหน้าเลยบอกเข้ามาตอนเช้าเวลาทำงานปกติเลยเดี๋ยวพี่จะเข้าเช้าเหมือนกัน สรุปวันที่ 27 เรากับหัวหน้ามาทำงานช่วงเช้าแค่สองคนในออฟฟิต เออ...ลืมบอกไปว่าทีมโปรแกรมเมอร์จะมีห้องทำงานแยกออกมาจากทีมอื่น ซึ่งอยู่ชั้น 3 ของตึก วันนั้นเราก็นั่งทำงานที่โต๊ะ หัวหน้าก็นั่งทำงานที่โต๊ะของเขา ซึ่งอยู่ห้องเดียวกัน
*****เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ
เมื่อรักออกแบบไม่ได้....
แฟนเราทำงานเขียนโปรแกรมหรือเรียกง่ายๆว่า "โปรแกรมเมอร์" นั่นแหละ ส่วนเราทำงานเป้นครูสอน codding ที่สถาบันเอกชนแห่งหนึ่ง และเราก็พอมีพื้นฐานด้านการเขียนโปรแกรมมานิดหน่อย เราอยากเปลี่ยนสายงานมาเขียนโปรแกรมแบบแฟน เราเลยให้แฟนเราสอนเราเขียนโปรแกรมตั้งแต่เริ่มต้นจนทำเป็นโปรเจ็กได้เลย
......และนี่.......ก็คือจุดเริ่มต้นของเรื่งนี้......
ย้อนกลับไปเมื่อต้นเดือนตุลาคมปีที่แล้ว เราตัดสินใจลาออกจากงานเพื่อมาฝึกเขียนโปรแกรมแบบเต็มที่ เราเรียนเขียนโปรแกรมกับแฟนเราได้ 2 เดือนเต็มๆ พอเริ่มจะทำงานได้แล้วเราก็เริ่มสมัครงาน
และเราก็ได้งานที่บริษัทแห่งหนึ่งซึ่งเป็นบริษัทซอฟแวร์เฮ้าส์มีพนักงานไม่เยอะมาก เราเริ่มทำงานวันที่ 24 ธันวาคม ในตำแหน่งโปรแกรมเมอร์ ซึ่งมีทีมโปรแกรมด้วยกัน 6 คน มีหัวหน้างาน 1 คน หัวหน้างานเป็นผู้ชายอายุ 35 และทีมอื่นๆอีกหลายคน เพื่อนร่วมงานทุกคนน่ารักและให้การต้อนรับเราเป็นอย่างดี
การทำงานก็ฟังดูจะราบรื่นปกติดี หัวหน้างานเป็นคนสอนงานเราและเทรนเรทั้งหมด เขาสอนงานเราดีมากกก ทำให้เราไม่รู้สึกกดดันทั้งที่เราเพิ่งเปลี่ยนสายงานมา
หลังจากทำงานวันแรกหลังเลิกงานหัวหน้าทักไลน์มาถามเราว่า "เป็นไงบ้าง ไหวไหม" เราก็พิมพ์ตอบกลับไปว่า "สบายมากค่ะ ไหวอยู่แล้ว" เขาก็พิมพ์ตอบกลับมาว่า "เย้" - -*
วันที่ 26 บริษัทจัดงานปีใหม่ตอนกลางคืน แต่เขายังไม่ให้เราไปร่วมงานเพราะเราเพิ่งมาทำงานยังไม่สนิทกับใครอาจจะยังเขินๆ บริษัทอนุญาติให้พนักงานทุกคนเข้าทำงานช่วงบ่ายของวันพรุ่งนี้ได้เพราะอาจปาตี้กันหนัก เราเลยถามหัวหน้าว่าจะให้เราเข้าออฟฟิตกี่โมงเพราะถ้าไม่มีใครมาตอนเช้าเราจะเข้าออฟฟิตไม่ได้เพราะเรายังไม่ได้ทำเรื่องสแกนนิ้ว หัวหน้าเลยบอกเข้ามาตอนเช้าเวลาทำงานปกติเลยเดี๋ยวพี่จะเข้าเช้าเหมือนกัน สรุปวันที่ 27 เรากับหัวหน้ามาทำงานช่วงเช้าแค่สองคนในออฟฟิต เออ...ลืมบอกไปว่าทีมโปรแกรมเมอร์จะมีห้องทำงานแยกออกมาจากทีมอื่น ซึ่งอยู่ชั้น 3 ของตึก วันนั้นเราก็นั่งทำงานที่โต๊ะ หัวหน้าก็นั่งทำงานที่โต๊ะของเขา ซึ่งอยู่ห้องเดียวกัน
*****เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ